XLVIPſalmus

non valde intelligūtur filij eſſe eius vniushominis qui vocabatur chore: recurrit animus ad myſterium: vt querat quid ſignificet chore. Quia enim verbū hebreū: dicitur vtiqꝫ ⁊ interpretatur in grecā linguani⁊ in latinam linguā: ⁊ factū eſt. Iaꝫ multanomina hebrea: interpretata ſunt nobis: ⁊inſpicimus: ⁊ inuenimꝰ chore interpretaricaluū: multomagis attenditis. Obſcuruꝫerat cū dicerētur: filij chore: nōne obſcurius eſt cū dicūtur filij calui? Qui ſunt iſti filij calui. An forte filij ſponſi? Quia ſponſus in loco caluarie crucifixus eſt. Recolite euangeliū vbi dominū crucifixerūt: ⁊ inuenietis eum in loco caluarie crucifixum.Proinde qui crucē eius irrident: a demonibus: tanqͣꝫ a beſtijs deuorātur. Nam ſignificauit ⁊ hoc quedā ſcriptura: cū aſcenderet ꝓpheta dei Heliſeus: clamabāt poſteum pueri irridentes: aſcende calue aſcēde calue. Ille aūt nō tam crudeliter: qͣꝫ myſtice fecit illos pueros ab vrſis exeuntibusdeuorari. Si nō deuorarēt̉ illi pueri: nūqͥdvſqꝫ adhuc viuerēt? Aut nō poſſent mortales nati etiā febre intercipi? Myſterium ineis tn̄ nō oſtenderet̉ vbi poſteri terrerent̉.Nemo ergo irrideat cruceꝫ domini: iudeiſunt poſſeſſi a demonibus ⁊ deuorati. Nāin caluarie loco crucifigētes chriſtū ⁊ leuātes in crucem: tanqͣꝫ ip̄i dicebant ſenſu puerili: nō intelligētes quid loquerētur: aſcēde calue. Quid eſt em̄ aſcende? Crucifigecrucifige. Proponitur em̄ puericia ad imitandā humilitateꝫ: ⁊ item ꝓponitur puericia ad cauendā fatuitatē. Propoſita puericia ad imitādā humilitatē a domino eſt:qn̄ vocauit ad ſe pueros: ⁊ cū ꝓhiberēturab illo dixit: Sinite eos venire ad me: talium eſt enim regnū celorū. Propoſitū exexemplū puericie ad cauendā fatuitatemab Apoſtolo eſt: Fratres nolite pueri eſſeſenſibus. Et rurſum ꝓponit ad imitandū:ſed malicia infantes eſtote: vt mentibꝰ perfecti ſitis. Pro filijs chore pſalmus canit̉.Ergo ꝓ chriſtianis cātatus eſt. Audiamꝰeuꝫ tanqͣꝫ filij ſponſi illius: quē pueri inſenſati in caluarie loco crucifixerūt. Illi veromeruerunt a beſtijs deuorari: nos ab angelis coronari. Agnoſcimus em̄ humilitatem domini noſtri: ⁊ nō de illa erubeſcimꝰ.Non erubeſcimus de illo appellato myſtice caluo. ꝓpter caluarie locum. Ipſa em̄cruce in qua illi inſultatū eſt: non permiſitcaluam eſſe frontē noſtrā: quia eam ſuo li-

gno ſignauit. Deniqꝫ vt noueritꝭ: quia nobis dicunt̉ hec: videte quid dicit̉.¶ Expoſitio pſalmi.Mn̄es gentes plaudite manibus: Nunquid populus iudeorū omnes gentes erant? Sed cecitas ex parte iſrael facta ē: vt pueri inſenſati clamarēt: calue calue: atqꝫ ita dominꝰcrucifigeret̉ in caluarie loco: ⁊ ſanguine fuſo gētes redimeret: ⁊ impleretur quod aitApoſtolus: Cecitaſ ex parte iſrael facta ē:vt plenitudo gentiū intraret. Inſultent ergo vani: ⁊ hebetes: ⁊ inſenſati: ⁊ dicant calue calue. Uos aūt ſanguine illiꝰ redemptiqui fuſus eſt in caluarie loco: omnes gentes plaudite manibꝰ: ꝑueniſſe ad vos gratiā dei. Plaudite manibꝰ. Quid eſt plaudite? Gaudete. Sꝫ quare manibuſ? Quiabonis operibꝰ. Ne gaudeatis ore ⁊ ceſſetꝭmanibus: ſi gaudetis: plaudite manibus.Manus gentiū videat: qui gaudia donare dignatus eſt. Quid eſt manꝰ gentiū. Fcta bene operantiū. Omnes gentes plaudite manibus. Iubilate deo in voceexultationis. Et voce ⁊ manibus. Sitm̄ voce: nō bene: qꝛ pigre ſūt manus. Sitm̄ manibus: nec hoc bn̄: quia muta eſt lingua. Cōcordent manus ⁊ lingua. Illa cōfiteat̉: ille operētur. Iubilate deo in voceexultationis. Qm̄ dominus excelſus terribilis: Excelſus ille quaſi irriſibilis: aſcendēdo ī celū factus ē terribilis.Rex magnus ſuꝑ omne terrā. Nōtm̄ ſuꝑ iudeos: nā ⁊ ſuper illos rex. Indeem̄ ⁊ apl̓i crediderūt: inde ⁊ ml̓ta milia hominū res ſuas vendiderūt: ⁊ p̄cia ad pedes apl̓orū poſuerūt: ⁊ impletū eſt in illis:qd̓ erat in titulo crucis conſcriptū: rex iudeorū. Rex eſt em̄ ⁊ iudeorū: ſed parū eſtiudeoꝝ. Omnes gētes plaudite manibꝰ:qm̄ rex oīs terre deꝰ. Nō em̄ illi ſufficit vnāgentē habere ſub ſe: iō tm̄ preciū ex laterededit vt emeret orbem terrarū. Subięcit plebes nobis: ⁊ gentes ſub pedibus noſtris. Quās ſubiecit: ⁊ quibꝰſubiecit? Qui ſunt qui loquūtur? Forte iudei: plane ſi apoſtoli: plane ſi ſancti. Quisem̄ deus ſubiecit plebes ⁊ gētes: vt hodiehonorarent̉ in gentibus? Qui a ſuis ciuibus occidi meruerūt: quō dn̄s eorū occiſus eſt a ciuibus: ⁊ honorat̉ a gentibꝰ: crucifixus a ſuis: honoratur ab alienis: ſed p̄cio facti ſui. Iō em̄ emit nos: vt alienī abeo nō eſſemus. Putate gͦ voces eſſe apl̓o-