Pſalmus

nē virtutis ſue: Ad dominū oēs: in deooēs. Spes tua deꝰ ſit: fortitudo tua deꝰ ſit:firmitas tua deꝰ ſit: exoratio tua ip̄e ſit: lauſtua ipſe ſit: finis in quo reqͥeſcas ip̄e ſit: adiutoriū cū laboras ipſe ſit. Audi veritatē:Nō ſaluus fiet rex ꝑ multitudinē virtutisra. ſue. Nec gigas ſaluuſ erit in multitudine virtutis ſue. Bigas ſuꝑbꝰ aliquis eſt extollēs ſe aduerſus deū: velut qꝛeſt ip̄e aliqͥd in ſe ⁊ per ſe. Nō ſit iſte ſaluusin multitudine virtutis ſue: ſꝫ equuꝫ habetmagnū: fortē: validū: veloceꝫ: pōt ſi aliqͥdirruerit cito illū de ꝑiculo liberare. Nō fallit̓. Audiat qͥd ſequit̉. Medax equꝰad ſalutē: An intellexiſtꝭ qͥd dictū ſit mēdax equꝰ ad ſalutē? Nō tibi ꝓmittat equꝰtuꝰ ſalutē: ſi tibi ꝓmiſerit mētiet̉. Si em̄ deus voluerit liberaberꝭ: ſi deus voluerit cadente equo altius cades. Nō ergo putetꝭdictū mendax equus ad ſalutē: quaſi mendax iuſtus ad ſalutē: qd̓ velut iuſti ad ſalutem mentiant̉. Nō eſt em̄ ſcriptum equusqd̓ ab equitate dicit̉: ſed equus aīal qͣdrupes: hoc grecus codex indicat. Et redarguūtur homines qͥ ſibi querūt mala iumēta occaſiones mendaciorū: cum ſcripturadicat: Os quod mentit̉ occidit animā: ⁊ ꝑdes omnes qui loquūtur mēdaciū. Quideſt gͦ mendax equus ad ſalutē? Mentiturtibi equus qn̄ ꝓmitttit ſalutem. Nunquidequus alicui loquitur ⁊ ꝓmittit ſalutē? Sꝫcū tu vides equū bene formatū: bonis viribus: magno curſu preditū: iſta omnia velut ꝓmittunt tibi de illo ſalutē: ſed falluntſi deus nō tuetur: qꝛ mendax equus ad ſaluteꝫ. Equū accipe etiā figurate quālibetamplitudinē ſeculi huiꝰ: quēlibet honoreꝫin quē ſuꝑbus incedis: quo altiꝰ ingrederis: ⁊ ecce nō tm̄ celſiorē: ſed etiā tutioremfalſo putas. Quō em̄ te deijciat neſcis: tāto eliſū grauiꝰ quāto ſublimius fęrebaris.Mendax equus ad ſalutē. In abundāia aūt virtutis ſue nōᵗ erit ſaluus.Et vnde erit ſalu? Non de virtute: nō deviribꝰ: nō de honore: nō de gloria: non dequo. Un̄ quo ibo? Ubi inueniā: vnde ſaluus ſim? Noli diu q̄rere: noli lōge. Ecce oculi dn̄i ſuꝑ timentes eū: Uideis quia ipſi ſunt quos ꝓtexit de habitaculo ſuo. Ecce oculi dn̄i ſuper timentes euꝫ.Sperantes ſuꝑ miſericordia eiꝰ:Non de meritis ſuis: nō de virtute: nō defortitudine: nō de equo: ſꝫ de miſcd̓ia eiꝰ.Et eruat a morte aīas eorū. Ui-

AEIAIItā eternā ꝓmittit. Quid in iſta peregrinatione? Nunqͥd deſerit? Uide qͥd ſequit̉: Etalat eos in famē. Tempus famis ē modo: tpus ſaturitatis poſt erit. Qui nos infame huiꝰ corruptionis nō deſerit: īmortales factos quō ſaciabit? Sed ꝙͣꝫdiu eſt tempus famis: tolerandū eſt: durandū eſt: perſeuerandū eſt vſqꝫ in finem. Iam currenda ſunt omnia: quia ⁊ plana ſunt: ⁊ cogitādum eſt quid portemus. Adhuc quidē expectatores in amphithiteatro forte inſaniunt ⁊ in ſole ſedent: ⁊ ſi ſtamus tn̄ ī vmbraculo ſumus: ⁊ vtiliora ⁊ pulchriora ſunt q̄expectamꝰ. Expectemus pulchra: ⁊ a pulchro expectemus. Expectemꝰ nos menteea que dicūtur in ſenſibus diuinarū ſcripturarū: ⁊ gaudemus tali expectaculo. Expectator aūt noſter quis ē? Ecce oculi dn̄iſuꝑ limentes eū: ſperātes in miſericordiaeius: vt eruat a morte animas eorū ⁊ alateos in fame. Sed ꝓpter peregrinatiōis tolerantiā: qͣꝫdiu fames eſt: expectemꝰ in viarefici ne deficiamus. Quid nobis imponitvel quid ꝓfiteri debemꝰ? Anima nr̄a Alialr̄apatiens erit dn̄o: Secura expectansmiſericorditer ꝓmittentē: miſericorditer ⁊veraciter exhibētē. Et donec exhibeat qͥdagamus; Anima noſtra patiens erit dūo.Sed quid ſi in ipſa patiētia nō durabimꝰ?Immo plane durabimus. Quoniā adiutor ⁊ ꝓtector noſter ē. Adiuuat inpugna: ꝓtegit ab eſtu: nō te deſerit Toleradura: qͥ ꝑſeuerauerit vſqꝫ in finē hic ſaluuserit. Et qͥd cū ꝑduraueris: cū patiēs fuerꝭcū vſqꝫ ad finē ꝑuenerꝭ: qͥd tibi erit?; Quamercede toleras? Ut quid tāta dura tā diupateris? Qm in ipſo letabitur cornoſi in noīe ſancto eius ſperirabimus. Spera hic vt leteris ibi: eſuri⁊ ſiti hic: vt epulerꝭ ibi. Hortatus ē ad oīaimplęuit nos gaudio ſpei: ꝓpoſuit nob̓ qͥdamemus: in quo ſolo ⁊ de quo ſolo p̄ſumamus. Poſt hec fit oratio breuis ⁊ ſalubrꝭ.Fiat miſcd̓ia tua dn̄e ſuꝑ nos: Etquo merito. Sicut ſperauimuſ in te.Fui qͥbuſdā oneroſus ſentio: qͥbuſdaꝫ aūtetiā cito terminaui ſermoneꝫ: ⁊ hoc ſentio.Ignoſcant infirmi fortioribꝰ: ⁊ ꝓ infirmisdep̄centur fortiores. In vno corpore omniā mēbra ſumꝰ: a capite nr̄o vegetemur:⁊ in illo ſpes nr̄a eſt: ⁊ in illo fortitudo nr̄aeſt. Nō dubitemꝰ exigere de dn̄o deo nr̄omiſcd̓iam. vult oīno exigi a ſe. Nō em̄ turbabit̉ dū exigit̉: aut oīno anguſtabit̉: quō

K 2

f ſuſtinet dn̄m

Alia lr̄afquēadmodū.

Alia lr̄a.ſperauimus.