XXXIIII.Fſalmus
alio quippe pſalmo hoc rep̄hendit in omnibus: qꝛ non erat qui reqͥreret animā ip̄ius.Perijt fuga a me: ⁊ nō eſt qui requirat animā meā. Quis eſt ille qͥ dicit: nō eſt qui requirat animā eiꝰ? Nūquid forte ille eſt: dequo tanto ante p̄dictū eſt: Foderunt manꝰmeas ⁊ pedes meos: dinumerauerunt oīaoſſa mea: ip̄i v̓o conſiderauerūt ⁊ cōſpexerūt me: diuiſerūt ſibi veſtimēta mea: et ſuꝑveſtē meā miſerūt ſortē? Iam oīa iſta anteoculos eoꝝ fiebāt: ⁊ nemo erat qui reqͥreret animā eiꝰ. Inuocemꝰ eū gͦ fratres: vt dicat aīe nr̄e: ſalus tua ego ſum: et aꝑiet aures vt audiamꝰ dicentē: ſalus tua ego ſuꝫ.Dicit em̄: ſed quidaꝫ obſurdeſcūt: vn̄ audiūt potiꝰ ꝑſequētes inimicos in tribulation cōſtituti. Si aliqͥd deeſt: ſi in anguſto ēaīa inopia tꝑalium querit auxiliuꝫ plerūqꝫ a demonibꝰ: arrepticios demonuꝫ vultconſulere: ſortilegos querit: ꝑſecutores illihoſtes inuiſibiles adierūt: intrauerūt: expugnauerūt: captiuauerūt: vicerūt: dicendo: Nō eſt ſalus illi ī deo eius. Obſorbuitꝯtra vocē dicentē: Salus tua ego ſū. Dicanime mee: ſalus tua ego ſum: vt ꝯfundātur ⁊ reuereant̉ requirēteſ animā meā. Cuidicis tu: ſalus tua ego ſuꝫ. Audiā dicentēmihi: Salꝰ tua ego ſum. Aliā ſalutē nō requirā p̄ter dn̄m deū meū. De creatura mihi ſalus ſuggerit̉: ab ip̄o eſt: ⁊ ſi leuo ocl̓osmeos in motes: vnde veniet auxiliū mihi:nō tamē a montibꝰ: ſed auxiliū meū a dn̄oqui fecit celū ⁊ terrā. In ip̄is tꝑalibus anguſtijs ꝑ hominē ſubuenit deus: ſalus tuaip̄e eſt: ꝑ angelū ſubuenit deꝰ. ſalus tua ip̄eeſt: Oīa illi ſubiecta ſunt: ⁊ ad iſtā quidemvitaꝫ temporalē ſubuenit: alij inde: alij inde: eternā vitā nō dat niſi de ſe. Sed ecce īanguſtijs tibi cōſtituto nō ſubeſt qd̓ q̄ris: ſꝫadeſt quē queris: ⁊ illū quere qͥ deeſſe nūqͣꝫpoteſt. Subtrahunt̉ que dedit: nūqͥd ſubtrahit̉ qui dedit? Reddant̉ que dederat:nūquid ip̄e ſunt diuitie cum reddita fuerītilla: ⁊ nō ille qͥ ſubtraxerat ꝓbando: ⁊ reddidit cōſolando? Conſolat̉ enim qn̄ nobisiſta nō deſunt: cōſolat̉ tanqͣꝫ in via: ſed ſi ⁊nos intelligamꝰ viā: qꝛ tota iſta vita et oīaquibꝰ vteris in hac vita: ſic tibi debent eſſetanqͣꝫ ſtabulū viatori: nō tanqͣꝫ domꝰ habitatori. Memēto ꝑegiſſe te aliqͥd: reſtare aliqͥd: diuertiſſe te ad refectionē: non ad defectionē. Sūt qui dicūt: deus bonꝰ: magnꝰ:ſummꝰ: īuiſibilis: et eternꝰ: incorruptibilisvitā eternā nobis daturꝰ eſt: ⁊ illā incorru-
