ida amo āte alias nam me diſcedere fleuit .i. fleuit me diſcedēte Itemrurſus ponit̉ ꝑticipium p̄teriti loco infinitiui vt dictum eſt. vt curabopamphilum tuū ductum ⁊ inuentum .i. ducere ⁊ inuenire. Item aliquidicūt ꝙ infinitiuus poteſt poni loco gerūdij verbi imꝑſonalis in dumterminati. vt in euāgelio. qͥnqꝫ iuga boū emi ⁊ nccē habeo ire ⁊ videreilla id eſt eundum eſt mihi ⁊ videndum eſt mihi. ¶ Item aliqͥ dicūthic eſſe impedimentum qꝛ infinitiuus vult habere accm̄ a ꝑte anteriori. hic autem habet ꝟbum. Etiam hic aliqui dicunt fieri figuram ſcꝫ aliothecham. ⁊ habet fieri quādo vnum accidens ponitur pro alio. SꝫPriſcianus dicit ꝙ hic eſt pulcher modus loquendi quando ꝟbum ordinatur cum infinitiuo.Quae iunges verbo iunges ⁊ participantiSi v̓bi generi ſua ſignificatio fietConſona debetur ipſi ꝯſtructio verbi¶ Poſtqͣꝫ autor noſter determinauit de ꝯſtructiōe ipſius ꝟbi vult cōſequēter h̓ determinare de ꝑticipio. ⁊ d̓t ꝙ ꝑticipium habebit eandemꝯſtructioēm quam habet ſuum ꝟbum a quo deſcendit. ⁊ hoc eſt verūdum ꝑticipium eſt illius ſignificationis cuius gn̄is eſt ſuum verbū aquo deſcendit. vt miſereor ⁊ miſerens tibi. faueo ⁊ fauens tibi. Et ꝑcutio ⁊ ꝑcutiens petꝝ. vtor pane vtens pane Item tres ſunt hic acceptiones ꝙ ꝑticipium nō regit illum caſum quem ſuum ꝟbum a qͦ deſcedit Prima fit in ꝑticipijs ꝟboꝝ communium qꝛ communia ſub vnavoce regūt accm̄ vel abltm̄. nam q̄dam eoꝝ regūt ſolum accm̄. ⁊ q̄damſolum abltm̄. nam ꝑticipia in ans vel in ens termiāta ⁊ in rus ſolumregunt accm̄. ſed in dus regūt abltm̄. ⁊ ꝑ tus vtrunqꝫ notatur ⁊ ſigͣntactiue ⁊ paſſiue. Et hoc innuit Alexander cū d̓t qn̄ ſignificatio ꝑticipij eſt ꝯſona ꝟbi generi. Nam ſi ꝑticipium mutauerit ſignificatum ꝟbi etiam mutat regimen Scd̓a exceptio eſt in ꝑticipijs ꝟboꝝ ſubſtan-tiuoꝝ vel vtōꝝ vel eoꝝ vim hn̄tium. qꝛ nō ſꝑ hn̄t ꝯſtructioēm ſui ꝟbi.Exemplum vt video ioannem qui exiſtit bonus. hic exiſtit hꝫ ntm̄ a ꝑte poſteriori. ſed ꝑticipiū nō. vt video ioānem exiſtētem bonus nō d̓r-ſed bn̄ d̓r bonum. Miſereor ioānes exn̄tis boni Tercio fit excœptioinntō a ꝑte anteriori recto. qꝛntūs regit̉ a ꝑte an̄riori a ꝟbo ⁊ nūqͣꝫ a ꝑticipio. Item notāter d̓t in textu Rectus ſuꝓponēs .i. ꝙ ꝑticipium nū-qͣꝫ habebit a ꝑte āteriori ntm̄ ꝓ ſuppoſito. ſed bn̄ p̄t habere ntm̄ a ꝑtepoſteriori. ſic ꝙ determiātur ab ipſo. vt ioānes exn̄s bonꝰ. hic ioānes n̄regitur a ꝑticipio ſed copulatur tm̄.¶ Sequitur textus.Sꝫ perſonale ſupponens rectus habebit.p iij