PſalmusXXXVI
pauperem iacentem ante diuitis ianuam.Quomodo. Forte hūc clauſis naribꝰ conſpuebāt. Nouerat autem dn̄s illi ſeruareparadiſū. Quō aūt ſibi optabāt vitā illiꝰ:qͥ induebat̉ purpura ⁊ byſſo: ⁊ epulabaturquotidie ſplēdide. Dn̄s aūt qui proſpiciebat dies illiꝰ: nouerat eiꝰ futura tormēta: ⁊ſine fine tormēta. Ergo nouit dn̄s vias īmaculatoꝝ. Et hereditas eoꝝ ineternū erit. Hoc in fide habemꝰ. deꝰ nunqͥdin fide? Deus nouit illa: nunquid in tantamanifeſtatōe: in quāta nō poſſumꝰ dicere:cū vel equati fuerimus angelis? Nō enimnobis tā manifeſta erūt: q̄ erūt manifeſta:qͣꝫ ſunt manifeſta illi qui nec cōmutari poteſt: tamē ⁊ de nobis quid dictū eſt: Dilectiſſimi nūc filij dei ſumꝰ: ⁊ nōdū apparuitquid erimus. Scimꝰ qꝛ cū apparuerit ſimiles ei erimꝰ: qm̄ videbimꝰ eū ſicuti ē. Seruat̉ ergo nobis: neſcio qͥd dulce ſpectaculū oīno: ⁊ ſi cogitari ex aliqua parte in enigmate ⁊ ꝑ ſpeculū pōt: dici tamē nullo mōpōt pulchritudo illiꝰ dulcedinis quaꝫ ſeruat deꝰ timentibꝰ ſe. Perficit aūt ſperātibus in ſe. Illuc parant̉ corda noſtra in oīnibꝰ vite huiꝰ tribulatiōibꝰ ⁊ tēptatiōibus.Noli mirari: qꝛ ī laboribꝰ pararis: ad magnū aliqͥd pararis. Unde vox illa iuſti cōfirmati: nō ſunt cōdigne paſſiōes huiꝰ temporis ad futurā gl̓iam q̄ reuelabit̉ ī nobis.Que erit futura gl̓ia noſtra: niſi eqͣri angelis ⁊ videre deū? Quātū p̄ſtat ceco: qui illioculos ſanauerit: vt videat hāc lucē? Cūſanus factꝰ fuerit ille: nec inuēit qͥd dignūrependat ſanatori ſuo. Quātūlibet em̄ ille det: qͥd dabit tale quale ille preſtitit? Utplurimū det aurū dabit: ⁊ multū aurū dabit. ille lucē preſtitit: Ut nouerit ille: qꝛ nihil dat: videat in tenebris qd̓ dat. Quidergo dabimꝰ nos medico illi oculos interiores noſtros ſanāti: ad vidēdam quādālucē eternā: qd̓ eſt ipſe? Quid illi dabimꝰ?Queramꝰ: inueniamꝰ ſi poſſumꝰ: ⁊ ī anguguſtijs inqͥſitionis nr̄e exclamemꝰ: Quidretribuam domino ꝓ omnibꝰ quē retribuit mihi? Et quid inuenit? Calicem ſalutarꝭaccipiam: ⁊ nomē domini inuocabo. Poteſtis inquit bibere calicem quem ego bibiturus ſum. Inde Petro amas me. Paſce oues meas. pro qͥbꝰ biberet calicē̓ dn̄i.Cōfirmat aūt iuſtos dn̄s. Nouit dn̄s viasīmaculatoꝝ: ⁊ hereditas eoꝝ in et̓nū erit.Nō confundent̉ in tēpore malo.Quid eſt nō cōfundent̉ in tempore malo?
In die tribulatiōis: in die anguſtiaꝝ noncōfundent̉: ſicut cōfundit̉ que fallit ſpes.Quis eſt qui cōfundit̉? Qui dicit ego qꝛſperabā nō īueni. Nō īmerito. Sperabasenī de te: aut ſperabas de homine amico.Maledictus aūt qͥ ſpem ſuā ponit in honē. Confunderis: qꝛ fefellit te ſpes: fefelliſpeſ poſita in mēdacio: Omnis enī hommendax. Si autē ponas ſpem tuā in detuo: nō cōfunderis: qꝛ ille in quo ſpem poſuiſti falli nō poteſt. Un̄ ⁊ ille quem pauloante cōmemoraui: iuſtꝰ: cōfirmatꝰ: poſitin tēpore malo in die tribulationis: qꝛ noncōfundebat̉ quid ait? Gloriamur in tribubulationibꝰ ſcientes: qm̄ tribulatio patiētiam oꝑatur: patiētia ꝓbationē: probatioſpem: ſpes aūt nō cōfundit. Un̄ ſpes noncōfundit? Qꝛ ī deo poſita ē. Iō ſequitur:Ꝙ charitas dei diffuſa ē in cordibus noſtris: ꝑ ſpūm qui datus eſt nobis. Iaꝫ datus eſt nobis ſpūſſanctꝰ: quō nos fallit cuius tale pignus tenemꝰ. Nō cōfundent̉ intꝑe malo. Et in diebus famis ſaturabunt̉. Eſt enī quedā hic ſaturitas eoruꝫ.Nā dies famis vite huiꝰ ſunt: alijs eſurientibus illi ſaturant̉. Nā vnde ille gloriareſdicēs: Gloriamur in tribulationibꝰ: ſi egeſtatē intus pateret̉? Uidebant̉ foris anguſtie: ſed intus latitudo erat. Quid aūt fac̄malus hō cū ceperit tribulari? Foris nihihabet: ablata ſunt oīa: in cōſcīa nullum ſolaciū ē: nō ē quo exeat qꝛ dura ſunt: nō eſtquo intret: qꝛ mala ſūt. Merito ei fit qd̓ ſequitur. Qm̄ peccatores peribunt.Quibuſ enī locꝰ nuſqͣꝫ ē: quo non ꝑibunt:Cōſolatio nō eſt in externis: nō ē in internis. Extra ſunt enī a nobis d:e quibꝰ cōſolatio nulla ē. Et vniuerſis qͥ deū nō habētpecunia: amicitia: gl̓a: facultates mūdi ſeruiunt. ⁊ q̄cunqꝫ bona ſūt tꝑalia: nō poſſūtcōſolari intrinſecꝰ: quō cōſolabat̉ ille plenus ſagina īteriore: ⁊ d̓ ip̄a ſagina ructās:Dn̄s dedit: dn̄s abſtulit: ſicut dn̄o placuit ita factū ē: ſit nomē dn̄i benedictū. Ergoillis peccatoribꝰ nō ē locꝰ in his q̄ foris ſūt:qꝛ ibi patiunt̉ tribulatiōes: cōſcīia illos nōcōſolatur. Nō eſt bn̄ illis ſecū: qꝛ bene eſſecū malo nō pōt. Quiſqͥs aūt malus ē: male ſecū eſt. Torqueat̉ neceſſe ē: ſibijp̄i tormentū ē. Ip̄e ē enī pena ſua: queꝫ torquet̉cōſcientiā ſua. Fugit ab inimico qͦ potuerit: a ſe quo fugiet? Ita qͥdā ex ꝑte Bonati venerat ad nos accuſatus: et excōmunicatus a ſuis: hic querens quod ibi perdi-