Druckschrift 
Aurelij Augustini Prima Quinquagena (1489)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

LLLIII

Pſalmusaut inſidijs venenatos: circūſpiciēs ſil̓ cuꝫillis eſſe ſe tanqͣꝫ in vno agro totū mundum: vnā pluuiā excipere: pariter ꝑflari:ꝑiterqꝫ ſecū aduerſa nutriri: habere ſimuliſta coia dona dei: malis bonis qͣꝫ cōceſſacōiter: ab illo qui facit ſolē ſuū oriri ſuꝑ bonos malos: et pluit ſuꝑ iuſtos īiuſtos:Uidēs ergo ſemē Abraē ſemē ſanctū: qͣnta malis a quibus qn̄qꝫ ſeꝑādū eſt: nūchabeat cōmunia: equaliter naſci eādēditionē generis humani ſortiri: ꝑiter mortalia ferre corꝑa: ſimul vti luce: fontibus:fructibꝰ: ꝓſꝑitatibꝰ atqꝫ aduerſitatibꝰ ſeculi: ſiue fame: ſiue abundātia: ſiue pace: ſiuebello: ſiue ſalute: ſiue peſte: vidēſ quāta habeat cōia malis: quibꝰ tn̄ non habetcām communē erupit in hanc vocem.Expoſitio Pſalmi.Udica me deus et diſcernecauſam mea de gēte ſancta. Iudica inquit me deus:timeo iudiciū tuū: qꝛ noui miſericordiamtuā. Indica me deꝰ diſcerne cām meā degēte ſancta. Nūc interim in hac ꝑegrinatione nōdū diſcernis locum meū: qꝛ ſil̓cum zizanijs viuo vſqꝫ ad tempus meſſis.Nōdū diſcernis pluuiā meā: nōdū diſcernis lucē meā: diſcerne cām meā. Diſtet inter eum qui in te credit: eum qui in tecredit: Par infirmitas: ſed diſpar ꝯſcientia: Par labor: ſed diſpar deſideriū. Deſiderium imꝑiorum ꝑibit: deſideriū aūt iuſtorum niſi certus eſſet pollicitator dubitatare deberemꝰ. Finis deſiderij noſtri: ip̄emiſſor. Seipſum dabit: quia ſeipſuꝫ dedit.Seip̄m dabit īmortalibꝰ īmortalem: quiaſeip̄m dedit mortalibꝰ mortalē. Iudica medeus diſcerne cām meā de gēte ſācta.Ab hoīe īiquo et doloſo erue me.Hoc ē de gēte ſācta. Ab hoīe: a ꝗͣdā genere hoīm: qꝛ qͥdaꝫ et qͥdaꝫ: in hisduobꝰ vnꝰ aſſūet̉ vnꝰ relinq̄t̉. Et qm̄ patiētia opꝰ ē ferēdi vſqꝫ ad meſſē qͣndā: ſi dicipōt indiſcretā diſcretioneꝫ. ſil̓ enī ſūt:diſcreta nōdū ſt̓. Zizania āt zizānia ſūt: etfrum̄ta frum̄ta ſt̓: diſcreta ſt̄: Quia fortitudīe opꝰ ē īplorāda ab illo iuſſitvt fortes ſimꝰ: niſi forteſ ip̄e fecerit: erimꝰ qd̓ iuſſit: ab illo dixit: Qui ꝑſeuerauerit vſqꝫ ī finē ſaluꝰ erit. Ne ſibi ip̄a animaarrogādo fortitudīeꝫ debilitet̉ ꝯtinuo adiūgit. Quia tu es deꝰ meꝰ fortitudo mear vt qͥd me r̄puliſti vt qͥdtriſti incedo amigit me īimicꝰ?

Cām q̄rit triſticie ſue. Quare inqͥt triſtꝭ īcedo affligit me īimicꝰ? Triſtꝭ ābulo: ūmicꝰ affligit me qͦtidianis tēptatōibꝰ: īmittēsvel qd̓ male amemꝰ: vel qd̓ male timeamꝰ: ꝯtra vtrūqꝫ pugnās aīa: ſi capta: tn̄ꝑiclitans ꝯͣhit̉ triſticia: dicit deo: vt qͥd triſtꝭ īcedo? Querat ab ip̄o audiat vt qͥdQuerit enī in pſalmo cam triſticie ſue dicēs: vt qͥd me repuliſti: vt qͥd triſtꝭ īcedoAudiat ex Eſaia: ſuccurrat illa lctō:r̄citata ē. Spūs inqͥt a me ꝓdiet: oēm fl ego feci: ꝓpt̓ peccatū modicū qͥdētriſtaui illū: auerti faciē meā ab illo:triſtatꝰ ē et abijt triſtis ī vijs ſuis. Quid qq̄rebas: vt qͥd me repuliſti: vt qͥd triſtis īcedo? Audiſti ꝓpt̓ peccatū: t̓ſticie tuepeccatum eſt: cauſa leticie tue iuſticia eſtPeccare volebas et laborare nolebas vtparum tibi eſſet quod eſſes iniuſtus: niſivt īiuſtū voluiſſes: a in te vindicarinoluiſſes. Reſpice voceꝫ melioreꝫ in aliopſalmo: Bonū eſt mihi qd̓ hūiliaſti me: vtdiſcaꝫ iuſtificatōes tuas: Didicerā elatusīiqͥtates meas: diſcā hūiliatꝰ iuſtificatiōestuas. Ut qͥd triſtis īcedo affligit me inimicꝰ: De umico q̄reriſ: reuera affligit: ſꝫ tuei locū dediſti. Et nūc habes quod agas.Elige ꝯſiliū: regē admitte: tyrannū exclude. Sꝫ vt faciat: qͥd dic̄: qͥd ſupplicat: qͥdorat: attēde. Ora qd̓ audis: ora audiſ:oīm nr̄oꝝ ſit iſta vox. Emitte lucemtuā veritate tua: ip̄a me deduxerūt ꝑduxerūt in mote ſactū tuūin tabernacia tua. Quia ip̄e ē lux tua veritas tua. Hec nomina duo: res vna.Quid enī alid̓ lux dei: niſi v̓itas dei? Autquid veritas dei niſi lux dei? Et hoc vtrūqꝫ vnꝰ chriſtus. Ego ſuꝫ lux mūdi: qui credit in me ambulabit in tenebris. Egoſuꝫ via veritas vitā. Ip̄e lux: ip̄e veritasUeniat ergo eruat nos diſcernēs modicam cauſam noſtrā a gente non ſctā: eruatab hoīe iniquo doloſo. Separet frumer a zizanijs: qꝛ ipſe mittet angelos ſuosmeſſis tꝑe vt colligāt de regno eiꝰ oīa ſcandala: mittēt in ignē ardentē. Frumentuaūt eius cōgregēt in horreū. Emittat luceſuā v̓itatē ſua: qꝛ ip̄a nos deduxerūtꝑduxer̄t ī montē ſctūꝫ eiꝰ in tab̓nacl̓a eiꝰ.Pignus habemꝰ: p̄miū ſperamꝰ. Sancimōs eiꝰ: ſancta eccleſia eiuſ. Mōs ille eſtqui creuit ex minimo lapide ſcd̓m viſionēDanielis. Cōfringēs regna terraꝝ. ī tartum excreſcens vt impleret vniuerſam fa

Alia lr̄a.rquare