¶ Hic autor ponit aliam regulam ꝯſtruendi ⁊ dicit primo ꝙ verbuꝫſubſtantiuum multotiens ſubauditur in oratione. vt Pax vobis. hicintelligitur ſit. Dominus vobiſcum. Bene nobis. Quid tibi cum illoNon dubium. ridiculum ſupple eſt. tentonice een ghecks mere. Inep-tiæ. teutonice mallerye. fabulæ grande vicium ⁊ dementia ¶ Item a-lia ſimiliter verba poſſunt intelligi in oratione. Primo hoc verbū di-co cum ſuis condeclineis. Tullius. Eloquentiam eſſe quæ penis eri-piat ſceleſtis innocentem. ſupple dicunt. Idem. Habendas eſſe qͣꝫ la-xiſſimas amiciciæ habenas ſupple dicunt. Quid plura ſupple dicamSed quid opus eſt plura ſupple dicere. Et multa id genus id eſt illiꝰgeneris dixit ⁊ mille huiuſmodi. ⁊ potiſſime contingit iſtud fieri in al-legando autores per aduerbia qualitatis. tunc ſemper intelliigitur ꝟbum dixit vel fecit. vt bene de hac re. Ennius. Præclare anaxogoras.De hac re cicero copioſe. ſed de his alias ſupple dicam. latius ſatis dehis hactenus ſupple dictum eſt. Etiam ſæpe accidit ꝙ ſubintelligiturhoc verbum credis vel putas ſumptum cum infinitiuo verbi ſubſtantiui. vt Unde huic diuitias ſupple putas eſſe Unde huic animum ſuꝑple putas eſſe vel credis. Et ſubintelligitur hoc verbum pertinet velattinet vel habet vel fit in comparando vnam rem alteri per excellen-tiam. tunc ſubintelligitur hoc verbum habet. vt ſcimus petrum de qͦtibi ſermo virum non illitteratum ſed nihil ad paulum ſupple habet.id eſt nulla eſt comparatio petri ad paulum. ¶ Secundo ſubaudiunt̉verba in dialogis. Dialogus eſt ſermo duorum loquentium inuicemExemplum. vt Cui ieſus Credis hoc. At illa ſupple reſpondit. Utiqꝫ domine. Tunc ille Quid hic ſtatis tota die ocioſi. Cui illi. Nemonos conduxit ¶ Modus intelligendi verba in oratione fit in rebusbinominibus vel diuerſi nominis. vt Præclarum dictum Ciceronisqui ⁊ Tullius. Etiam contingit alijs modis. vno modo ſubintelligitur verbum ratione præcedentis alicuius. vt quid agis philoſopharꝭan auguriaris an nihil ſupple agis Plinius. Piſcaris an venaris anaucuparis an ſimul omnia. ¶ Nota exemplum. Hominem ne romanum tam græce loqui. Hominem ne ſapientem tam væhementer ab-errare. Unde Uirgilius Me ne incoepto deſiſtere victaꝫ. intelligiturvere ne ita eſt quæſitiue loquendo. ¶ Nota ꝙ non ſemper eadem per-manet oratio in ſubaudiendo verbum loco diuerſo. vt udiui te fuiſſe in ciuitate vt cæteri⁊ audiui Vic cæteri fuiſſe in ciuitate In primaſubauditur fuerunt. vt audiui te fuiſſe in ciuitate vt cæteri ſupple fue-runt. In ſecunda ſubintelligitur audierunt. Ut audiui te vt cēteri audiuerunt te fuiſſe in ciuitate vt cæteros audiui te fuiſſe ¶ Item ſcien-dum ꝙ iſtud quod dictum eſt de verbis ſubſtantiuis etiam intelligi-tur de participijs ⁊ infinitiuis ſic ꝙ intelliguntur ſæpe in oratione vthoc puer audiui ex patre meo. id eſt ego cum eſſem puer audiui hoc.Ego ſenex errata omnia in melius corrigam. Scipio conſul ſubuer-tit ciuitatem. id eſt tunc cum conſul erat vel exiſtens tunc conſul ſub-uertit ciuitatem ¶ Sciendum ꝙ coniunctiones intelliguntur in oratione eodem modo ſicut verba iam dicta intelligūtur. Unde dicit Iu