primo ſignificato. ⁊ ſic dicimus vſu venire ꝓ vtile eſſe. ex vſu eſſe .i. vti-le eſſe ꝯponitur vti ⁊ abuti. hoc eſt male vti ⁊ d̓r impudice vti Inuenit̉triplex vti. vti infinitiuꝰ ab vtor. vti aduerbium ſil̓itudinis .i. ſicut ⁊ v-ti ꝯiunctio cauſalis .i. ſiue quatenusHos caſus de pre corā ſocieqꝫ guberuant¶ Hic d̓t ꝙ decem ⁊ quinqꝫ ſunt p̄pōes deẜuientes abltō. vt a ab abs⁊c. ¶ Sciend̓ ꝙ ſæpe numero p̄pones deſeruientes abltō ſolent ſubticeri. vt apd̓ Iuuenalē. Raro aconita bibunt̉ fictilibꝰ .i. ex fictilibꝰ Aconita ẜt verghiſfeniſſe. Ita canit eccl̓a. Proceſſit aula regia .i. ex aula¶ Sciend̓ circa textum primo ꝙ a qn̄qꝫ eſt nomen elementi qd̓ apudgræcos d̓r alpha. Qn̄qꝫ eſt interiectio dolentꝭ l̓ ſtupentis l̓ deterrentisvl̓ ꝓhibentis. ⁊ ſic ſolet in fine aſperari. vt ſpem gregꝭ ab ſilice in nudaꝯnixa reliqͥt. A a a dn̄e neſcio loqui. A etꝭ eſt p̄pō deſeruiens abltō. ⁊inde d̓t textus Alexandri. Itꝭ a ſummo vſqꝫ ad humū ¶ Sciend̓ ꝙ ap̄ponitur ꝯſonantibꝰ. vt a petro. Ab vocalibꝰ vt ab andrea. Reperit̉ tn̄ab duabꝰ liqͥdis p̄poni. ſcꝫ lr ⁊ i qn̄ fit ꝯſonans. vt ab lege ab legatꝭ. abrege ab re .i. abſqꝫ rōnabili cā. Cato. Iraſci ab re noli. Exm̄ de i ꝯſo-nante. vt Ab ioue pͥncipium muſæ. Sed abs p̄pō p̄ponitur t ⁊ q Utabs te. In euangelio. Si pes tuus ſcandalizat te abſcinde eum ⁊ ꝓijceabs te. hͦ eſt ſi pes tuus trahat te in pctm̄. De qͣ abs quouis abs qͦlibꝫComicus. Abs quouis hoīe bn̄ficium ſumere gratum ē. Eſt ⁊ alia inter a ⁊ e drā qn̄ locum ſignificant. vt A theatro venit qui a loco qͥ iu-xta theatꝝ eſt venit. Sed e theatro venit qui in ipſo theatro fuit Hiscontrariæ ſunt ad ⁊ in p̄pōnes. Seruius d̓t. Item tres ille p̄pōnes. aab abs ſunt locales tꝑales ⁊ perſonales. hͦ eſt ꝯuotant locum. vt a theatro. Tꝑs a mō nunc. perſonā a petro a paulo. ¶ Sciendū ꝙ triplexcum inuenitur. Qn̄qꝫ cum eſt aduerbiū ſignificans quando. vt cū ve-nerit ſanctus ſcōꝝ ceſſabit vnctio veſtra. Et inuenitur hoc modo cumindicatiuo vl̓ cum ꝯiunctiuo. vt cū faciam vitula ꝓ frugibus ipſe venito. Cum venerit ſcūs ſcōꝝ ceſſabit vnctio vrā. Qn̄qꝫ cum ē ꝯiunctio.⁊ ſic eſt idem quod qͣꝫuis vl̓ qm̄ ⁊ ſic iungi ſolet ꝯiunctiuo. vt Cū multa in te beneficia ꝯtulerim te tn̄ ſꝑ experior ingratum/ Cum qn̄qꝫ eſtp̄pō ⁊ ſic regit abltm̄ ſignificantē comitem. vt cū petro paulo cū ſum-ma in me beneuolentia. Non āt iungitur abltō inſtrumenti. Dicendūeſt ꝑcuſſit eum gladio. haſta. Non at cum gladio cū haſta. Neqꝫ vnqͣꝫp̄po cum ſine caſu poſita inuenitur. barbare em̄ d̓r vis cum ire. ſed visire mecum nobiſcum ¶ Sæpe em̄ hæc præpō poſtponitur ſuo caſualiper anaſtropham. vt quicum quocū quacum quibuſcum. quide qua-de quodē quibuſdē loquimini vl̓ locuti eſtis. vt d̓t Cicero deamicicia.Quid dulcius qͣꝫ habere quocū omnia audeas ſic loqui vt tecū. Cumvero p̄pō per cſcribitur. ſed aduerbiū ⁊ ꝯiunctio ꝑ q̄ ſcribi ſolent. Coram quandoqꝫ ē aduerbium ⁊ pōitur ſine caſu ⁊ ſignificat ideꝫ qd̓ in p̄ſentia l̓ ad p̄ſentiam. ꝯſtruitur em̄ cum verbo ſignificante quietem inloco vel motum ad locum. De quiete. Coram quem queritis aſſum.