pateo doleo pareo liceo oleo taceo careo terreo q̄ hn̄t ſupina. Carēt ⁊ſupinis oīa verba carentia p̄terito. vt Ambigo gliſco nideo ſido ſtridoliquor medeor veſcor reminiſcor. pedo ferueo ꝯniueo ambigo ſatago d̓go. ⁊c̄ijs Et ꝯpoſita a maneo a in i mutantia vt emineo immineo. Itꝭexceptæ actionis ⁊ ficticia ꝟba. vt clangit clingit tingit ¶ Circa lr̄amſciend̓ ꝙ ꝟba carentia ſupinis carent ꝑticipio futuri tꝑis in rus. ⁊ p̄teriti tꝑis in ſus tus ⁊ xus ⁊ futuro infinitiui qd̓ ſolemꝰ circumloqͥ ꝑ infinitiuū ire vel iri. Carent ⁊ ꝟbalibꝰ in tor in trix in inus deſinentibꝰ¶ Scd̓o q̄dam ꝟba carent participijs pn̄tis tꝑis. vt odi noui cœpi memini. qͣꝫuis apud vetuſtiſſimos meminens inueniat̉ Quædā ꝟba carētia ſupinis inueniunt̉ formaſſe ꝑticipia irregulariter. vt a caleo calitu-rus. vt Calituras ignibꝰ aras. Ouidiꝰ. Sic a morior carente ſupinomoriturus irregulariter format̉. Ita etiā irregulariter inueniunt̉ for-mata quædam ab hn̄tibus ſupina. vt ab irafcor iraſciturus ⁊ non iraturus. ab naſcor naſciturus ⁊ non naturus. Itꝭ a ſum qd̓ caret ſupinofuturus quod ꝯmodato accopit ab antiquo ꝟbo fuo. Ita ⁊ ꝯpoſita ꝓfuturus affuturus defuturus offuturus interfuturus ſuꝑfuturus Ni-hil vel ſatis eſt nobis ꝓfutuꝝ. Habet em̄ ſum vnum ſolū participiumquod eſt ens pn̄tis tꝑis quo ſolum vtimur in ſuppletionibꝰ vel ſubaudiendo. vt aiāl homo ſupple ens. Animal hoīs .i. aiālis entis hoīs Itꝭinueniunt̉ quædam ꝟba carentia ſupinis formare de ſe irregulariter ꝟba frequentatiua. vt a lateo latito. pareo hꝫ parito. ægreo hꝫ ægroto¶ Tercio ſciend̓ verba hn̄tia duo ſupina formant ab vno ꝑticipiumpteriti tꝑis. Ab altero futuꝝ. vt a pario partus ⁊ pariturus. ⁊ eſt partus idem qd̓ acquiſitus. Labit̉ exiguo quod partū eſt tꝑe longo. Nonminor eſt virtus qͣꝫ q̄rere parta tueri. A naſcor natus ⁊ naſciturus Aruo rutus ⁊ ruiturus. a fruor fructus ⁊ fruiturus. Ab ignoſco ignotꝰignoſciturus. A careo caſſus ⁊ cariturus. ab orior ortus oriturꝰ. Morior mortuus ⁊ moriturus. Lauo lotus lauaturus ⁊ loturus. Unde.Sacra lauaturas mane petebat aquasIn verbi genere q̄ ſit ſignatio quere.Hinc tibi multimodū credas regimen reſerandū.¶ Dicit ꝙ participiū eſt illius ſignificationis cꝰ gn̄is eſt ꝟbum a quodn̄dit. vn̄ fit ꝙ ꝑticipium regit illu eundem caſum quē regit ſuū ꝟbuꝫa quo dn̄dit. vt amo actiui eſt gn̄is regens accm̄. vt amo lrās. Ita ſuaparticipia amans a amaturus hn̄t eandem ſigͣtionem ⁊ regunt eundēaccm̄. vt amans lrās amaturus lrās Amor paſſiui eſt gn̄is regens ablatiuum. vt amor ab illo. Ita ſua participia eandem habent ſignifica-tionē ⁊ regunt eundem caſum. vt amatus a deo. amandus a deo Sedparticipia ꝟbi paſſiui regentis duos accōs etiam regunt accm̄. vt ſuntverba væhementiſſimæ tranſitionis. vt doctꝰ ſum grammaticā. docendus ſum grammaticā. Itꝭ ꝑticipia ꝟbi imperſonal̓ hn̄t etiam regimenſui ꝟbi. vt em̄ d̓r docet̉ grama ticā. ita doctū eſt grammaticā. doceduꝫ ē