PſalmusXXXVII.

ximi mei a lōge ſteterunt. Et vim faciebāt qͥ q̄rebat aīaꝫ mea. Iā manifeſtūeſt qui querebāt animā ip̄ius: qui non habebant animaꝫ eius: quia nō erāt in corꝑeeiꝰ. Qui q̄rebant aīam eius longe erāt abaīa eius: ſed q̄rebāt vt occiderēt eā. Querit̉ em̄ aīa eius: ⁊ bn̄. Naꝫ alio loco arguitqͦſdā dicēs: Et nō ē qͥ reqͥrat aīaꝫ meā. Arguit qͦſdā nō q̄rētes aīam eius. ⁊ rurſus arguit illos q̄rētes aīaꝫ eiꝰ. Quis ē qͥ q̄rit bn̄aīam ip̄ius? Qui eiꝰ paſſiōes imitat̉. Quiſūt qͥ q̄rebāt male aīam eiꝰ? Qui ei vim faciebāt ⁊ crucifigebāt eū. Sequit̉. ¶ Quiquerebāt mala mea locuti ſūtꝭ vanitate: Quid ē qͥ q̄rebāt mala mea? Ml̓ta q̄rebant ⁊ nō inuenibāt. Forte hoc dixerit: q̄rebāt crimina mea. Queſierunt em̄ q̄in illū dicerēt: ⁊ nō inueniebāt. Querebātem̄ mala de bono: q̄rebāt ſcelera de innocēte. Qn̄ inuenirēt in eo qͥ nullū peccatuꝫhabebat? Sꝫ qꝛ peccata q̄rebāt in eo qͥ peccata nō habebat: reſtabat vt fingerēt qd̓ n̄īueniebāt. Iō qͥ q̄rebāt mala mea: locuti ſt̄vanitatē: nō veritatē. Et dolū tota diemeditabantur. Hoc ē: fallaciā ſine ceſſatione meditabant̉. Noſtis quanta falſateſtimonia dicta ſūt in dn̄m an̄qͣꝫ pateret̉.Noſtis quāta falſa teſtimonia dicta ſūt etiam cū reſurrexiſſet. Nam illi milites cuſtodes ſepulchri: de qͥbus Eſaias dixit: Ponā malos ꝓ ſepultura eiꝰ. Mali em̄ erant:⁊ veritatē dicere noluerūt: ⁊ corrupti mendaciū ſeminauerūt: attēdite qualē vanitatē locuti ſūt. Int̓rogati ſūt etiā ip̄i ⁊ dixerūt: Cū dormiremꝰ venerūt diſcipuli eiꝰ etabſtulerūt eū. Hoc ē loqͥ vanitatē. Si em̄dormiebāt: vn̄ ſciebāt qd̓ geſtū erat? Ergoait. V Ego autᶠ velut ſurdus nō audieba: Qui ad ea que audiebat nō rn̄debat: tanqͣꝫ nō audiebat. Ego aūt velut ſurdus n̄ audiebā. Et ſicut mutꝰ nō aꝑeries os ſuū. Et repetit eadē. ¶ Et tactꝰ ſum ſic hō nō audies: ⁊ n̄ hn̄sin ore ſuoᶠ argutiōēs. Quaſi n̄ eēt qd̓ill̓ dice̓t: qͣſi n̄ eēt vn̄ illoſ argueret. Nōne iāan̄ ml̓ta īcrepauerat: ml̓ta dixe̓at: ⁊ dixe̓at:Ue vob̓ ſcribe: ⁊ phariſei: hypocrite: ⁊ ml̓tatalia? Tn̄ qn̄ paſſꝰ ē nihil hoꝝ dixit: n̄ qꝛ n̄habebat qd̓ diceret: ſꝫ expectabat vt cōplerēt illi oīa: ⁊ implerent̉ oēs ꝓphētie de illo:d̓ qͦ dictū erat: Et ſicut ouis corā tōdēte ſe:nō aꝑuit os ſuū. Oportebat gͦ vt taceret īpaſſiōe: nō taciturꝰ in iudicio. Iudicādus

