Druckschrift 
Aurelij Augustini Prima Quinquagena (1489)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

PſalmusXVIII

In oēm terrā exiuit ſonus eorū: in fines orbis terre vba eoꝝ. Id̓o nos loquimur. Sonꝰ enī ille ad nos vſqꝫ ꝑuenit: ſonꝰ in oēm terrā exijt: hereticus ad eccl̓iam intrat. ſonꝰ in oēmterrā exijt: vt tu in celū intres. O peſtis litigioſa peſſima: adhuc errare volēs: o ſuperbe fili: audi teſtamētū patris tui. Ecceqͥd planiꝰ: qͥd aꝑtiꝰ; In oēꝫ terrā exijt ſonꝰeoꝝ: in fines orbis terre vba eoꝝ. Nūqͥdexpoſitore opus eſt? Quid ꝯtra te conarꝭ?Partē vis in lite retinere: potes totū inꝯcordia retinere. In ſole poſuit tabernaculū ſuū: In manifeſtatiōe eccleſiā ſuā: in occulto ne quē lateat: velut oꝑta: ne forte fiat ſicut oꝑta ſuꝑ gregeſhereticoꝝ. Dictū eſt cuidā in ſcpͥtura ſācta: qm̄ tu in occulto feciſti: patierꝭ in ſole:hoc eſt occl̓te malū feciſti: penas patieris:in oīm manifeſtatiōe. In ſole ergo poſuittabernaculū ſuū. Quid tu heretice fugis ītenebras? Chriſtianꝰ es: audi chriſtū: ſeruus es: audi dn̄m: filiꝰ es: audi patrē: emēdare r̄uiuiſce: Dicamꝰ te: Mortuꝰ erat reuixit: ꝑierat inuētus eſt. mihi dicas: vt qͥd me queriſ ſi perij? em̄ te q̄ro:qꝛ periſti. Noli me inqͥt querere. Hoc ſanevult iniqͥtas: quā diuiſi ſumꝰ: ſꝫ vult caritas frēs ſumꝰ. Improbꝰ eēm: ſi q̄rerem ſeruū meū: improbꝰ dicor: qꝛ q̄ro fratrē meū. Sic ſapiat in quo fraterna caritaſ eſt: ego tn̄ q̄ro frēm meū. Iraſcat̉: dumtn̄ q̄rat̉: inuētꝰ placat̉. Quero inquā fratrē meū interpello ꝯͣ illū: ſꝫ illo dn̄mmeū. Nec dica interpellans: dn̄e dic fratrimeo vt diuidat mecū hęreditatē: ſꝫ dic fratri meo: vt teneat mecū hereditatē. Quidergo erras frater? Quid angulos fugis?Quid latitare conarꝭ? In ſole poſuit tabernaculū ſuū. Et ip̄e tāqꝫ ſpōſus ꝓcedes de thalamo ſuo. Puto agnoſcas: ille tāqͣꝫ ſpōſus ꝓcedēs de thalamo ſuo. Exultauit vt gigas ad currendā viā: Ip̄e in ſole poſuit tabernacu ſuū: eſt ille tāqͣꝫ ſpōſus: v̓bū caro factū eſt in vtero virginali thalamū inuenit:atqꝫ inde nature ꝯiūctꝰ hūane: tāqͣꝫ de caſtiſſimo ꝓcedēs cubili: humil̓ miſericordiainfra oēs: fortis maieſtate ſuꝑ oēs. Hoc ēem̄: gigas exultauit ad currrēdā viā: nat̉eſt: creuit: docuit: paſſus ē: reſurrexit: aſcēdit. Cucurrit viā: heſit in via. Idē ipſeergo ſpōſus hec fecit: ipſe poſuit in ſole:hoc eſt manifeſtatiōe tabernaculū ſuū: ē

