Aut v̓bo ſubdes aduerbia. ſubde ſecundūCaſum rectori. debet vox p̄poſitiuaQuarto ꝑiungi vel ſexto quē regit ipſa¶ Prius autor determinauit de ꝯſtructione idemptitatis ⁊ diuerſita-ris. Hic āt intendit determinare de modo ꝯſtruendi ⁊ qualiter aliquaorō ſit ꝯſtruenda. Et d̓t ꝙ orō ſit inchoanda a vtō ſi ſit in orōne. Et ſivtūs non fuerit in orōe tunc inchoabitur a ntō. ⁊ tunc ſequet̉ ꝟbum ꝑſonale. Et ſciendū ꝙ ꝯſtructio incipitur non ſoluꝫ a vtō ſed inchoaturocto modis. Primo a vtō vt hꝫ lrā. vt petre tu ꝓfice. Secundo ab ab-latiuis vel nt̄is abſolute poſitis. vt magiſtro legēte pueri eius proficiunt. Audita vt p̄conia ſint pulſa tandem lubrica. id ē p̄conijs auditisTercio modo debet incipi ꝯſtructio per ꝯiunctiones ⁊ aduerbia ꝯti-nuationē vel ſuſpenſionē importantia. vt quanqͣꝫ etſi qͣꝫuis etiam eti-amſi. Sic ⁊ ꝑ illas dictiones de quibus loquitur alexand̓ ibi. Cuꝫ qꝛdum donec. ⁊c̄. ⁊ ſil̓es ꝯiunctiones quæ ibi ꝯprehendunt̉. Quarto ꝑ aduerbiū vocandi ⁊ interiectiones exclamatiue poſitas. vt proh nephasO infauſtum diem. Quinto ꝑ obliquos rōne relationis. vt prēm ſeqͥtur ſua ꝓles. Sexto ꝑ obliquos interrogatiue poſitos vt d̓t ibi Quisqualis quantus. ⁊c̄. Septimo per obliquos negatiuos. vt nullum clericoꝝ video. Etiam per obliquos diuidentes aliquod totum. vt ſono-rum alius vox alius non vox. Etiam ratione relatiōis. Ultimo inchoatur ꝯſtructio per verbum imperſonale paſſiuæ vocis ⁊ etiam actiuævocis. ⁊ etiam per verbum excoptæ actionis. vt pꝫ in pluribꝰ ſcriptu-ris ¶ Item ſciēdum ꝙ vocatiuus bn̄ ponitur in orōe vbi ab ip̄o n̄ inchoatur ꝯſtructio ⁊ hoc dum ponitur in orōe relatiui. vt petrus intulitmihi iniuriā. o mi paule vindica in eum. Et d̓t textus ꝙ poſt vtm̄ ſeq̄-turntūs .i. per vtm̄ ⁊ eꝰ rectum vel ꝯdependēs eiꝰ. vt o fili dauid tu miſere mei. Item vtūs præcōſtruetur in orōe. cuius ratio eſt. nam vtūsẜt per modum excitationis. ⁊ habet ōnis excitatio fieri in principio ⁊ratio perſuaſiua. Item ntūs ſignificat ſubſtātiam agētem ⁊ ꝟbum ẜtaccidens. ergo ntūs præcōſtruetur verbo. ¶ Item ſintūs non fuerit inoratione tunc ꝯſtructio fiet a verbo perſonali primæ vel ſecūdæ perſonæ. quia implicite eſt appoſitum ⁊ ſuppoſitum. Item aduerbium ſeq̄-tur verbum. nā aduerbium eſt determinatio ⁊ ꝟbum determinabile. ⁊determinabile præcedet determinationē ¶ Item nota ꝙ in omni con-ſtructione ⁊ oratione ſolet inueniri ſentētia ex certis punctis ſcd̓m an-tiquos quæ puncta dicūtur coma colon ⁊ periodus. Coma eſt pun-ctuum cum cauda vel virgula ducta ſurſum: ⁊ habet poni vbi oratiovel ꝯſtructio nō eſt perfecta ſed eſt ſentētia ſuſpēſiua. vt quanuis ſumnigra: Colon eſt vnus ſimplex punctus vt. ⁊ ponitur quando conſtru-ctio vel oratio eſt perfecta ⁊ tn̄ ſuperāddi adhuc aliquid poteſt. vt quāuis ſua nigra: ſum tamē pulchra. Periodus eſt punctum cum virgu-pebrlum ducta. ⁊ ponitur qn̄ oratio omnino eſt perfecta. ⁊ ſententiap i