PſalmusXXI.

relinquit deū ſuū. Nā qn̄ bn̄ eſt homī: deſertꝰ eſt ſibi chriſtianꝰ. Ignis intrat in fornacem: ⁊ fornax aurificis magni ſacramētires eſt. Ibi ē aurū: ibi eſt ⁊ palea: ibi ignisī anguſto oꝑat̉. Ignis ille nō eſt diuerſus:⁊ diuerſa agit: paleā in cinerē vertit: auroſordes tollit. In quibꝰ aūt habitat deꝰ: vtiqꝫ in tribulatiōe meliores fiunt tanqͣꝫ aurūꝓbati. Et ſi forte petierit inimicꝰ diabolus⁊ cōceſſū illi fuerit: ſiue aliquo dolore corporis: ſiue aliquo dāno: ſiue amiſſiōe ſuorū: fixū cor habeat in illo qͥ ſe nō ſubtrahit:et ſi quaſi ſb̓trahit aurē ploranti: ſed apponit miſericordiā dep̄canti. Nouit qͥd agatqͥ nos fecit: nouit ⁊ reficere nos. Bonus ēſtructor qui edificauit domū: et ſi aliqͥd ibiceciderit nouit reſarcire. Et vide qͥd dicat:¶ In te ſperauerūt patres noſtri:ſperauerūt ⁊ liberaſti eos. Et nouimus ⁊ legimꝰ qͣꝫ multos patres nr̄os ſperātes in ſe eruit deꝰ. Eruit ip̄m populū iſraeld̓ terra egypti: Eruit tres pueros de caminō ignis. eruit Danielē d̓ lacu leonū. eruitSuſannā de falſo crimīe. Oēs inuocauerūt ⁊ eruti ſunt: Nūquid defecit ad filiumſuum: vt in cruce pendentē nō exaudiret?Quare autē ipſe nō eruitur modo qͥ dixit:In te ſperauer̄t patres nr̄i et liberaſti eos.¶ Ego autē ſum vermis ⁊ nō ho:Uermis ⁊ nō homo. Nā eſt ⁊ homo ⁊ vermis: ſed ille vermis ⁊ nō homo. Unde nōhomo? Quia deus. Quare ergo ſic ſe abiecit vt diceret vermis: An qꝛ vermis de carne ſine cōcubitu naſcit̉: ſic̄ chriſtꝰ de Maria virgine? Et vermis ⁊ tamē non homo.Quare vermis? qꝛ mortalis: quia de carne natus: quia ſine cōcubitu natus. Quare nō homo? Quia in pͥncipio erat verbū:⁊ verbū erat apud deū: ⁊ deus erat verbū.Opprobriū hoīm et abiectio plebis. Uidete quāta paſſus eſt. Iam vt dicamꝰ paſſionē: ⁊ ad illā maiori gemitu veniamus: videte quāta modo patit̉: ⁊ deīdevidete quare. Quis em̄ fructus? Ecce ſperauerūt patres noſtri: et eruti ſunt de terraegypti: ⁊ ſicut dixi: tam multi īuocauerūt:⁊ ſtatim ad tempꝰ: nō in futura vita: ſed cōtinuo liberati ſunt. Ip̄e Iob diabolo petēti cōceſſus eſt: putreſcens vermibꝰ: tamē inhac vta reparauit ſalutē: duplo accepit q̄ꝑdiderat. Dominꝰ aūt flagellabat̉ ⁊ nemoſubueniebat: ſputis deturpabatur: ⁊ nemoſubueniebat: colaphis cedebat̉: ⁊ nemo ſb̓ueniebat: ſpinis coronabat̉: nemo ſubue-

niebat: leuabat̉ in ligno: nemo eruit: Camabat: deus meꝰ deus meꝰ: vt qͥd me dereliquiſti: nō ſubuenitur. Quare fratres meiquare? Qua mercede tanta paſſus ē? Oīaiſta q̄ paſſus eſt: preciū eſt: Cuiꝰ rei preciotanta paſſus eſt: recitemuſ: videamus quedicat. Primū queramꝰ que paſſus ſit: deinde quare: ⁊ videamꝰ qͣꝫ ſint hoſtes chriſtiqui confitent̉: qꝛ tanta paſſus eſt: ⁊ tolluntquare. Hinc audiamꝰ totū in iſto pſalmo:⁊ que paſſus ſit: ⁊ quare. Tenete iſta duo:quid et quare. Modo quid explicē: Nonibi īmoremur: ⁊ meliꝰ ad vos ꝑueniūt ipſaverba pſalmi. Uidete que patit̉ dominuſ:attēdite chriſtiani: Opprobriū hominū etabiectio plebis. ¶ Oēs quiᶠ videbātme ſubſannabat me: locuti ſunt laī deribijs ⁊ mouerūt caput. ¶ Sperauit Alia liin dn̄oʳ eruat eūꝫ ſaluū faciat eū q̄mvult eū. Sꝫ quare dicebat iſta. Quia hōfactus erat: dicebat tanqͣꝫ ī hoīe. ¶ Qm̄tu es qͥ extraxiſti me de ventre: Nūquid dicerēt talia in illd̓ quod ī principioerat verbū: ⁊ verbū erat apud deū? Uerbūem̄ illud ꝑ quod facta ſunt omnia: non extractū eſt de ventre: niſi qꝛ verbū caro factum eſt: ⁊ habitauit in nobis. Quoniā tuextraxiſti me de vētre. Deus meus abvberibꝰ matris mee. Nam ante ſecula pater meus: ab vberibꝰ matris mee deꝰ Aliameꝰ. In teᶠ iactatꝰ ſum ex vtero: Id t ꝓteeſt vt mihi tu ſolꝰ eſſes ſpēs: iam tanqͣꝫ hō:iam tanqͣꝫ infirmus: iam verbū caro factūeſt. ¶ De ventre matris mee deusmeus es tuꝫ Nō de te deus meꝰ: nā de tepater meus: ſed de ventre matris mee deꝰmens: de te pater meus. Ne diſcedas ame ¶ Qm̄ tribulatio ꝓxima eſt: etnō eſt qui adiuuet. Uidete deſertū: ⁊ve nobis ſi ip̄e nos deſerat. ¶ Circūdederunt me vituli multi: tauri pingues obſederūt me. Populꝰ ⁊ principes: populus vituli multi: principes tauripinguēs. ¶ Aꝑuerūt ſuꝑ me os ſuū:ſicut leo rapiens ⁊ rugiens. Audiamus rugītū ip̄oꝝ in euāgelio: crucifige crucifige. ¶ Sicut aqua effuſus ſumdiſperſa ſunt omnia oſſa mea. Oſſaſua firmos ſuos dicit. Oſſa em̄ firma ſuntin corꝑe. Quō diſperſit oſſa ſua? Quādodixit illiſ: Ecce ego mitto vos velut agnosin medio luporū. Firmos ſuos diſperſit: ⁊ſicut aqua effuſus eſt. Aqua enim quādoeffundit̉: aut abluit: aut irrigat. Effuſus ē

Alia lr̄viderAlia lr̄