PſalmusXXXIIII.
ruptioneꝫ muſcipule ſue. Quid eſt gratis;Quibꝰ nihil mali feci: quibus nihil nocui.Uano exprobrauer̄t animā meā.Quid eſt vano? Falſum dicētes: nihil probātes. Ueniatq ill̓ muſcipula quārignorat. ignorāt: Magnifica retributio: nihil iuſtius. Illi abſcoderūt muſcipulam vt egoignorarē: illis veniat muſcipula quā ignorat. Nā ego ſcio muſcipulā ip̄oꝝ. Que aūtmūſcipula illis ventura eſt? Illa quā ignorāt. Audiamꝰ ne forte dicat illā: veniat illis muſcipula quā ignorāt. Forte aliam illiabſcōderūt: alia illis vētura eſt. Nō. Sedquid? Criniculis peccatoꝝ ſuoꝝ vnuſqͥſqꝫcōſtringit̉. Inde decipiūtur: vn̄ deciꝑe voalia lr̄a. luerūt. Inde illis nocebit̉: vn̄ nocere conaōdit ap̄ˢ ti ſunt. Sequit̉ em̄. Et captio quā occultauerūt cōprehendat illos: Tanqͣꝫ ſi quiſqͣꝫ veneni calicē p̄paret alicui ⁊ oblitus bibat. Et tanqͣꝫ ſi foueā fodiat in quāquiſqꝫ inimicus eius in tenebris incidat: ⁊ille oblitꝰ qd̓ foderat: ambulās ea via pͥusilluc cadat. Prorſus fratres mei ita credite: ita certi eſtote: ita ſi eſt in vobis excellennor prudētie ratio videte atqꝫ ꝓſpicite: nemo malus nō ſibi prius nocet. Sic em̄ eſſeputate maliciā: quō ignem. Incēdere visalid̓ aliqͥd: illd̓ qd̓ admoues puſ ardet: niſiardeat nō incēdit. Facula eſt: hanc faculāapponis vt aliqͥd incēdat: nūquid non ip̄afacula quā apponis prior ardet: vt aliquidpoſſit incēdere? Malicia aūt ꝓcedit ex te:⁊ quē prius vaſtat niſi te? Quo ꝓfundit ramū ledit: vbi radicē habet nō ledit? Equidē dico qd̓ malicia tua vt alteri nō noceatfieri poteſt: vt aūt tibi nō noceat nō poteſt.Nā quid nocuit ſancto viro Iob: de qͦ p̄locuti ſumꝰ? Quō ī alio pſalmo dicit̉: Sic̄nouaculā acutā feciſti dolum? Quid fit deacuta nouacula? Capilli: res ſuꝑflue decidunt̉. Quid gͦ facis ei queꝫ vis nocere? Sinequaqͣꝫ tibi ad malū cōſentiat cui vis nocere: nō malicia tua ei nocitura eſt ſed ſua.Si aūt intus ip̄e malicia careat: ⁊ cor mūdum ſubdat illi voci dicēti: Salus tua egoſum: forinſecus oppugnas: interiorē hominē nō expugnas: malicia tn̄ tua ab interiore tuo ꝓcedit: te pͥus inanē reddit. Tu putris es intꝰ vn̄ iſte vermis ꝓceſſit: intꝰ nihilr̄a. integrū dereliquit. Et captio quā occultauerūt cōprehendat eos. Et ī muſcipula incidant in ipſa. Nūquid putabasforte paulo ante cum audires: veniat illismuſcipula quā ignorāt: id eſſe qͣſi aliquid
aliud ex occulto ineuitabile. In qua ergoIn ip̄a iniqͥtate quam mihi abſconderant.Nōne hͦ factū eſt iudeis? Dn̄s eoꝝ iniqͥtatē vicit: illi iniqͥtate ſua victi ſunt. Ille ſurrexit ꝓ nobis: illi mortui ſunt in ſe. Hec gͦmalis nocere mihi volentibꝰ. Mihi quid?Anima autē mea exultabit ī domino: Tanqͣꝫ in eo a quo audierit: ſalustua ego ſum: tanqͣꝫ nō querēs alias extrinſecus diuitias. tanqͣꝫ nō querēs circūfluere voluptatibꝰ boniſqꝫ terrenis: ſed cōiugēverū gratis amans: nō ab illo volēs accipere qd̓ delectet: ſed ip̄m ſolū ſibi ꝓponēsa quo delectet̉. Quid em̄ melius deo dicitmihi? Amat me deus: amat te deus. Ecceꝓpoſuit: pete qd̓ vis. Si tibi imꝑator diceret: pete quod vis: quos tribunatus comiciaſqꝫ ructares? Quāta tibi ꝓponeres ⁊ accipienda ⁊ alijs largiēda. Deo tibi dicēte:pete qd̓ vis: qͥd petiturꝰ es? Excute mentē tuā: exerce auariciā tuā: ꝓtende quātuꝫpotes: ⁊ dilata cupiditatē tuā: nō quicūqꝫſed omnipotens dixit: pete qd̓ vis: ſi poſſeſſionū es amator: deſideraturꝰ es totamterrā: vt omnes qui naſcunt̉ coloni tui: autſerui tui ſint. Et quid cū totā terrā poſſederis: mare petiturꝰ es? In quo viuere tamēnō poteris. In hac auaricia te piſces ſuperabūt. Sed forte inſulas poſſidebis. Trāſcende ⁊ hec: pete ⁊ aerem qͣꝫuis volare nōpoſſis. Porrige cupiditatē tuā vſqꝫ ad celū: Dic tuū eē ſolē: lunā: ſtellaſ: qꝛ ille qͥ fec̄oīa dixit: pete qd̓ vis: tn̄ nihil īuenies cariꝰ: mihi īuenies melius qͣꝫ ip̄m qͥ fecit oīa.Ip̄m pete qͥ fec̄: ⁊ ab ip̄o habebis oīa q̄ fec̄.Oīa cara ſunt: qꝛ oīa pulchra ſunt: ſed qͥdillo pulchriꝰ ē? Fortia ſunt: ſed qͥd illo fortius? Et nihil magis vult dare qͣꝫ ſe. Si aliquid inueneris meliꝰ: pete. Si alia petierꝭiniuriā facies illi: ⁊ damnū tibi: p̄ponendoilli qd̓ fecit: cū velit ſeip̄m tibi dare qͥ fecit.In hoc amore dixit illi aīa quedā: Nūqͥdip̄e es ꝑs mea dn̄e? id eſt tu es ꝑs mea. Eligant ſibi qui volunt qͥd poſſideant: faciantſibi ꝑtes de rebus: Pars mea tu es: te mihi elegi. Et iterū: Dn̄s ꝑs hereditatꝭ mee.Poſſideat te vt poſſideas illū: eris p̄diumip̄ius: eris domꝰ ip̄iꝰ. Poſſidet vt ꝓſit: poſſidet̉ vt ꝓſit. Nūqͥd vt aliqͥd ei tu proſis?Nam dixi dn̄o: deus meꝰ es tu: qm̄ bonorū meoꝝ nō eges. Aīa aūt mea exultabit īdn̄o. Delectabit̉ ſuꝑ ſalutareⁿ eius.Salutare dei: chriſtus eſt: Qm̄ videruntoculi mei ſalutare tuū. Oīa oſſa mea
Alia lr̄a.ſuꝑuacue.Alia lr̄ali laque
ndat eū
Alia lr̄a.ſuo.