PſalmusXLIIII

tentiſſime. Ppl̓i ſub te cadēt: Qui cecider̄t? Qui ꝑcuſſi ſūt ⁊ ceciderūt? Ppl̓osvidemꝰ ſubditos chriſto: cadētes nō videmꝰ. Exponit vbi cadūt ī corde: ibi ſe erigebāt aduerſus chriſtū: ibi cadūt aū chriſtū.Blaſphemabat Saulus chriſtuꝫ erectuserat: ſupplicabat chriſto: cecidit ꝓſtratꝰ eſt.Occiſus ē īimicꝰ chriſti: vt viuat diſcipulꝰchriſti. De celo ē emiſſa ſagitta: corde percuſſus eſt Saulus: nondū paulus: adhucSaulus: adhuc erectꝰ nōdū ꝓſtratꝰ. Accepit ſagittā: cecidit in corde. Non em̄ qͦ ꝓſtratꝰ eſt in faciē ibi cecidit: ſꝫ vbi ait: Dn̄eqͥd me iubes facere? Mō ibas ad chriſtianos alligādos ⁊ ꝑducendos ad penam: ⁊mō dicꝭ chriſto: qͥd me iubes facere? O ſagittā acutā potentiſſimā: quā accepta cecidit Saulus: vt eſſet Paulus. Ut ille: ita ⁊ppl̓i: gētes attendite: videte ſubditas chriAlia lr̄a. ſto. Ergo ppl̓i ſub te cadēt. In corde inmicorū regis. Hoc eſt in corde inimicorū tuoꝝ. Ip̄m em̄ appellat regē: ip̄m nouitregē. Populi ſub te cadent in corde inimicoꝝ regis. Inimici erāt: acceperūt ſagittaſtuas: cecider̄t ante te. Ex inimicꝭ amici facti ſunt: inimici mortui ſunt: amici viuūt.Hoc eſt ꝓ his qui cōmutabuntur. Querimus intelligere verba ſingula: verſus ſingulos: ita tn̄ querimꝰ: vt de chriſto dici nemo dubitet. Populi ſub te cadēt in cordeinimicorū regis. ¶ Sedes tua deꝰ inſecula ſeculorū. Quia bn̄dixit te deusin eternū ꝓpter gratiā diffuſaꝫ in labijs tuis. Erat aūt ſedes regni iudaici temꝑalisꝑtinēs ad eos qͥ ſub lege erāt: nō ad eos qͥſub gratia erāt. Uenit ille vt liberaret eosqͥ ſub lege erāt: ⁊ ſb̓ gr̄a ꝯſtitueret. Sedeseius in ſecula ſeculorū. Quare? Quia ſedes illa pͥma regni tꝑalis fuit. Un̄ nūc ſedes ī ſcl̓a ſcl̓oꝝ? Quia dei. Sedes tua deꝰ inſcl̓a ſcl̓oꝝ. O eternitatꝭ diuinitas. Nō em̄poſſet deꝰ ſedē habere tꝑalem. Sedes tuadeus in ſecula ſcl̓orū. Uirga directionis virgā regni tui. Directiōis v̓ga ē:que dirigit hoīeſ. Curui erāt: diſcorti erāt:ſibi regnare cupiebāt: ſe amabat: facta ſuamala diligebāt. Nō volūtatē ſuā deo ſubdebāt: ſꝫ volūtatē dei ad ſuas cōcupiſcētias flectere volebāt. Iraſcit̉ em̄ pctōr ⁊ iniquus plerūqꝫ deo: qꝛ nō pluit: ⁊ nō vult ſibi deū iraſci qꝛ fluit: ⁊ ad hͦ ꝓpe modū ſedēt quotidie hoīes vt diſputēt cōtra deū.Hoc facere debuit: hͦ nō bn̄fecit. Tu videlicꝫ vides qͥd facias: ille neſcit? Diſtortꝰ tu

