PſalmusXXXVIII
mea: Inter eſtꝰ: int̓ ꝑicula hͨ: īter difficultātes: qꝛ ita delectat lex dn̄i: vt tn̄ ꝓpt̓ abūdantiā ſcādaloꝝ refrigeſcat caritas multorū. Inter hos ergo eſtus: locutꝰ ſū inqͥt inlinguā mea. Cui? Non auditori quē voloerudire: ſꝫ exauditori a qͦ volo erudiri. Locutꝰ ſū in lingua mea: illi a qͦ intus audio:ſi qd̓ bonū ſi qd̓ verū audio. Quid locutꝰes? Notū: inqͥt: mihi fac dn̄e fine meum. Trāſilini em̄ q̄dā ⁊ veni ad q̄dā: ⁊ eain qͣ veni meliora ſūt eis a quibꝰ trāſiliui: ſꝫreſtat adhuc qd̓ trāſiliendū ſit. Nō em̄ hicremanebimꝰ vbi tēptatiōes: vbi ſcādala:vbi auditores ⁊ calūniatores. Finē meuꝫnotū mihi fac. Finē qͥ mihi deeſt: nō curſūqͥ mihi adeſt. Finē illū dic̄ quē currēs intuebat̉ Apl̓us: ⁊ de ſua īꝑfectione ꝯfitebat̉.aliud in ſe ītuēs: aliud alibi q̄rens. Ait .n.Nō qꝛ iā acceperim: aut iā ꝑfectꝰ ſim: fr̄es:ego meip̄m n̄ arbitror app̄hediſſe. Et ne diceres: ſi nō app̄hēdit Apl̓us: ego app̄hendi: ſi ꝑfectꝰ nō ē Apl̓us: ego ꝑfectꝰ ſum: vide qͥd agas: attēde qͥd dicat. Quid gͦ agisApl̓e? nōdū app̄hēdiſti: nōdū ꝑfectꝰ es?Quid agis? Ad quā actionē me hortaris?Quid mihi imitādū ſequendūqꝫ ꝓponis?Unū aūt inqͥt q̄ retro ſūt oblitus: in ea quean̄ ſūt extētus: ẜm intētionē ſequor ad palmā ſuꝑne vocatōis dei in chriſto Ieſu: ẜmintētionē: nō ẜm ꝑuentionē: nōdū ẜm app̄henſionē. Nō relabamur vn̄ iā trāſiliuim.nec remaneamus in illis in qͣ iam venimꝰ.Curramꝰ: intēdamꝰ: in via ſumus: nec taꝫſis ſecurꝰ ex eis q̄ tranſiſti: qͣꝫ ſollicitꝰ ꝓ eisad q̄ nōdū ꝑueniſti. Que retro inqͥt oblitus: in ea q̄ an̄ ſūt extētus: ẜm intētionē ſequor ad palmā ſuꝑne vocatiōis dei ī chriſto Ieſu. Ip̄e ē em̄ finis. Unū aūt: hͦ ē illd̓vnū: Dn̄e on̄de nobis pr̄eꝫ ⁊ ſufficit nob̓.Unū aūt q̄ ⁊ vna d̓r ī alio pſalmo: Unā petij a dn̄o hāc reqͥrā. Que retro oblitꝰ: in eaq̄ an̄ ſūt extētus: vnā petij a dn̄o hāc reqͥrā: vt inhabitē in domo dn̄i ꝑ oēs dies vite mee. Propter qͥd? Ut ꝯtēpler delectationē dn̄i. Ibi em̄ gaudebo de ſocio: nō timebo de aduerſario. Ibi em̄ ꝯtēplator mecūerit amicꝰ: nō calūniator inimicꝰ. Hoc deſiderauit iſte Idithū: notū fieri ſibi cū hic eſſet: vt ſciret qͥd ſibi deeſſet: ⁊ n̄ tā gauderetd̓ his ad q̄ ꝑuenerat: qͣꝫ ⁊ deſideret ea ad q̄nondū ꝑuenerat. Sꝫ ⁊ qͥbuſdā iā trāſilitꝭ:nō remaneret in via: ſꝫ deſiderio raꝑetur inſuꝑna: vſqꝫ q̄ ille qͥ q̄dā trāſilierat: oīa trāſiliret: et ab irroratiōe qͣdā guttaꝝ dn̄icaꝝ
