PſalmusLXXV.

tari tota die laudē dei. Ecce modo paulolongior ſermo factꝰ eſt: fatigamini tota diedeū laudare qͥs durat? Suggero remediū:vnde tota die laudes deū ſi vis: quicquidegeris bene age: ⁊ laudaſti deū. Qn̄ cātashymnū: laudas deū. Lingua tua qͥd agit:niſi laudet cōſciētia tua? Et quotiēs tu ceſſaſti ab hymno cantādo: diſcēdis vt reficiaris: noli inebriari: ⁊ laudaſti deuꝫ. Diſcedis vt dormias: noli ſurgere ad malefaciēdū: ⁊ laudaſti deū. Negocia agiſ: noli fraudem facere: ⁊ laudaſti deū. Agrū colis: noli fraudē face̓: ⁊ laudaſti deū. Agrū colis:noli litē mouere: ⁊ laudaſti deū. In īnocētia operū tuoꝝ prepara te ad laudandumdeum tota die.¶ Explicit Tractatus de psͣ. XXXIIII.¶ Incipit Tractatus de pͣsͣ. Xxxv.Prefatio.¶ Ntendat caritas veſtra paululū textū ⁊ myſteria pſalmi huiꝰ ⁊ curramuseum: qꝛ in multis locis aꝑtus eſt. Ubi aūtobſcuritatis neceſſitas: nos īmorari coegerit: tolerabitis fructus diſcendi.¶ Cpoſitio pſalmi.FyIxit iniuſtus vt delinquat īd ſemetipſo: non eſt timor deiante oculos eius. Nō vnū hominē: ſed genꝰ hoīm iniquoꝝ dicit: qui ſibiaduerſant̉: nō intelligēdo vt bn̄ viuat: nonquia nō poſſunt: ſed qꝛ nolūt. Aliud ē em̄quādo quiſqꝫ conat̉ aliquid ītelligere: ⁊ ꝑinfirmitatē carnis nō pōt: ſicut dicit quodā loco ſcriptura: qꝛ corpꝰ qd̓ corrūpit̉ aggrauat animā: ⁊ deprimit terrena inhabitatio ſenſum multa cogitantē. Aliud aūt qn̄ꝑnicioſius agit aduerſus ſeip̄m cor humanū: vt quod poſſit intelligere: ſi bona volūtas accederet nō intelligat: non qꝛ difficileeſt: ſed quia volūtas aduerſa eſt. Hoc aūtſit: dum amant peccata ſua: ⁊ oderūt precepta dei. Sermo em̄ dei aduerſarius tuusē: ſi tu amicꝰ ſis iniqͥtatꝭ tue. Si aūt aduerſarius ſis iniqͥtatis tue: ſermo dei amicustuus eſt: ⁊ aduerſariꝰ iniqͥtatis tue. Si ergoodiſti iniqͥtatē tuā: iungis te ſermoni dei: ⁊eritis duo aduerſus illa perimēdā: tu ⁊ ſermo dei. Tu em̄ per te ex viribus tuis nihilpotes: adiuuat te ille qui tibi ſermonē miſit: ⁊ vincit̉ iniqͥtas: Si tu illā odiſti: ⁊ deusdimiſit ⁊ eris liber: Si aūt ipſā diligas: cōtrariū eſt tibi intelligere quicqͥd ꝯtra illamdicitur. Fac homine quere̓ quō ſit equalisfilius patri: credidit: querit: intelligere nō-

dum poteſt. Magna em̄ res ē: ⁊ vires maiores deſiderat vt poſſit capi: ⁊ eſt initiū fidei qd̓ cuſtodit animā donec roboret̉. Lacte nutrit̉ vt ꝑueniat ad habitudinē ⁊ firmitatē cibi ſolidioris: vt poſſit intelligere: Inpͥncipio erat v̓buꝫ: ⁊ verbū erat apud deū:⁊ deus erat verbū. Anteqͣꝫ hoc poſſit nutritur in fide: ⁊ conatur intelligere: vt intelligat quātū deus dederit. Nūquid et hoccum conatu intelligit? Qd̓ tibi fieri nō visalij ne feceris. Ut quia nō vis pati iniqͥtatem: nō facias iniqͥtatē: qꝛ nō vis pati dolum ⁊ inſidias: nō inſidierꝭ alteri. Hoc aūtcū non vis intelligere: volūtati tue tribuit̉.Ideo dixit iniuſtus: vt delinquat in ſemetipſo. Propoſuit delinquere: ſed nūquid qͥꝓponit delinquere publice hoc dicit: ⁊ nōin ſemetip̄o? Quare in ſemetip̄o? Quia hōillū non videt. Quid ergo: quia hō nō videt? In ip̄o corde vbi ſibi dic̄: vt deliquat:deus ibi non videt? Uidet ibi deus: ſed qͥdſequit̉? Non eſt timor dei ante oculos eiꝰ.Ante oculos timor hominū eſt. Nō audetem̄ publice ꝓfiteri iniquitatē: ne vel reprehendat̉: vel damnet̉ ab homībꝰ. Diſceditautē a cōſpectu hominū. Quo? Ad ſemetipſum ducit ſe intro: ⁊ nemo illū videt: vbimeditat̉ dolos ⁊ inſidias: et delicta nemovidet. Poſſet ⁊ nec ibi apud ſe meditari: ſicogitaret qꝛ deus illū videt: ſed quia nō ētimor dei ante oculos eius: cum diſceſſerita cōſpectu hominū ad cor ſuū: ibi quē timeat? Nūquid nō eſt p̄ſens deus? Sed nōeſt timor dei in cōſpectu eiꝰ. Meditatur gͦdolos ⁊ ſequit̉. Forte latet illum: qꝛ deꝰ ibividet: ⁊ iam oſtendit qd̓ dicere ceperā. Latet illum ſed volentem: quia contra ſe fecitnolens intelligere. Quoniā doloſeegit in cōſpectu ēiꝰ. In cuiꝰ cōſpectu17Cuiꝰ timor nō eſt ante oculos eius qͥ doloſe egit. Vtq inueniret iniqͥtate ſuam rinue⁊ odiſſet. Iſte ſic egit vt nō īueniret: Sūt tas eiem̄ homīes qͥ quaſi conant̉ querere iniquitatē ſuā: ⁊ timent illā īuenire: quia ſi illā inuenerint dicit̉ illiſ: recedite ab illa. Hec feciſti anteqͣꝫ ſcires: iniquitatē feciſti cū eſſesin ignorātia. Dat deꝰ veniā: modo cognouiſti eā: dimitte eā vt poſſis facile ignorantie tue veniam dare: vt libera fronte dicasdeo: Delicta iuuētutꝭ mee: ⁊ ignorātie meene meminerꝭ. At illā q̄rit ac timet ne inueniat illā: doloſe em̄ q̄rit. Nō ſciebā: qꝛ peccatū eſt: Quādo dicit homo? Cuꝫ viderit:quia peccatum eſt: ⁊ deſtiterit facere ipſum

Alia