PſalmusXXXVIII.
treſcentē portatis: ⁊ ſicut vnus ex pͥncipibus cadetꝭ: ſicut homīes moriemī: ⁊ cadetis ſicut diabolꝰ. Quid vobis ꝓdeſt medicina mortalitatis? Suꝑbus diabolꝰ tanqͣꝫangelꝰ: nō habens carnē mortalē: tu auteꝫqui accepiſti mortalē carnē: et nec hoc tibiꝓdeſt: vt tāta infirmitate humilieris: ſicutvnus ex principibꝰ cadis. Ip̄a eſt gͦ gratiabn̄ficij dei pͥma: redigere nos ad ꝯfeſſionēinfirmitatis: vt quicqͥd boni poſſumꝰ: quicqͥd potētes ſumꝰ in illo ſimꝰ: vt qͥ gl̓iat̉ ī domino gloriet̉. Qn̄ infimor inqͥt tūc potensſum. Pro iniqͥtate erudiſti hoīem. Et tabeſcere fęciſti ſicut araneā animā meā. Ueꝝtamē vane cōturbat̉ oīs hō viues.Redit ad illud qd̓ paulo ante cōmemorauit: qͣꝫuis hic ꝓficiat: vane ꝯturbat̉ oīs hōviuēs: viuēs vtiqꝫ ī incerto. Quis em̄ velde ip̄o bono ſuo ſecurꝰ eſt? Uane ꝯturbat̉.Iactet in dn̄m curā ſuā: in illū iactet qͥcqͥdſollicitꝰ ē: ip̄e nutriat: ip̄e cuſtodiat. Quidem̄ in hac terra certū eſt: niſi mors? Cōſiderate oīa oīno: vel bona: vel mala vite huiꝰ:vel in ip̄a iuſticia: vel in ip̄a iniqͥtate: quidh̓ certū eſt niſi mors? Profeciſti: qͥ ſis hodie ſcis: qͥd futurꝰ ſis craſtiuo neſcis. Peccator es: qͥd ſis hodie ſcis: qͥd ſis craſtinoneſcis. Speras pecuniā: incertū eſt an ꝓueniat. Speras vxorē: incertū eſt an accipias: vel qualē accipias. Speras filios: īcertū ē an̄ naſcant̉. Nati ſunt: incertū ē anviuāt. Uiuūt: incertū ē an̄ ꝓficiāt: an deficiāt. Quocūqꝫ te verteris incerta oīa: Sola mors certa. Pauꝑ es: incertū eſt an diteſcās. Indoctꝰ: incertū eſt an erudiaris.Imbecillis: incertū ē an̄ cōualeſcās. Nat̉ꝰes certū ē: qꝛ morieris. Et in hͦ ip̄o qꝛ morscerta eſt: dies mortis incertꝰ ē. Itaqꝫ hͦ incerta: vbi ſola mors ē certa: cuiꝰ etiā horaīcerta: ⁊ ſola: multū cauet̉ q̄ nullo mō deuitat̉. Omnis homo viuēs vane cōturbat̉.Ergo inter hec iam trāſiliens: iam in quibuſdā ſuꝑioribus agēs: hec ima ꝯtemnēs:inter hec poſitꝰ. ¶ Maudi: inqͥt: oration meā: De quib gaudea: de quibꝰ gemā. De trāſactis gaudio: ꝓ his que reſtātgemo. Exaudi orationē meā. Et dep̄catione meā: auribus p̄ciꝑe lachrymas meas. Nūquid em̄ qꝛ tanta trāſiliui: quia tanta trāſcendi: iaꝫ nō fleo? Nōnemultomagis fleo: qꝛ qͥ apponit ſciētiā apponit dolorē? Nōne quātomagꝭ qd̓ abeſt deſiderio: tātomagꝭ donec veniat gemo: tantomagꝭ donec veniat fleo? Nōne tātomagis