ſctām eccl̓iaꝫ ſuā. Quā viā aūt cito cucurrit: vis audire? A ſumo celo ęgreſſioeiꝰ: occurſus eiꝰ vſqꝫ ad ſummuꝫeius. Poſtea v̓o qͣꝫ excucurrit inde: recurrēdo remeauit: miſit ſpiritū ſuum. Uiſeſunt illis ſuꝑ qͦs venit: lingue diuiſe velutignis. Sic̄ ignis venit ſpūſſanctꝰ: fenū carnis ꝯſumpturꝰ: auꝝ cocturꝰ purgaturꝰ.ſic̄ ignis venit: ſeqͥt̉. Et ē ſe abſcodat a calorē eiꝰ. Lex dn̄i īmaciata ꝯuertes aīas: Hoc ē ſpūſſāctꝰ.Ceſtimoniū dn̄i fidele ſapiētiāſtas ꝑuul̓. ſuꝑbis: ē ſpūſſanctus. Iuſticie dn̄i recte: terrētes: ſꝫ: letiſcātes corda. Hoc ē ſpūſſctūs. Preceptū dn̄i lucidū illuminās ocl̓os: hebetās: carnis ocl̓os: ſꝫ cordis:exterioris hoīs: ſꝫ interioriſ: eſt ſpūſſāctꝰ.Timor dn̄i: ẜuilis: ſꝫ caſtꝰ: Gratis amāſ: puniri timēs ab eo quē tremitſꝫ ſeꝑari ab eo quē diligit: Iſte ē tior caſtꝰ: quē ꝯſūmata caritas foras mittit. Sꝫꝑmanes ī ſcl̓m ſcl̓i: Hic ē ſpūſſctūs: ideſt hūc donat: hūc ꝯfert: hūc inſerit ſpūſſanctꝰ. Iudicia dn̄i v̓a iuſtificatā infidip̄m. ad rixas diuiſiōis: ſꝫ ad ꝯgre Alia lr̄a.gationē vnitatꝭ. Hoc ē enī ī idip̄m: ē ſpiᶠ ſemetipſa.rituſſctūs. linguis oīm loqͥ fec̄: in qͦsmo veīt: qꝛ linguas oīm gētiū in vnitatē ſeꝯgregatuꝝ nūciauit. Qd̓ tunc faciebatvnꝰ accepto ſpūſctō: vt vnꝰ linguisoīm loq̄ret̉. ip̄a vnitas facit: linguisoībꝰ loqͥt̉. Et vnꝰ in oībꝰ gētibꝰ: linguis oībꝰ loqͥt̉. vnꝰ caput corpꝰ: vnuſ chriſtꝰ eccīa: vir ꝑfectꝰ: ille ſpōſuſ: illaſpōſa. Sꝫ erūt inqͥt duo ī carne vna. Iudicia dei vera iuſtificata: in idip̄m ꝓpt̓ vnitatē. Deſiderabilia ſuꝑ auꝝ lapide p̄cioſu multū: Aut ml̓tū auꝝ autml̓tū p̄cioſū: aut ml̓tū deſiderabilia: ml̓ heretico paꝝ. nobiſcū amāt idip̄ꝫ nobiſcū ꝯfitēt̉ chriſtū. Ip̄m quē mecū cofiterꝭ chriſtū: ip̄m amā mecū. Et ad ip̄m vult recuſat: recalcitrat: reſpuit: illi ēdeſiderabile ſuꝑ auꝝ: lapidē p̄cioſum:Audi alid̓. Et dulciora: iqͥt: ſuꝑ melfauū. Sꝫ aduerſū ē errāti: mel amaꝝ ēfebriēti: dulce tn̄ acceptabile ſanitati: qꝛcaꝝ ē ſanitati: deſiderabilia ſuꝑ auꝝ lapi p̄cioſū ml̓tū dulciora ſuꝑ mel fauū. ẜuꝰ tuꝰ cuſtodit ea: Ꝙͣ dulcia iſta ſint: cuſtodiēdo ꝓbat ẜuꝰ tuꝰ: loquēdo. Cuſtodit ea ſeruꝰ tuꝰ: quia nuncdulcia ſunt: et in poſterum ſalubria ſunt.