ptionē quā in reſurrectiōe ꝓmiſit. Iſta v̓oſecularia ⁊ tꝑalia ad demones ꝑtinēt: ⁊ adpoteſtates illas harū tenebrarū: Dicendohec: qn̄ amore implicant̉ harum reruꝫ: dimittunt deū: quaſi ad quē iſta nō ꝑtinent:⁊ querūt nefandis ſacrificijs: ac neſcio qͥbus remedijs: aut neſcio qua hominū illicita ꝑſuaſione ꝓuidere ſibi qd̓ tꝑale eſt: veluti pecuniā: vxorē: filios: ⁊ ſi qua ſūt quehumanā vitā: aut conſolant̉ trāſeūteꝫ: autimpediūt ambulantē. Cōtra iſtā opinionēdiuina ꝓuidentia vigilante: vt oſtenderetdeꝰ ad ſe ꝑtinere iſta oīa: ⁊ ī ſua eē poteſtate: nō ſolū eterna que ī futurū ꝓmiſit: verūetiā tꝑalia que in terra dat: quibꝰ voluerit:qn̄ voluerit: opportune ſciēs cui det: cui nōdet: tanqͣꝫ medicus medicamēta: ſciēs melius morbū egroti: qͣꝫ ip̄e egrotuſ. Ut gͦ deꝰhec oſtenderet: diſtribuit tēpora veteris etnoui teſtamēti. In veteri teſtamēto ꝓmiſſiones ſunt rerū terrenaꝝ: In nouo aūt regni celorū. Pleraqꝫ p̄cepta deū colendi etrecte viuēdi: ip̄a ſunt ⁊ ibi ⁊ hic. Sed quiaꝓmiſſio ibi alia videt̉: alia hic: iubētis imperiū ⁊ obediētia ſeruiētis eadē eſt: ſꝫ merces quaſi nō eſt eadē. Etenī illis dictū eſt:vt accipiatis terrā ꝓmiſſionis: vt in illa regnetis: vt inimicos veſtros ſuꝑetis: vt abeis nō ſubiugemini: vt omnia vobis abundent ī hac terra: vt filios ꝓcreetis. Hec terrena promiſſa ſunt: ſed tamē figurata. Facaliquos ſic illa acciꝑe quō ꝓmiſſa ſunt: etvere multi ſic acceperūt. Nam data ē terra filijs iſrael: date ſunt diuitie: dati ſunt filij: ⁊ ſterilibꝰ ⁊ aniculis rogātibꝰ deū de ip̄oſolo p̄ſumētibꝰ: et aliū ſibi adiutorē nec adiſta querētibꝰ: vocē domini in corde audierūt: ſalus tua ego ſuꝫ. Si ad eterna: quarenō ad tēporalia? Oſtendit hec deus ī cauſa viri illlius ſancti Iob: qꝛ ⁊ ip̄e diabolusauferendi hec nō habet poteſtatē: niſi cumacceperit a ſumma illa poteſtate. Inuidere potuit ſancto: nūquid noce̓ potuit? Accuſare potuit: dānare nūquid potuit? Nūquid valuit aliquid tollere? Nunquid velvnguē: nūquid vel capillū ledere: niſi deodiceret: Mitte manū tuā? Quid eſt mittemanū tuā? Da poteſtatē. ⁊ accepit. Ille tēptauit: ille tēptatꝰ ē. Tēptatus tn̄ vicit: tēptator victꝰ ē. Deꝰ em̄ qͥ diabolo ꝑmiſeratvt illa tolleret: illū ſeruū ſuū interi nō deſeruerat: ⁊ ad ip̄m diabolū ſuꝑandū aīaꝫ ſerui ſui frameā ſibi fecerat. Quātuꝫ valet hͦ.De homīe dico: Uictꝰ in ꝑadiſo victor in