iō cū magna ptāte iudicaturꝰ: qꝛ cū magvna hūilitate iudicatꝰ. ¶ Qm̄ in te dn̄eſꝑaui: tu exaudies dn̄e deꝰ meus.Taqͣꝫ ſi ei diceret̉: qͣre n̄ aꝑuiſti os tuū: qͣren̄ dixiſti ꝑcite: qͣre n̄ ī cruce pēdēs iniqͦs arguiſti: ſequit̉ ⁊ dic̄: Qm̄ in te dn̄e ſꝑaui tuexaudies dn̄e deꝰ meꝰ. Monuit te qͥd faciaſ: ſi forte occurrerit tibi tribulatio. Querꝭem̄ te defende̓: ⁊ forte nemo accipit defēſionē tuā. Iā tu ꝑturbarꝭ: ⁊ qͣſi ꝑdideris cāmtuā: qꝛ nulliꝰ habes defenſionē aut teſtimoniū. Cuſtodi intꝰ īnocentiā tuā: vbi nemooppͥmit cām tuā. Preualuit ī te falſū teſtimoniū: ſꝫ apud hoīes. Nūqͥd apud deū valebit: vbi cā tua dicēda ē? Qn̄ deus iudexerit: aliꝰ teſtis qͣꝫ ꝯſciētia tua nō erit. Interiudicē iuſtū ⁊ ꝯſcientiā tuā: noli timere niſicām tuā. Si cām malā nō habueris: nullūaccuſatorē ꝑtimeſceſ: nullū falſū teſtē refelles: nullū verū reqͥres: tu tm̄ bonā ꝯſciētiāaffer: vt poſſis dice̓: Qm̄ ī te dn̄e ſꝑaui: tuexaudies dn̄e deꝰ meꝰ. ¶ Quia dixi ne Alia lr̄a.qn̄ᶠ exultēt in me inimici mei: ⁊ ducōmouet pedes mei in me magnalocuti ſūt. Iteꝝ redit ad infirmitatē corporꝭ ſui: ⁊ rurſus caput illd̓ attēdit pedesſuos: nō ſic ē in celo: vt deſerat qd̓ hꝫ ī terra. Attēdit plane ⁊ videt nos. Aliqn̄ .n. vteſt iſta vita cōmouēt̉ pedes nr̄i: ⁊ labūt̉ inaliqͣ pctō: vbi exurgūt lingue neqͥſſime inimicoꝝ. Hinc gͦ ītelligimꝰ etiā cū tacebantqͥd q̄rebāt. Quia erat tūc aſꝑi īmites: gaudētes ſe inueniſſe qd̓ dole̓ debuerāt. Et dixi neqn̄ exultēt ī me inimici mei. Dixi hͦ: ⁊tn̄ forte ad emēdationē feciſti eos magnaloqͥ d̓ me: dū cōmouerēt̉ pedeſ mei: id ē elati ſūt. multa mala dixerunt cū cōmouerer.Miſereri em̄ debuerūt īfirmis nō īſultare:quō Apl̓us dicit: Fr̄es ſi p̄occupatꝰ fuerithō in aliqͦ delicto: vos qͥ ſpūāles eſtis īſtruite hmōi in ſpū māſuetudinis. Et cōplectūqͣre: intendens inqͥt te ip̄m: ne ⁊ tu tēpterꝭ.Nō erāt iſti tales d̓ quibꝰ dic̄: Et dū cōmouerent̉ pedes mei in me magna locuti ſūt:ſꝫ erāt tales de qͥbus alibi dicit: Qui me p̄mūt ⁊ exultabūt ſi motus fuero. ¶ Qm̄ego ī flagella paratꝰ ſum: Oīno magnifice tanqͣꝫ dicet: ad hͦ natꝰ ſū vt flagellaſufferā. Nō em̄ naſceret̉ niſi d̓ Adā: cui flagella debent̉. Sꝫ aliqn̄ pctōres in hac vitaaūt nō: aut minꝰ flagellāt̉: qꝛ iā deſperata ēintētio eoꝝ. At v̓o illi qͥbꝰ parat̉ vitā ſempit̓na: neceſſe ē vt h̓ flagellent̉: qꝛ v̓a ē illaſnīa: Fili ne deficias ī diſciplia dn̄i: neqꝫ fao 4

lia lr̄aīqͥrebā

gutōe

polot

r ſuꝑcaudeant