PſalmusXLVII.
patrem habemus Abraā: quaſi ſuꝑbire degene̓ abrae. Potēs ē em̄ deus de lapidibꝰiſtis ſuſcitare filios Abraē. Nō em̄ remāſurꝰ eſt Abraā ſine filijs ſi vos damnareritdeꝰ: pōt em̄ ⁊ dānare qͣs odit: ⁊ illi reddereqd̓ ꝓmiſit. Et vn̄ illi redditurꝰ ē filios: ſi dānaret hebreos de carne eiꝰ ꝓgenitos? Delapidibꝰ iſtis: on̄debat illis lapides ī heremo. Qui erāt lapides niſi gentes: que lapides adorabāt? Lapides qͣre? Adorādo lapides: dicti erāt lapides: qꝛ pſalmꝰ p̄dixerat: ſil̓es illis fiūt qͥ faciūt ea: ⁊ oēs qͥ ꝯfidūtin eis. Tn̄ de ip̄is lapidibꝰ reddidit filiosAbrae. Mō om̄es qͥ lapides adorabamꝰcōuerſi ad dn̄m filij Abrae facti ſumꝰ: nonducēdo ab illo carnē ſꝫ imitādo fidē. Principes gͦ ppl̓oꝝ cōuenerunt cū deo Abraā.Principes ppl̓oꝝ: gentiū pͥncipes: nō vniꝰppl̓i pͥncipes: ſed pͥncipes ppl̓oꝝ omniū cōuenerūt cū deo Abraā. Ex ip̄is pͥncipibuserat ⁊ iſte Cēturio: de quo mō euāgeliū cūlegeret̉ audiſtis. Erat em̄ Cēturio habenshonorē ⁊ poteſtatē int̓ hoīes: pͥnceps eratde pͥncipibꝰ ppl̓oꝝ. Uenienti ad ſe chriſtoobuiā miſit amicos ſuos: īmo v̓o trāſiturochriſto miſit amicos et rogauit: vt curaretpuerū eius qui ꝑiculoſe infirmabat̉: ⁊ cumvellet ip̄e dn̄s venire: hͦ ei mādauit: Nō ſūdignus vt ſub tectū meū intres: ſed tm̄ dicverbo ⁊ ſanabitur puer meus. Nam ⁊ egohō ſum ſub poteſtate ꝯſtitutꝰ: habēs ſb̓ memilites. Uidete quēadmodū tenuit ordinē. Prius cōmemorauit qd̓ ſub alio eſſet:⁊ poſtea qd̓ alij ſub illo eēt. Sub poteſtate ſum: ⁊ ī poteſtate ſum. Et ſub aliquo ſū:⁊ ſuꝑ aliqͦs ſum. Et dico huic vade: et vadit: ⁊ alio veni: ⁊ venit: ⁊ ſeruo meo fac̄ hoc⁊ facit. Tanqͣꝫ diceret: Si ego ſub poteſtate ꝯſtitutꝰ iubeo illis qͥ ſub me ſunt: tu qͥ ſb̓nulliꝰ ptāte poſitꝰ es: nō potes iubere creature tue: qn̄ oīa ꝑ te facta ſunt: ⁊ ſine te factum eſt nihil. Dic gͦ verbo inqͥt: ⁊ ſanabit̉puer meꝰ. Nā vt ī domū meā intres nō ſuꝫdignꝰ. Trepidauit chriſtū mittere intra parietes ſuos: ⁊ iā intꝰ erat ī corde eius: Iamerat aīa eius ſedes illius: iā ibi ſedebat illeqͥ hūileſ reqͥrebat. Cōuerſus deniqꝫ chriſtꝰmiratꝰ ē: ⁊ ait ſequētibꝰ ſe: Amen dico vobis: nō īueni tantā fidē in iſrael. Et ſic̄ alieuāgeliſta eādē rē narrat: ſequit̉ dn̄s ⁊ dic̄:Ideo dico vobis: qꝛ multi ab oriēte ⁊ occidente veniēt ⁊ recūbent cū Abraā ⁊ Iſaac⁊ Iacob in regno celorū. Iſte em̄ Cēturionō erat de ppl̓o iſrl̓. Nā in ppl̓o iſrael ſuꝑbi
repellabāt a ſe deū: in pͥncipibꝰ gentiū inuētus eſt hūilis qui ad ſe inuitaret deū. Admirās Ieſus fidē ip̄ius: reprobat ꝑfidiamiudeorum. Sani em̄ ſibi videbant̉: ⁊ cumꝑiculoſius egrotarent: quādo medicū nōcognoſcētes occidebant. Cum ergo reprobaret ⁊ repudiaret illoꝝ ſuꝑbiaꝫ: quid ait?Ideo vobis dico: quia multi ab oriente etoccidēte veniēt: nō ꝑtinentes ad cognationē iſrael. Ueniēt ml̓ti quibꝰ dixit: Oēs gētes plaudite manibꝰ: et recūbēt cū Abraāin regno celorū. Nō illos genuit carne ſuaAbraā: ⁊ venientes recūbent cū illo in regno celorum: ⁊ filij ipſius erūt. Quare filiip̄ius? Non nati de carne: ſed ſequēdo fidēipſius. Filij autē regni: id iudei ibūt ī tenebras exteriores: illic erit ploratio et ſtridordentiū. Damnabunt̉ in tenebras exteriores qui nati ſunt de carne Abrae. Et recūbent cum eo in regno celoꝝ: qui imitati ſūtfidē Abraē. Merito gͦ ⁊ hic principes populoꝝ cōuenerūt cū deo Abraā. Et qͥd illiꝑtinebant ad deum Abraam. Quoniā Alia lr̄a.dij fortes terre valde eleuati ſunt. vehemēter.Qui erant dij? Populus ille dei: vitis illadei: de qua dicit̉: Iudicate inter me ⁊ intervineā meaꝫ: ibunt in tenebras exteriores:nō recūbent cuꝫ Abraā ⁊ Iſaac ⁊ Iacob:nō cōueniunt cum deo Abraam. Quare?Quoniā dij fortes terre. Illi qui erant dijfortes terre: p̄ſumentes de terra. De qͣ terra? De ſeip̄is: qꝛ omnis homo terra. Homini em̄ dictū eſt: Terra es ⁊ in terrā ibis.Debet autē homo de deo p̄ſumere: et indeſperare auxilium: non de ſe. Non em̄ terrapluit ſibi aūt lucet ſibi. Quomō autē terrade celo expectat pluuiā aūt lucē: ſic homode deo debet expectare miſericordiā ⁊ veritateꝫ. Illi ergo fortes terre valde eleuatiſunt: id eſt valde ſuꝑbierunt: non ſibi medicum neceſſariū putauerūt: ⁊ ideo in ſuaegritudine remanſerūt: ⁊ ip̄a egritudine admortē ꝑducti ſunt. Preciſi ſunt rami naturales: vt humilis inſereretur oleaſter. Qm̄dij fortes terre valde eleuati ſunt. Teneamus ergo fratres humilitatē: caritatē: pietatem: quia reuocati ſumus illis reprobatis: vel illorum exemplo ſuꝑbire timeamꝰ:admoniti.¶ Explicit Tractatus de psͣ. XLVI.Incipit Tractatꝰ de pͣs. XVII.Itulus pſalmi eſt: Laus cantitci filijs chore ſecūda ſabba-