PſalmusXXXIII
milis ſit. Magna myſteria fratres: Deusſuꝑ omnia eſt. Erigis te: ⁊ non illū tangis:Hūilias te: ⁊ ipſe ad te deſcēdet. Multe tribulationes iuſtorū: Nunqͥd dicit: ideo ſint chriſtiani iuſti: ideo audiāt v̓bum meuꝫ: vt nihil tribulationis patiant̉.Nō hoc ꝓmittit: ſed dicit: Multe tribulatiōes iuſtorū. Magis ſi iniuſti ſunt: pauciores habēt tribulationes. Si iuſti: multashabēt. Sed poſt paucas tribulatiōes autnullas: illi veniēt ad tribulationē ſempiternā vnde nūqͣꝫ eruātur. Iuſti aūt poſt multas tribulationes: veniēt ad pacē ſempiternā: vbi nunqͣꝫ aliquid mali patiant̉. Multe tribulationes iuſtoꝝ: Et de omnibꝰhisᶠ eruet eos. Cuſtodit dn̄s omnia oſſa eorū: vnū ex his nō cōteretur. Et hoc fratres nō accipiamus carnaliter. Oſſa ſunt firmamēta fidelium. Quōem̄ in carne noſtra oſſa faciūt firmamentū: ſic in corde chriſtiano fides facit firmamentū. Patiētia ergo q̄ eſt in fide: oſſa ſūtinterius. Ipſa ſunt: que frāgi nō poſſunt.Cuſtodit dn̄s omnia oſſa eoꝝ: vnū ex hisnō cōteret̉. Si de dn̄o noſtro Ieſu chriſtodixiſſet hͦ: Cuſtodit dn̄s oīa oſſa filij ſui:vnū ex his nō cōteretur: ſicut iaꝫ alio locop̄figurat̉ de illo: qm̄ agnus ductus ē mactādus. ⁊ dictū eſt de illo: Os eiꝰ noli frāge̓:impletū eſt in dn̄o: qꝛ cū penderet in cruceexpirauit anteqͣꝫ venirēt illi ad crucē: ⁊ inuenerūt iam corpus exanime: ⁊ noluerūtcrura eiꝰ frāgere: vt adimpleret̉ qd̓ ſcriptūeſt: Sed ꝓmiſit illud ⁊ ceteris chriſtianis:Dn̄s cuſtodit oīa oſſa eoꝝ: vnū ex his nōcōteret̉. Ergo fratres ſi viderimus aliquēſanctū tribulatiōes pati: ⁊ forte vel a medico ſic ſecari: vel ab aliqͦ ꝑſecutore ſic cedi:vt eius oſſa frāgant̉: nō dicamꝰ nō erat iuſtus iſte. Nam dn̄s hoc ꝓmiſit iuſtis ſuis:d̓ quibꝰ ait: Cuſtodit dn̄s omnia oſſa eoꝝ:vnū ex his nō cōteret̉. Uis videre: qꝛ aliaoſſa dixit: q̄ diximus firmanēta fidei: id eſtpatientiā ⁊ tolerantiā in omnibus tribulationibꝰ? Ipſa em̄ ſunt oſſa q̄ nō frangunt̉.Audite ⁊ in ipſa paſſione dn̄i: inſpicite qd̓dico. Dn̄s erat in medio crucifixus: iuxtaillū duo latrones. vnꝰ inſultauit: alt̓ credidit. vnꝰ dānatꝰ eſt: alt̓ iuſtificatꝰ eſt. Unꝰhabuit penā ſuā: ⁊ hic ⁊ ineternū. alteri aūtdixit dn̄s: Amē dico tibi: hodie mecū erꝭ inꝑadiſo: ⁊ tn̄ illi qͥ venerant dn̄i oſſa nō fregerūt: latronū aūt fregerunt. Sic fracta ſuntlatronis oſſa qͥ blaſphemauit: quō latrōis
qͥ credidit. Ubi eſt gͦ qd̓ dictū eſt: Dn̄s cuſtodit oīa oſſa eoꝝ: vnū ex his non cōteretur. Ecce cui dixit: Hodie mecū eris in paradiſo: non potuit oīa oſſa cuſtodire? Reſpondet tibi dn̄s: īmo cuſtodiui: nā firmamentū fidei ipſius frangi nō potuit illis ictibus quibus crura ſunt facta. Morspeccatorū peſſima: Attendite fratres:nō ꝓpter illa que dicebamꝰ: Uere magnꝰdominꝰ: ⁊ miſcd̓ia eius vera: qui nobis dedit māducare corpus ſuū in qͦ tanta ꝑpeſſus eſt: ⁊ ſanguinē bibere. Quomō reſpicitmala cogitātes ⁊ dicētes: ille male mortuᵍeſt? Cū iuſtus eſſet: a beſtijs ꝯſumptus eſt:Nō erat ille iuſtꝰ: ideo male perijt. Nā nōperiret: ſi iuſtus eſſet. Ergo ille iuſtus eſt: qͥin domo ſuo ⁊ lecto ſuo morit̉. Hoc ē ergoīquis. Quid? Miror: qꝛ noui pctā ⁊ ſcelera ip̄ius: ⁊ bn̄ mortuꝰ eſt: In domo ſua: intra limina ſua: nulla ꝑegrinationis iniuriafuit illi: nulla vel in matura etate. Audi deum. Mors peccatorū peſſima. Que tibividet̉ bona: peſſima ē: ſi intus videas. Uides foris iacentē in lecto: nunqͥd vides intus raptū ad gehēnā. Audite fratres ⁊ exeuāgelio inſpicite: qͥd ſit mors peccatoruꝫpeſſima. Nūqͥd nō duo erāt in iſto ſeculo:diues qͥ induebat̉ purpura ⁊ byſſo: ⁊ epulabat̉ ſplēdide: alter pauꝑ qͥ iacebat ad ianuā eius vlceroſus: ⁊ canes veniebāt ⁊ lingebant vlcera eius: ⁊ deſiderabat ſaturaride micis q̄ cadebāt de menſa diuitis. Cōtigit aūt mori inopem illū (Iuſtus erat illeinops) ⁊ deferri ab āgelis in ſinū Abrae.Qui viderat corpus illiꝰ iacere ante limēdiuitis: ⁊ nō eſſet qͥ ſepeliret: quāta forte diceret: ſic moriat̉ ille inimicus meus: ⁊ ille qͥme ꝑſequit̉: ſic illū videā. Execratur corpſputo: putent vulnera: ⁊ ille in ſinu Abraereqͥeſcit. Si chriſtiani ſumus: credamꝰ. Sinō credimꝰ fratres: nemo ſe fingat chriſtianū. Fides nos ꝑduxit. Quō illa dixit dn̄sſic ſunt. An verū dicet tibi mathematicus:⁊ verū nō eſt qd̓ dicit tibi chriſtus? Qualiauteꝫ morte mortuus ē ille diues. Qualismors eē potuit in purpura ⁊ byſſo: qͣꝫ p̄ſūptuoſa: qͣꝫ pōpoſa? Que exeqͥe funeris ibierant? Quātis aromatibꝰ ſepultū eſt illudcadauer? Et tn̄ cū apud inferos ī tormētiſeſſet: deſiderauit ex illius ꝯtēpti pauꝑis digito ſtillari aque guttā ardenti lingue ſue:neqꝫ impetrauit. Diſcite ergo qͥd ſit: morspeccatoruꝫ peſſima. Et nolite interrogareſtratos p̄cioſis veſtibꝰ lectos: ⁊ carnē mul
Alialr̄ aſ liberabit.