iijDenotat allego cauſor ꝯfirmo iuuoqꝫ.¶ Lego as are ẜt mittere In̄ legatus ⁊ legatio: vt is legatione fungit̉ caſſo effectu rediturus Scd̓o teſtamentum ꝯdere In̄ legatum .i. teſtamentuꝫQui mittit legat moriens dādo ſua legat Tercio vrymaken. In̄ legalioganckaftich: vt iſte florenus nō eſt nobiſcū legalis. Collego ſil̓ mittere vtdux nr̄ hos oratores collegauit de pace tractaturos inter partes aduerſasIn̄ collega .i. ſocius vel nuncius. De lego ē iudicem ſui loco ꝯſtituere. In̄delegatus .i. iudex ſubordinatus. vt dux nr̄ multꝭ negocijs p̄peditus hūcſuū delegatū iudicem ꝯſtituit. 2ꝰ eſt aliquē in debitis loco ſui ponere. 3º eſtde ſe mittere. vt ſtultum qͥ delegat deliꝝ recipit. Oblego eſt ꝯtradicere. vtIo. ſꝑ meis ſuaſionibꝰ oblegat. Relegare ē mittere. vt pylatꝰ erat relega-tus in pontum: ſil̓r ⁊ ouidius. Sꝫ deportare eſt ꝑpetuum in exiliū mitte-re Scd̓o ẜt remittere. vt hunc libꝝ tibi mitto fac vſu ſatꝭ releges .i. remittas Is inſtar exigui legat̉ ⁊ relegatur denarij ¶ Allego clagen. vt qͥd allegas .i. cauſaris? Scd̓o ē placitare corā iudice. vt is allegando nil ꝓfecit qꝛiudex ꝑtis aduerſę corruptus eſt Tercio ē ꝯfirmare ꝓpria dicta ꝑ dcā aliorum. vt io. ſermocinando allegauit doctores. qͣrto eſt iuuare. vt me miſerūqͥ allegat nemo eſt Quinto ẜt ꝟwyten. vt qͥd ꝯtra me allegas qd̓ quondāneſcius offui .i. nocui. Prorogo ꝟtrecken. vt ꝯtra mortem qͥlibet accœptioallegata non ꝓrogat. Tranſlego ouerſenden. vt peto ex te tranſlegare rn̄-ſum lrāꝝ tibi a me miſſaꝝDeiurat affirmans. ſꝫ ꝑiurat ſacra frangensAbiurat patriā nunqͣꝫ rediturus in illamAdiurat vel coniurat q̄rens dubiū quid.¶ Iurare ẜt iuramētum facere In̄ iuratus. vt iuratus iudex l̓ notariusDeiuro ẜt veꝝ iurare. Periuro ẜt flm̄ iurare. vt facile ꝑiurat cui nulla adeſt religio In̄ ꝑiurium. vt is ꝑiurium dedit ¶ Abiuro lant ꝟſwerē. vt pr̄iam abiurat facile qͥ vbiqꝫ domi eſt. Adiuro ꝯiuro beſweren. vt io. adiura-uit diabolum in hoīe obſeſſo a dęmone Scd̓o ꝯiurare ẜt eēn ꝟbont makēvt iſti in ꝑniciem oppidi ꝯiuraruntImpedit intricat nec non inuoluere ſignatExtricatqꝫ ſapit expedit aūt aperitTri qͦꝫ ꝓducunt diſtrico velut tibi monſtrat¶ Trico ẜt deciꝑe In tricatio .i. decœptio. 2ᵐ ẜt crines ꝯponere Intricareeſt impedire. vt rebꝰ maximis intricatus venire neq̄o ſpero ꝓpe diē me vi-debis. 2º eſt inuoluere. vt ꝑiculo intricabis te vn̄ non facile eripies Intricatus ē impeditus l̓ obſcurus inuolutꝰ. vt hęc ē materia nimis intricata Extrico doen ꝟſtaen vt tm̄ illa materia ē intricata vt aliqͥs eā vix ſapiētiſſimꝰextricabit. ⁊º eſt expedire. vt cū pͥmum negocijs qͥbꝰ īplicor extricatus fue-ro ꝓpe diem te viſam. Intricare ꝟwieren. vt hͦ negocium intricabile nō adte ſuſcipias velim. Boetius. Inextricabilē mihi ꝯtexis laborintū. Altrico vel altricor .i. diſputare. vt acerbiſſime altricant̉ ſophiſtęCon. ſonat arguit. in. diſ differt diuidit ⁊ ſeOb ꝯtradicit. tranſ tranſuolat. exprimit exqꝫ