Pſalmus

Odium dei ex illa locutione intelligendūeſt: quā odit peccator qͥſqꝫ veritatē. Uidetur em̄ quod ⁊ illa odit: quos in ſe manerenō ſinit. Nō autē manent: qui eā ſuſtinerenō valent. Perdes eos qͥ loquūturmendaciū. Hoc em̄ eſt veritati cōtrarium. Sed ne quis putet aliquā ſubſtantiaꝫvel naturā veritati eſſe cōtrariā: intelligatad id qd̓ nō eſt pertinere mendaciū: nō adid quod eſt. Si em̄ hͦ dicit̉ qd̓ eſt: verū dicitur. Si aūt hoc dicit̉ qd̓ nō eſt: mendaciūeſt. Ideo inquit ꝑdes oēs qui loquunt̉ mēdacium: quia recedentes ab eo qd̓ eſt: adid quod nō eſt declinant. Multa quidē videntur ꝓ ſalute aut cōmodo alicuius: nonmalicia: ſed benignitate mendacia. Quale illarū in exodo obſtetricū q̄ Pharaonifalſum renūciauerūt: vt infantes filioꝝ iſrael nō necarentur. Sed etiam iſta nō re: ſedin dolo laudant̉: Qm̄ qui tātū hoc modomētiuntur: merebūtur aliqn̄ ab omni mendacio liberari. Nam in ijs qui ꝑfecti ſunt:nec iſta mendacia inueniūtur. Quibꝰ dic̄tū eſt: Sit in ore veſtro eſt eſt: nō nō. Quicquid ampliꝰ eſt: a malo eſt. Nec immeritoalio loco ſcriptū eſt: Os quod mentit̉ occidit animā. Nec quis arbitretur ꝑfectum ⁊ſpiritalē hoīem ꝓ iſta tēporali vita in cuiꝰmorte nō occiditur aīa: ſiue ſua: ſiue alterius: debere mentiri. Sed qm̄ aliud eſt mētiri: aliud eſt verū occultare. Siquidē aliudeſt falſum dicere: aliud verū tacere. Si qͥsforte vel ad iſtam viſibilē mortem nō vulthominē ꝓdere: paratus eſſe debet verū occultare: nō falſuꝫ dicere. Ut neqꝫ prodat:neqꝫ mentiatur. Ne occidat anima ſuaꝫ ꝓcorpore alterius. Si aūt hoc nonduꝫ pōt:vel ſola huius neceſſitatis habeat mendacia: vt etiā ab iſtis ſi ſola remāſerint: liberari mereatur: ⁊ ſpirituſſācti robur accipere:quo quicquid perpetiendū eſt ꝓ veritate:cōtemnat. Duo ſunt oīno genera mendacioruꝫ: in quibus nō magna culpa eſt: ſedtamē nō ſunt ſine culpa: Cū aut iocamur:Aut vt ꝓximis ꝓſimꝰ mētimur. Illud primū in iocādo: iō nō ē ꝑnicioſiſſimū: qꝛ nōfallit. Nouit em̄ ille cui dicitur: ioci cauſaeſſe dictū. Scd̓m aūt ideo mitius eſt: qꝛ retinet nonnullā beniuolentiaꝫ. Illud veroquod nō habet duplex cor: nec mendaciūquidē dicēduꝫ eſt. Tanqͣꝫ (verbi gratia) ſicui gladius comendet̉: ⁊ ꝓmittat ſe reddituꝝ: cū ille qͥ cōmēdauit popoſcerit: Si forte gladiū ſuū repetat furens: manifeſtū eſt

tūc nō eſſe reddendū: Ne vel ſe occidat vl̓alios: dōec ei ſanitas reſtituat̉. Hoc iō nōhabet duplex cor: qꝛ ille cui cōmendatꝰ eſtgladius: cū ꝓmittebat ſe redditurū poſcēti: nō cogitabat furentē poſſe repetere. Uerum aūt occultauit ⁊ dn̄s: cū diſcipulis nōdum idoneis dixit: Multa habeo vobisdicere: ſed nunc non poteſtis portare illa.Et apoſtolus Paulus cū ait: Nō potui loqui vobis quaſi ſpiritualibꝰ: ſed quaſi carnalibus. Unde manifeſtū eſt nō eſſe culpādum aliqn̄ verū tacere. Falſū aūt dice̓: nōUirūinuenitur cōceſſum eſſe ꝑfectis.ſanguinū ⁊ doloſum abominabit̉DS: Poteſt hic recte videri repetitū qd̓ait ſuꝑius: Odiſti dn̄e oēs qui oꝑantur iniquītatē: ꝑdes eos qui loquūtur mendacium. Ut virū ſanguinū ad oꝑantē iniquitatē referās: doloſū aūt ad mendaciū. Dol̓em̄ eſt: cum aliud agitur: aliud ſimulat̉. Etapto verbo vſus eſt qd̓ ait: Abominabit̉.Solēt em̄ abominati: dici: exhe̓dati. Hicaūt pſalmus ꝓ ea eſt q̄ hereditatē accipit:Que ſubijcit exultationem ſpei ſue dicēs:Ego aūt in ml̓titudineᶠ miſeratōistue. Introibo in domū tuaꝫ: Inmultitudine miſeratōis: fortaſſe in ml̓titudine hoīm ꝑfectoꝝ ⁊ btōꝝ dicit: Quibꝰ ciuitas illa ꝯſtabit: quā nūc ꝑturit ⁊ paulatīparit eccl̓ia. Hoīes autē multos regnātosatqꝫ ꝑfectos: recte dici multitudinē miſerationis dei qͥs negat: cū veriſſime dictū ſit:Quid eſt hō qꝛ memor es eiꝰ: aut filiꝰ hoīsqꝛ viſitas eū? Introibo in domū tuā: tāqͣꝫlapis credo in edificiū dictū eſt. Quid em̄aliud domꝰ dei qͣꝫ tēplū dei eſt: De qͦ dictūeſt: Templū em̄ dei ſanctū eſt: qd̓ eſtꝭ vos?Cuiꝰ edificij lapis angularis eſt ille: quē ſuſcepit coeterna pr̄i virtꝰ ⁊ ſapīa dei. Adorabo ad templū ſcim tuū in timoretuo. Ad tēplū: ſicut ꝓpe tēplū intelligimꝰ.Nō em̄ ait: Adorabo in tēplo ſctō tuo: ſedadorabo ad templū ſanctū tuū. Intelligēdū etiā eſt nō de ꝑfectione: ſed de ꝓgreſſuad ꝑfectionē dictū eſſe. Ut illud ꝑfectionēſignificet: Intrōibo in domū tuā. Sꝫ vt hͦꝓueniat: prius adorabo inquit ad templūſctm̄ tuū. Et fortaſſe ob hoc addidit: in timore tuo: quod magnū eſt p̄ſidiū ꝓcedentibus ad ſalutē. Cū aūt quiſqꝫ ꝑuenerit: fiet in eo qd̓ dictū eſt: Cōſūmata dilectio: foras mittit timorē. Nō em̄ timent iam amicū: quibꝰ dictū eſt: Iā nō dicā vos ſeruos:ſed amicos: Cū ad id qd̓ ꝓmiſſum eſt: per-

Alia lr̄a.f iniſer. cordie