creſcūt ſcādala: qͣꝫtomagꝭ abūdat iniqͥtas:quātomagꝭ refrigeſcit caritas ml̓toꝝ: dico:Quis dabit capiti meo aquā: ⁊ ocl̓is meisfontē lachrymarū? Exaudi orationē meā ⁊dep̄cationē meā: auribꝰ ꝑcipe lachrymasmeas. ¶ Ne ſileas a me: ne obſurdeſcā ineternū: Ne fileas a me vt audiā te.Occulte em̄ dicit deus: multis in corde loquit̉: ⁊ magnꝰ ibi ſonꝰ: in magno ſilētio cordis: qn̄ magna voce dic̄: Salꝰ tua ego ſuꝫ.Dic inqͥt anime mee: ſalus tua ego ſū. Abhac voce: qꝛ dixit deus aīe: Salus tua egoſum. optat ne ſileat̉ ab illo. Ne ſileas a me. Alia lf̓.Qm̄ⁱ inqͥlinꝰ ego ſum apud te. Sꝫapd̓ te inqͣlinꝰ. apd̓ diabolū cū eſſē inqͥlinꝰerā: ſed malū dn̄m habebā. Nunc aūt iamquidē apud te: ſed adhuc inqͥlinus. Quideſt inqͥlinus? Un̄ migraturꝰ ſum: nō vbi ꝑpetuo manſurus. Ubi ꝑpetuo ſum māſurdicat̉ domꝰ mea: Un̄ migraturꝰ ſum inqͥlinus ſum: ſed tn̄ apud deū meū ſum inquilinus: apud quē domo accepta māſurꝰ ſuꝫ.Sed que domꝰ eſt? Quo migrandū ē ex hͦinqͥlinatū. Recognoſcite illam domū: de qͣdicit apl̓s. Habitationē habemus ex deo:domū nō manufactā eternā in celis. Si domus hec eterna eſt in celis: cū ad eaꝫ venerimus inquilini nō erimꝰ. Quō em̄ eris inquilinꝰ in eterna domo: Hic aūt vbi dicturus eſt dn̄s domus migra: ⁊ quādo dicturus eſt neſcis: paratꝰ eſto: Deſiderādo aūtdomū eternā ꝑatus eris: nec ſuccēſeas ei:qꝛ cum vult dicit migra. Nō em̄ cautionētecū fecit: ⁊ placito quodaꝫ ſe obſtrinxit: etcōductor domus acceſſiſti certa penſionead certū tempꝰ: qn̄ vult dn̄s eius migraturus es. Ideo em̄ gratis manes: qꝛ inqͥlinꝰego ſuꝫ apud te. Et ꝑegrinus. Ergo ibipatria: ibi domꝰ: inqͥlinus apud te: ⁊ ꝑegrinus. Et hͨ ſb̓audit̉ apud te. Multi em̄ pegrini ſūt cū diabolo: qͥ aūt iaꝫ crediderūt ⁊fideles ſunt: ꝑegrini quidē ſūt: qꝛ nōdū adillam patriā domūqꝫ venerūt: ſed tn̄ apuddeū ſunt: Ꝙdiu em̄ ſumꝰ ī corꝑe ꝑegrinamur a dn̄o: ⁊ ambimꝰ ſiue hic manēteſ: ſiueꝑegrinantes placere illi. Et peregxinus etinquilinus Sicut oēs patres mei. Sigͦ ſic̄ oēs pr̄es mei: dicturꝰ ſū me nō emigraturū cū illi migrauerīt; Alia ꝯditiōe māſurus ſū qͣꝫ illi māſerūt. Quid gͦ reſtat vt pe Aliatā: qꝛ hinc ſine dubio migraturꝰ ſū. ¶ Dimitte me vt refrigerer priuſqꝫ eaꝫ.Uide inde Idithū qͣs nodos habeas remittendos tibi: qͥbꝰ remiſſis refrigerari vis
radui