PſalmusLXXI
pctā: nō eēt ſctūs qͥ ad te oraret. Pro hacorabit ad te oīs ſctūs ī tꝑe oꝑtuno: qn̄ manifeſtabit̉ nouū teſtamētū: qn̄ māifeſtabit̉gr̄a xp̄i qd̓ eſt tp̄s oꝑtunū. Cū aūt veīt plenitudo tꝑis: miſit deꝰ filiū ſuū: factū ex muliere: id eſt ex femina. Indiſcrete enī vocabāt hoc antiqͥ: factū ſub lege: vt eos qͥ ſb̓ lege erāt redimeret. Un̄ redimeret? A diabolo: a ꝑditiōe: a pctīs ſuis: ab eo cui ſe vēdiderāt. Ut eos qui ſub lege erāt redimeret.Sub lege em̄ erāt qꝛ p̄mebat eos lex: ꝯditio eos p̄mebat: ꝯuincēdo de reatu nō ſaluādo: ⁊ mala ꝓhibebat. Sꝫ qꝛ illi vires nōhabebāt ꝑ ſeip̄os iuſtificandi ſe: clamādūerat ad illū: quō clamabat qͥ captꝰ ducebatur ſub lege pctī: miſer ego hō qͥs me liberabit de corꝑe mortꝭ huiꝰ? Erāt oēs hoīesſub lege: nō in lege: iā illa deprimēte: illa d̓reatū ꝯuīcēte. Demōſtrauit em̄ pctm̄ lex.Illa fixit ſpinā: illa fecit cor pūgi. Ip̄a admonuit vt reū ſe qͥſqꝫ cognoſceret: ⁊ ꝓ venia clamaret ad deuꝫ. Pro hac orabit adte oīs ſctūs in tꝑe oꝑtuno. Ergo dicebā detꝑe oꝑtuno: cū venit plenitudo tꝑis: miſitdeus filiū ſuū. Itē dicit apl̓us: Tꝑe acceptabili ⁊ placito exaudiui te: ⁊ ī die ſalutisadiuui te. Et qꝛ hͦ de oībꝰ chriſtianis p̄dictum erat a ꝓpheta: ſubiecit Apl̓s: Eccenūc tp̄s acceptabile: ecce nūc dies ſalutiſ.Pro hac orabit ad te oīs ſctūs ī tꝑe oportuno. ¶ Uerūtame in diluuio aquarū multaꝝ: ad eū nō appropinquabūt. Ad eū. Ad quē? Ad deū. Solet em̄ꝑſona mutari: quo eſt: Dn̄i eſt ſalus: ⁊ ſuꝑpopulū tuū benedictio tua. Non dixit dn̄ieſt ſalꝰ: ⁊ ſuꝑ ppl̓m eiꝰ bn̄dictio eiꝰ: Aut domine tua eſt ſalꝰ: ⁊ ſuꝑ ppl̓m tuū bn̄dictiotua. Sꝫ cū inciꝑet: dn̄i eſt ſalus: nō ad illūſed de illo dicēs: ibi ꝯuerſus eſt ad illum ⁊ait: Et ſuꝑ ppl̓m tuū bn̄dictio tua. Sic ⁊ h̓cū audis pͥmo ad te: deinde ad deū: ne putes aliū eſſe. Pro hac orabit ad te oīs ſanctus in tꝑe oꝑtuno. Uerūtamē in diluuioaquaꝝ ml̓taꝝ: ad eū nō approqinquabūt.Quid eſt in diluuio aquaꝝ multaꝝ? Quinatāt in diluuio aquaꝝ ml̓taꝝ nō appropiquāt ad deū. Quid eſt diluuiūaquaꝝ ml̓tarū? Ml̓tiplicitas variaꝝ doctrinaꝝ. Intēdite fratres: Multe aque ſunt varie doctrine. Dei vna eſt. Nō ſūt ml̓te aque: ſedvna aqua: ſiue ſacram̄ti baptiſmi: ſiue doctrine ſalutaris. De ip̄a doctrina qͣ irrigamur ꝑ ſpiritū ſctm̄ dr̄: Bibe aquā de tuisvaſis ⁊ de puteoꝝ tuoꝝ fontibꝰ. Ad iſtos
