de loqͥ. vt ꝑmaxīe eloquētię vir rhetoricat̉ ¶ Ad philoſophandum.Philoſophor prime quod format philoſophia.Intranſitiuū cenſebis hoc fore verbumPhiloſophor aris ẜt phīaꝫ tractare. ſtudere. l̓ docere. ⁊ veīt a phīa Efāt ſūma phīa meditatio mortis ꝯtinua. In̄ ph̓s .i. amator ſapīęDico poetor dic ſophiſmor ſūt duo primę.Adde ſophiſtor ⁊ his dicas ſic eſſe ſoluta.¶ Poetor aris ẜt fingerę carmīa inſtar poete. vt qͣꝫqͣꝫ poetātur nonnulliactu his praro arridet ipſa poeſis Gręciſta. Arte poetria fungor dū fin-go poema Ipſe poeta vocor. ſit fictio dicta poeſis Sophiſticor aris. velſophiſtico cās. ẜt deciꝑe ꝟboꝝ inuolutionibꝰ Et d̓r ſophiſta .i. in loq̄ndodeceptor ꝟboꝝ intricator apparēs ſapiēs. ſꝫ nō exn̄s. in̄ ſophiſticꝰ .i. fraudulētus vl̓ deceptoriꝰ Eccī. Qui ſophiſtice loqͥtur odibil̓ ē ¶ Ad vagād̓Eſt vagor primę: ſic et ſua compoſitiuaIntranſitiua tu cenſes hęc fore verbaUagor aris ẜt diſcurrere. errare. ſpaciari. vt heſterno veſꝑi vagabamurincerti. Cāti. i. Uagari incipiā pꝰ greges ſodaliū tuoꝝ Luca. Nobilitaſcū plebe pꝫ lateqꝫ vagat̉. in̄ vagꝰ .i. īdomitꝰ. Uagor ꝯponit̉. vt ꝯuagor.deuagor. diuagor. euagor. ꝑuagor. girouagor. a qͦ girouagꝰ. vt plurimaAd fatiſcendummentiūtur grrouagi. die lātlopers lieghē veelDicas fatiſco fatiſcor ſunt duo verbaDeficioqꝫ notant. ⁊ ſunt hęc verba ſolutaNos quoqꝫ fatiſco: veteres dixere fatiſcorFatiſco cis ẜt abūdanter hiſcere ⁊ ſcindi. vt iſte panis rimis fatiſcit. id ēſcindit̉ Scd̓o ẜt laſſari. marceſcere. deficere. Un̄ de ſcō Martino legit̉Artꝰ febre fatiſcētes Fatiſcor eris. hꝫ feſſꝰ ſū ī p̄te. ⁊ ẜt ide. In̄ deficiſcorAd implendum.i deficere fatigari. vīci. Defeſſus .i. laſſus indeExequor implere ſignat. quartumqꝫ requirit.Exequitur regis mandatum quiſqꝫ fidelisExequor exequeris .i. aliqͥd ꝑficere. vn̄ Deute. xvi. Qd̓ iuſtū ē exeqͦrisSScd̓o ſeqͥ vl̓ inſtare ad aliquid faciendū. In̄ executio exeqͥę .i. officia di-uina q̄ fiunt circa ſepulturā¶ Ad crapulandum.Crapulor ⁊ bacchor et quę cōponis ab illisEſſe ſoluta nōtes quę ſignant ebrietatem.¶ Crapulor aris. i ſuꝑflue manducare. bibere inebriari p̄s. Tanqͣꝫ po-tens crapulatꝰ a vino Crapulo as ideꝫ. ⁊ venit a crapula Crapula ſcd̓ꝫPapiā ē immoderata voracitas dcā quaſi cruda epula. cuiꝰ cruditate gͣuatur cor et ſtomachꝰ turbatur. ⁊ eſt potus cibiqꝫ. Lu. xx. Uidete ne g-uentur corda vrā crapula ⁊ ebrietate Eccī. xxvij. ꝓpter crapulā multi pe-rierunt Bacchor aris .i. furere vel inſanire. ꝓut hoīes faciūt baccho velvino pleni Debacchor aris. id eſt valde inſanire. vel a furore ceſſare¶ Finiunt̉ verba deponētalia Per me Iacobū de Breda.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten