PſalmusXL

re potuerunt: nihil facere voluerunt. Naꝫet diacbolus chriſtum extinguere concupiuit: et Iudas chriſtum occidere voluit. Occiſo āt chriſto ⁊ reſurgēte: nos viuificati ſumꝰ: diabolo aūt ⁊ iude merces malevolūtatis reddit̉: nō nr̄e ſalutis. Nā vt noueritis ex aīo quēqꝫ pēdendū ad retributionē vel p̄mij vel pene: inuenimꝰ hoīes bonū dixiſſe cuidā: ⁊ tale bonū qͣle nos optamꝰ: ⁊ tn̄ maledicos appellatoſ: qn̄ a ceco illo quōdā iā illūinato: ⁊ corꝑe ⁊ corde ꝯuīcebāt̉ iudei: vidētes corpore ⁊ corde ceci.Ait illis idē iā vidēs: Nunqͥd ⁊ vos diſcipuli eiꝰ vultꝰ eſſe? Et illi īqͥt euāgeliſta: maledixerūt ei dicētes: tu ſis diſcipulus eiuſ.Hoc nobis oībꝰ eueniat quod ille maledicendo dixerūt. Maledictio iſta appellataeſt ex maliuolo errore dicentiū: nō ex aliqͦmalo verboꝝ. Quo aīo dixerit: nō qd̓ dixerit attēdit: qui eos maledixiſſe narrauit:Aduerſū me cogitabāt mala mihi. Et quemala chriſto: q̄ mala ī martyribꝰ? Oīa ī bonū vertit deꝰ. ¶ Uerbū iniquū diſpoſuerūtᶠ aduerſus me: Quale verbū iniquū? Ip̄m caput attēde. Occidamꝰ eum:⁊ nr̄a erit hereditas: Stulti quō veſtra erithereditas: qꝛ occidiſtis eū? Ecce ⁊ occidiſtis eū: ⁊ vr̄a nō erit hereditas. Nuqͥd qͥdormit nō adijciet vt reſurgat. Qn̄vos exultaſtis occidiſſe eū: ille dormiuit.Dicit em̄ in alio pſalmo. Ego dormiui. Illi ſeuierūt ⁊ occidere voluerūt: ego dormiui. Nā ſi noluiſſem: nō dormiſſē. Ego dormiui: qꝛ ptātem habeo ponēdi aīam meā:⁊ ptātē habeo iterū ſumēdi eā. Ego dormiui ⁊ ſomnū cepi: ⁊ exurrexi: Seuināt ergoiudei: terra tradat̉ in manꝰ impij: caro permittat̉ in manibꝰ ꝑſequētiū: ſuſpēdāt in ligno: clauis trāſfigāt: lācea ꝑfodiāt: nūqͥdqui dormit nō adijciet vt reſurgat? Ut qͥddormiuit? Qua adam forma erat futuri: etAdaꝫ dormiuit: qn̄ de latere eiꝰ Eua factaeſt. Adā in figura chriſti: Eua in figura eccleſie: vn̄ eſt appellata mater viuoruꝫ. Qn̄fabricata ē Eua? Dū dormiret Adā. Qn̄de latere chriſti ſacramēta eccl̓ie ꝓfluxer̄t?Cū dormiret in cruce. Nūqͥd qͥ dormit nōadijciet vt reſurgat? Et vn̄ dormiuit? Ex illo qͥ ingreſſus eſt vt videret: ⁊ ꝯgregauit īiquitatē ſibi. ¶ Ecce em̄ homo paciſmee inᶠ quę ſperaui: qͥ edebat panes meos ampliauit ſuꝑ meᶠ calcaneum. Erexit ſuꝑ me pedē: ꝯculcare mevoluit. Quis ē iſte hō pacis ipſiꝰ. Iudas.