fontes nō accedūt impij: ſꝫ credētes in euꝫqͥ iuſtificat īpiū: iā iuſtificati accedūt: Alieaq̄ ml̓te doctrine inqͥnāt animas hoīm: qd̓paulo ante dicebā: Alia doctrina eſt: fatūmihi fecit: alia doctrina caſus mihi fec̄: fortuna fecit. Si caſibꝰ regūt̉ hoīes: nll̓a ꝓuidētia aliqͥd gerit̉: ⁊ ip̄a doctrina eſt: Aliꝰ dixit: Eſt gēs tenebraꝝ ꝯͣria q̄ rebellauit aduerſus deū: ip̄a fac̄ peccare hoīes. In hocdiluuio aquaꝝ ml̓taꝝ ad deū nō appropinqͣbūt: Que ē illa aqua? Illa vera q̄ manatde intimo fonte pure vene vitatꝭ. Que illaaqua ē frēs: niſi q̄ docet ꝯfiteri dn̄o? Queeſt illa aqͣ niſi q̄ docet bonū eſt ꝯfiteri dn̄o.Que ē illa aqͣ: niſi q̄ docet hāc vocē: Dixiꝓnūciabo aduerſum me īiuſticiā mea domino. Et ego dixi dn̄e miſere̓ mei: ſana animā meā: qm̄ peccaui tibi. Hec aqͣ ꝯfeſſionis pctōꝝ: hec aqua humiliatiōis cordis:hec aqua vite ſalutarꝭ: abijciētꝭ ſe: nihil d̓ ſep̄ſumētis: nihil ſue potētie ſuꝑbe tribuētiſ.Hec aqͣ ī nullis alienigenaꝝ libris ē: nō inepicurijs. nō in ſtoicꝭ. nō ī manicheis. nō īplatōnicꝭ. Ubicūqꝫ etiā īueniūt̉ optīa p̄cepta moꝝ ⁊ diſcipline: hūilitas tn̄ iſta nō inuenit̉. Uia hūilitatis huiꝰ aliūde manat axp̄o venit. Hec viā ab illo eſt qui cū eēt altus: humilis venit. Quid enim aliud docuit humiliādo ſe: factꝰ obediens vſqꝫ admortē: mortē aūt crucis? Quid aliud docuit ſoluēdo qd̓ nō debebat: vt nos a debito liberaret? Quid alid̓ docuit baptizatꝰ qͥpctm̄ non fecit: crucifixꝰ qui reatū nō habebat? Quid aliud docuit niſi hāc hūilitatē? Nō īmerito ait: ego ſū viā ⁊ veritas ⁊ vita. In hac gͦ hūilitate ꝓpinquat̉ ad deuꝫ:qꝛ ꝓpe eſt dn̄s his qͥ obtriuer̄t cor. In diluuio aūt aquaꝝ multaꝝ ex tollētiū ſe aduerſus deū ⁊ docentiū ſuꝑbas impietāteſ:ad deū nō appropinqͣbūt. Tu aūt qͥd: quietiā iuſtificatꝰ es int̓ medias illas aquas?Undiqꝫ frēs mei etiā cū ꝯfitemur pctā: ꝑſtrepūt circa nos aq̄ ille diluuij: nō ſumꝰ inillo diluuio: ſꝫ circūdamur ab ip̄o diluuio.Premūt nos: ſꝫ nō opprimūt: vrgēt nos ſꝫnō demergūt: Quid qͦ tu facies qꝛ in medio diluuio es: ambulās ī hͦ ſecl̓o? Nō em̄nō audit tales doctores: n̄ audit tales ſuꝑbos: aut nō ex v̓bis eoꝝ quotidianas patitur in corde ſuo ꝑſecutiōes. Quid gͦ dicatiſte iā iuſtificatus et p̄ſumens de deo: quicircūdatur diluuio iſto. ¶ Tu mihi esrefugium a preſſura que circude-