non poteſt Illaudatus. id eſt illaudabilis. Apud Uirgilium Aut lꝰlaudati neſcit buſiridis aras. Inacceſſus nomen eſt pro inacceſſibilisvt hæc inacceſſa ⁊ inexpugnabilis arx eſt. Apud Uirgilium. Diuesinacceſſos vbi ſolis filia lucos. hoc eſt inacceſſibilis lucos. quaſi peri-culoſos acceſſu cum iam ad eos acceſſiſſent vlixis ſocij Iob xxxix. Inpetris manet ⁊ in preruptis ſilicibus commoratur atqꝫ inacceſſis ru-pibus ¶ Quinto participium dicitur fieri nomen qn̄ ei iungitur infi-nitiuus fore. vt credo me amantem tui fore. Non opinor te acccptuꝫilli fore ⁊ non ab illis. Cicero. Spero amiciciam noſtrā notam poſte-ritati fore. non dicit a poſteritate. Spero hunc pueꝝ admirandum virum fore. id eſt amabilem Ibi admiradum nomen eſt. Fore em̄ nunqͣꝫiungitur futuri temporis participio. Unde dicendum eſt. Spero teamatorem vel amicum fore. non autem amatuꝝ fore ſed tantum amatum. Timeo te verberandū fore. ſed timeo te verberandum. vel adiuncto infinitiuo verbi ſubſtantiui. vt timeo te verberandū eſſe. ¶ Sextoparticipium dicitur fieri nomen cum ſubſtantiuatur ⁊ tunc neutri ſo-let eſſe generis. vt antecedens conſequens accidens contingens decēs.conueniens præſens cum tempus ſignificat. Præſens enim quandoqꝫidem eſt quod fauens. Unde Uirgilius. Nec tam præſentes alibi cō-gnoſcere diuos. Eſt etiam ſubitus. vt apud Uirgilium. Præſentem/qꝫ viris intentant omnia mortem. Sic præſens venenum ⁊ p̄ſentiſſi-mum venenū dicitur quod ſubito occidit p̄ſentiſſima medicina quæ cito ſanat. Uenire in rem præſentem eſt in diem iudicij vel in locuꝫ. vbieſt aliqua res tranſigenda venire. Apud Ciceronem. Contra officiuꝫeſt minus anteponi maiori. vt ſi conſtitueris te cuipiam aduocatum īrem præſentem eſſe venturum atqꝫ interea grauiter ægrotare filius cœperit non ſit contra officiū non facere quod dixeris. ¶ Sciendum exquo eadem vox ſit participium ⁊ nomen. non tn̄ vtrobiqꝫ manet idemſenſus. Nā multū intereſt inter has bibens vini ⁊ bibens vinum. A-mans iuſticiæ ⁊ amans iuſticiam. Patiens algoris inediæ vigiliæ laboris. ⁊ Patiens algorem inediam laborem. ⁊c̄. Nam ad veritatem illius bibens vini vbi bibens nomen eſt non neceſſe eſt vt in pn̄ti tꝑe vinum bibat. nec vt amans iuſticiæ in pn̄ti tꝑe amet. ẜt enim ibi ſine tꝑeet ſufficit eum habere habitum iuſticiæ quem ⁊ dormiens habere po-teſt Sed ad veritatem haꝝ bibens vinū. amans iuſticiā requiritur vtin pn̄ti tꝑe vinum bibat ⁊ iuſticiam amet. Sunt em̄ bibens ⁊ amansparticipia pn̄tis tꝑis in his orōnibus. Unde de dormiente dici poteſt.Hic iacet bibens vini. ſed non bibens vinum. Ita etiā de dormientedici p̄t Petrus eſt amans mei ¶ Eſt etiam drā inter iſtas ⁊ ſimiles doctus grammaticam ⁊ doctus grammaticæ. Nam doctus gramaticaꝫvbi doctus eſt participiū. poteſt eſſe vera de eo qui ſciuit grammatica⁊ eam nunc oblitus eſt. de quo iſta doctus grāmaticæ falſa eſt vbi do-ctus nomen eſt ⁊ ſic aliquis p̄t eſſe doctus grāmaticā ſed non gramaticæ. vt is qui eā grammaticam quā doctus eſt oblitus eſt. Sic alia ꝑti-cipia p̄teriti tꝑis faciunt ambiguū ſenſum. vt priuatus ab illo participium eſt. ſꝫ priuata ꝑſona priuata bona nomen ē. Sic beatꝰ qn̄ idem