es: ille rectꝰ eſt. Diſtortū ad rectū qn̄ cōiūgis: colliniari nō pōt: tanqͣꝫ ſi in pauimētoeqͣli ponas lignū curuū: n̄ adiūgit̉: n̄ coheret: nō coaptat̉ pauimēto. Pauimētū vbiqꝫ eqͣle ē: ſꝫ illud curuū ē: nō coaptat̉ eqͣli.Ergo dei volūtas eqͣlis eſt: tua curua eſt.Propt̓ ea tibi pͣua videt̉ illa: qꝛ tu illi coaptari n̄ potes. Dirige̓ ad illā: tene illā. Nā ſiillā vel̓ curuare ad te: qꝛ n̄ potes fruſtra conaris: illa ſꝑ directa eſt. Uis illi here̓. Corrigere: erit virga ip̄ius qͥ te regit virga directionis. Inde rex a regēdo. Nō autē regitqͥ n̄ corrigit. Ad hͦ ē rex noſter rectoꝝ rex.Quō ⁊ ſacerdos a ſanctificādo nos: ita etrex a regēdo nos. Sꝫ qͥd ait alio loco? Cūſancto ſctūs eris: ⁊ cū viro innocēte innocēs eris: ⁊ cū electo electus eris: ⁊ cū ꝑuerſo ꝑuerſus eris. Nō qꝛ ꝑuerſus deus: ſꝫ qꝛꝑuerſi ꝑuerſū eū putāt. Placet tibi bonū:bonꝰ eſt deꝰ. Diſplicet tibi: qͣſi prauus ē deus. Curuus ē ad te deꝰ: tua curuatura fac̄hoc: nā illius rectitudo ſꝑ manet. Audiuiin alio pſalmo: Ꝙͣ bonus deus iſrael rectꝭcorde. Uirga directionis virga regmi tui.¶ Dilexiſti iuſticiā ⁊ odiſti iniqͥtatem: Uide virgā directionis: dilexiſti iuſticiā ⁊ odiſti iniquitatē. Accede ad iſtamvirgā: ſit tibi rex chriſtꝰ: regat te virga iſtane frangat te. Uirga em̄ ferrea ē: illa inflexibilis. Et qͥd dictū eſt? Reges eos in virga ferrea: ⁊ tanqͣꝫ vas figuli conteres eos.Alios regit: alios cōterit. Regit ſpūales:cōterit carnales. Ergo accede ad iſtā virgā. Quid in ea times? Hec ē tuta v̓ga. Dilexiſti iuſticiā: ⁊ odiſti iniquitatē. Quid times? Sꝫ forte iniquꝰ eras. Audis em̄ regētuū: qꝛ odit iniquitatē ⁊ times. Eſt qd̓ facias. Quid? Odit iniquitatē: nūqͥd te? Sedin te eſt iniqͥtas. Odit illā deꝰ: oderis ⁊ tu:⁊ vnā rē ambo oderitis. Eris em̄ deo amicuſ ſi odiſti qd̓ odit. Ita ⁊ amab̓ qd̓ amat.Diſpliceat ī teip̄o tibi iniquitas tua: ⁊ placeat creatura ip̄ius. Homo em̄ es iniquꝰDuo dixi noīa. Duo noīa: hō ⁊ iniquus.In iſtis duobꝰ noībus vnū ē nature: alterū culpe. Unū tibi deꝰ fec̄: alteꝝ tu feciſti.Ama qd̓ deus fecit: oderꝭ qd̓ tu feciſti: qꝛipſe hoc odit. Uide quō iā illi incipias cōiungi: cū odiſti qd̓ odit. Peccatū puniturus ē: qꝛ v̓ga directiōis ē v̓ga regni ip̄ius.Sꝫ nō pōt vt nō puniat pctm̄. Puniendūeſt pctm̄. Si puniēdū nō eſſet: nec pctm̄ eſſet. Preueni illuꝫ: nō vis vt ip̄e puniat: tupuni. Iō em̄ adhuc ip̄e ꝑcit: differt: tenet

Alia lr̄ar ſeculū ſcl̓.

rcorda.