d̓ ſcpͥturaꝝ nube veniētiū: veniret ſic̄ ceruꝰad fontē vite: ⁊ in illo lumīe videret lumē:⁊ abſcōderet̉ in vultū dei a ꝯturbatiōe hominū: vbi diceret bn̄ eſt: vltra nihil volo:oēs hic amo: neminē hic timeo. Bonū deſideriū: ſctm̄ deſideriū: qꝛ iā hoc habetis:congaudēte nob̓ ⁊ orate vt ꝑſeuerāter habeamꝰ: ne int̓ ſcādala deficiamꝰ. Nā ⁊ nosꝓ vobis hoc idem rogamus. Non em̄ nosdigni qͥ ꝓ vobis oramꝰ: ⁊ vos indigni quiꝓ nob̓ oretis. Auditoribꝰ ſuis qͥbꝰ p̄dicabat v̓bū dei: ſe cōmēdabat Apl̓s: Oratiōiinſtātes: vigilātes in illa. Orātes ſimul ⁊ꝓ nob̓ vt de aꝑiat nob̓ oſtiū v̓bi ad loquēdū myſterū eiꝰ: vt manifeſtē illū ſic̄ oportꝫme loqͥ. Orate gͦ ꝓ nob̓ fr̄es: vt ⁊ qd̓ vidēdū eſt bn̄ videamʳ: ⁊ qd̓ dicēdū eſt bn̄ dicamꝰ. Ceterū hͦ deſideriū noui in paucis eē:nec me optime intelligūt: niſi qͥ guſtauerītvn̄ loquor. Loqͥmur tn̄ oībꝰ ⁊ habētibꝰ taledeſideriū: ⁊ n̄dū habētibꝰ: Habētibꝰ vt nobiſcū illa ſuſpirent: nō habētibꝰ vt pigritiam excutiāt: ima trāſiliant: ad dulcedineꝫlegis dn̄ice veniāt: nō in delectationibꝰ iniquoꝝ remaneāt. Narrāt em̄ multa multi:⁊ laudāt multa ml̓ti: iniqͣ iniqͥ. Et reuera ⁊illa iniqͣ habēt delectationē: ſꝫ nō ſicut lextua dn̄e. Dicant gͦ nobiſcū qui credūt hecdicere ⁊ nos. Negociuꝫ em̄ hoc intus eſt:nullis verbis oſtendi pōt. Sed qͥ hoc agit:credat eſſe ⁊ in alio: nō ſolū ſe putet accepiſſe qd̓ dei eſt. Dicat gͦ in his Idithū: nōtū fac̄ mihi dn̄e finē meū. ¶ Et numerūdierū meorū qui eſt: Numerū dierumq̄ro qͥ ē. Sic poſſū dicere: ſic poſſū ītellige̓numeꝝ ſine numero: quō poſſunt dici anni ſine annis. Ubi em̄ anni vtiqꝫ qͣſi numerus: ſꝫ tn̄ tu idē ipſe es: ⁊ anni tui n̄ deficiēt.Numerū dierū mēorū mihi notuꝫ fac: ſedqͥ eſt? Quid gͦ? Iſte numerus in qͦ tu es nōeſt? Plane ſi attendā bn̄: nō eſt: ſi hereā qͣſieſt: ſi trāſiliā nō eſt. Si ab iſtis me excutiēsſuperna cōtempler: ſi trāſeuntia manētibꝰcōparem: video quid verū ſit. Quid autēmagis videat̉ nō eſſe qͣꝫ ſi dicturus ſit eſſeiſtos dies meos? Hos inqͣꝫ dies eſſe dicturus ſum: ⁊ tā magnū hoc verbū huic curſui rerū labentiū temere dabo? Ita ergo ipſe deficiēs pene nō ſum: vt exciderit mihiqͥ dixit: Ego ſum qui ſum. Eſt gͦ aliqͥs numerus dierum? Uere eſt: ⁊ ſine fine eſt. Inhis autē diebus dicā aliquid eſſe ſi teneo:de quo die me interrogas vtrū ſit: ⁊ vl̓ interrogas me: Tene vn̄ me īterrogas. Te-