Et ī illū chriſtus ſꝑauit: qꝛ dixit: in quē ſperaui. Nōne illū ab initio nouerat? Nonnean̄qͣꝫ naſceret̉ futurū ſciebat? Nōne oībusdiſcipulis ſuis dixerat: Ego vos duodecīelegi: ⁊ vnꝰ ex vobis diabolꝰ ē? Quō gͦ inillū ſperauit: niſi qꝛ in mēbris ſuis ip̄e eſt:⁊ qd̓ ml̓ti fideles de iuda ſperauer̄t: hoc inſe trāſfigurauit dn̄s. Qn̄ em̄ videbāt iudāmulti qui crediderūt in chriſtū ambulareint̉ duodecim apl̓os: ſperabāt in illū aliqͥdqꝛ talis erat qͣles ⁊ ceteri. Chriſtꝰ em̄ qꝛ inmēbris ſuis erat hoc ſperātibꝰ: quō in illiseſt eſuriētibꝰ ⁊ ſitientibꝰ: quō dixit: eſuriui:ſic dixit ſperaui. Proinde ſic hic illi dicamꝰ: dn̄e quādo ſperaſti: quō illi dictū eſt:dn̄e qn̄ eſuriſti. quō nobis ibi dixit: cumvni ex mīmis meis feciſtis mihi feciſtis: ſicpoteſt dicere: cum vnus ex minimis meisſperauit ego ſperaui. In quem ſperaui?Homo pacis mee in quē ſperaui: qui edebat panes meos. Quomodo ip̄m on̄dit īpaſſione de iſtꝭ v̓bis ꝓphetie. Per buccellam illū deſignauit: vt appareret de illo dictū: qui edebat panes meos. Rurſus qn̄venit vt traderet eū: oſculū illi dedit: vt appareret de illo dictū: hō pacis mee. ¶ Tuaūt dn̄e miſerere mei: Hoc ex formaſerui: hoc ex ꝑſona inopis ⁊ pauꝑis. Beatus enī qͥ ītelligit ſuꝑ egenū ⁊ pauꝑeꝫ. Miſerere mei. Et reſuſcita mereddamillis. Uidete qn̄ dictū ē: iā factū ē. Occider̄t enī chriſtū iudei ne ꝑderēt locū. Illoocciſo ꝑdiderūt locū: eradicato regno diſperſi ſunt. Suſcitatꝰ reddidit illis: reddidit ad admonitionē nōdū ad dānationē.Ciuitas enī illa ī qͣ fremuit ppl̓s tāqͣꝫ leo rapiēs ⁊ rugienſ: exclamās crucifige: crucifige: eradicatis inde iudeis chriſtianos hꝫ:a iudeo nll̓o īhabitat̉. Plātata ē ibi eccl̓iachriſti: vn̄ eradicate ſunt ſpine ſynagoge.Pro inde vere ignis eoꝝ exarſit: ſic̄ ignis īſpinis: dominꝰ aūt tāqͣꝫ lignuꝫ viride erat.Hoc ip̄e ait qn̄ plāgebāt q̄dā mulieres veluti moriturum chriſtum: Nolite flere ſuper me: ſed ſuꝑ vos ip̄as flete. ⁊ ſuꝑ filiosveſtros: ex hͦ p̄dice̓ſ: ſuſcita me ⁊ reddā ill̓.Si em̄ ī viridi ligno hec faciūt: ī arido qͥdfiet? Qn̄ poſſit viride lignū ꝯſumi ab igneſpinarū? Exarſer̄t em̄ velut ignis in ſpiniſ.Ignis ſpinas ꝯſumit: ⁊ cuicunqꝫ viridi ligno adhibet̉ difficile accēdit̉. Humor enīligni reſiſtit flāme lente ⁊ marcide: tn̄ idonee ad ꝯſumēdas ſpinas. Et ſuſcita me etreddā illis. Ne forte ſane fratres minꝰ po-

q 4

Alia lr̄a.Etenimquongigicauitippiatarqꝫ

Ilia lr̄a.fꝯſtimeruuifaduerſi

Alia lr̄a.Fretribuāreis