polibam. Eoꝝ tn̄ participia non in ins ſed in iens terminantur vt muniens poliens inſigniens. Sed ꝑticipium in dus formatur a gtō parti-cipij in us. tis in dus īmutata. vt ab amans amatnis fit amandusParticipiū preteriti tꝑis initus ſus xus formatur a ſupino in y addi-ta lrā s. vt ab amatu amatus. a viſu viſus. a pexu pexus. Participiuꝫvero futuri tꝑis etiam formatur a ſupino in vaddita rus ſyllaba Ut̄ab amatu amaturus. viſu viſurus. pexu pexurus. ⁊c̄. Participia ꝟborum terciæ ⁊ quartæ ꝯiugationis in dus olim terminabant̉ in undusvt apud Comicū. Mos gerundus eſt thaidi. Apud eundem. In opere faciundo. Et ita d̓r. Agitur repetundaꝝ. vbi ſubauditur pecuniaꝝEt agitur de pecunijs repetundis nec hꝫ alios caſus. Et hæc accuſatocadit in eos qui in magiſtratibꝰ ꝓuincialibꝰ aut vi aut dolo quippiameripuerunt. vt Cicero agebat verrem. qͥ erat quæſtor ficiliæ repetūdarum. hoc eſt de pecunijs ⁊ alijs rebꝰ vi ereptis accuſabat. Et ſeruat repetundus in ea ſignificatione v vt differat a repetendis quod aliud ẜtvt Oratores miſſi ſunt ad res ſublatas. Unum inuenitur vocabulūin vndus qd̓ eſt oriundus hn̄s ſignificationem p̄teriti tꝑis ⁊ vocem futuri tꝑis. ⁊ hoc intereſt inter ortus ⁊ oriundus. Ortus ẜt locum in qͦquis natus eſt ⁊ regit gtm̄. Sed oriundus ẜt locū vnde parentes originem duxerunt. ⁊ regit abltm̄ cum p̄pōe de vt petrus eſt ortus romē. ſꝫoriundus de placentia. Reperit̉ tn̄ nonnunqͣꝫ oriundus cū gtō. vt apd̓Boetiū. Si em̄ cuius oriundis ſis patriæ reminiſcare ¶ Itꝭ verbumimperſonale paſſiue vocis format ꝑticipium p̄teriti tꝑis ⁊ futuri tꝑisin um ⁊ non us terminatū. vt a legitur lem̄ ⁊ legendum. q̄ ꝯſtruunturcum verbo ſubſtantiuo. vt lectū eſt legendum eſt. Futuꝝ in dum etiaꝫcum dtō a parte anteriori ꝯſtruitur. vt mihi tranſeundum ē. Flaccus.Si vis me flere dolendū eſt tibi ipſi. Habent ⁊ caſum ſui verbi a parte poſteriori. vt docendū eſt grammaticā. vt dcm̄ eſt ibi. Huncqꝫ gerū-diuis ¶ De ꝯſtructione participij p̄teriti tꝑis apud autores tales ſer-uantur regulæ quaꝝ vna eſt. Participium preteriti tꝑis ꝯſtruitur cūhis verbis habeo volo facio. ⁊ ẜnt idem tꝑs cuius tꝑis ſunt verba iu-xta ſe poſita. vt rogatum te habeo. hoc eſt rogo. rogatū te habui. hoc ērogaui. Ita ⁊ in plurali. rogatos vos habeo. Ita fecit me rogatū Uoluit me oratum .i. orauit me. Sic etꝭ miſſum facere ſæpe legimus. vt e-go te miſſum. miſſam ve faciā. hoc eſt dimittā te in pace ¶ Secunda re-gula. Participium preteriti tꝑis ꝯſtruitur cum his dictionibꝰ opꝫ ne-ceſſe eſt. vtile eſt. opere precium ē expedit. ⁊ ponitur loco infinitiui p̄teriti vel plus qͣꝫ perfecti infinitiui modi. vn̄ Cicero. Ita ſcm̄ non oportuit. Et apd̓ eundem. Appollinis ſignū ablatum non oportuit. Comicus Nonne p̄dictum nonne ꝯmunicatū oportuit. Et in fœminio gn̄eIllā rem melius ſeruatā oportuit. hͦ eſt ſeruari vel ſeruaſſe. In plura-li. Nos abs te irriſos non oportuit. velim Res meliꝰ ſeruare oportuit¶ Tercia regula. Participiū preteriti tꝑis accī caſus ponitur ſępe numero loco infinitiui ꝟbi actiui. Comicus Iamiā inuentū tibi curabo⁊ adductū tuum pamphilū. hoc eſt inuenire ⁊ adducere ¶ Quarta re-gula. Participiū preteriti tꝑis abltī caſus in o etꝭ ponitur loco infini