indignus. vt indignus honore laude. indignꝰ honorari laudari. indig-nus honorādi laudandi. indignus qui honoret̉ qui amet̉. ⁊c̄. vl̓ indig-nus quē amet aliquis. A dignus venit ꝟbum dignor arꝭ. qd̓ actiue captum eſt idem qd̓ dignū iudico ſiue æſtimo. ⁊ ſic regit poſt ſe accm̄ cuꝫabltō. Apud Uirgiliū. Haud equidē tali me dignor honore. Et apd̓eundem in bucolicis. Nec deꝰ hunc men ſa dea nec dignata cubili ē. cubili id eſt matrimonio ſiue ꝯiugio. Cū vix dignaris me familiaritatetua. Epitaphiū laurentij. Nunc poſtqͣꝫ manes defunctus valla peti-uit. Non audet pluto verba latina loqui. Iuppiter hunc cœli dignatꝰhonore fuiſſet. Cenſorē linguæ ſed timet ipſe ſuæ. ¶ Dignor qn̄qꝫ etiāaccipitur paſſiue ⁊ ſic idem eſt quod haberi dignus ⁊ regit ſolum abltm̄vt dignor ſocietate veſtra. ego dignor tua familiaritate. Ut apud Uirgilium. Coniugio anchiſa veneris digniate ſuperbo. dignate id eſt di-gne habite. Digno etiā quandoqꝫ idem eſt quod velle. Ut canit eccleſia. Dignare me laudare te virgo ſacrata. hoc eſt ſacrata virgo vel̓ melaudare te ¶ Qn̄qꝫ dignor notat quādam humil̓iationē apud quoſdāSic nunc vulgo loquunt̉. Colende venerande pater dignemini me audire famulum ſeu ſeruū veſtꝝ. Eccleſia canit. Deus dignatus eſt fierihomo. id eſt humiliauit ſe. eius compoſita eiuſmodi verbi dignor ſuntIndignor quod qn̄qꝫ ẜt iraſci. ⁊ regit datiuū. vt indignatur mihi. Utnon indignemini mihi. Horatius. Iraſcor medicis fidis indignor a-micis. Inde indignatio dicta eſt ira. Dedignor vero ſignificat contemnere. vt Iſte dedigͣnatur loqui mihi. ſemper veniens mihi obliquat viſum. Sic canit eccleſia. Qui non dedignaris tangi a peccatrice.¶ Secundo ſciend̓ ꝙ potior quandoqꝫ eſt nomen comparatiui gradꝰ.tantum ſignificans quantū melior. vt potior eſt anima qͣꝫ corpus Po-tiora ſunt bona animæ qͣꝫ corporis. hoc eſt meliora ⁊ p̄ſtantiora. Ho-ratius/ Uidiſti ne locū potiorem rure beato. id eſt meliorē quaſi dice-ret non. Qn̄qꝫ potior eſt verbū deponenta le terciæ vel quartæ ꝯiugationis ſicut orior ⁊ morior. ⁊ ſic habet triplicē ꝯſtructionē. Qn̄qꝫ regitiſtum gtm̄ reꝝ. Ut lacæ demonij longe lateqꝫ reꝝ potiti ſunt. id eſt diureꝝ imperiū tenuerunt. Quandoqꝫ regit vel ꝯſtruitur cum accō. UtComicus. Miſeriā ego omnē cupio hic potitur gaudio. Et apd̓ eundem. Ille alter ſine labore patria potitur ꝯmoda. quæ loquendi mod̓ꝰnunc eſt abſolutus ¶ Tercio potior verbum regit abltm vt potitusſum victoria. ickheb ghewonnen. ⁊ inde dicit textus. Quando poti-or verbum regit gtm̄ tunc exponitur per tenuit verbum. vt potitus ērerum. id eſt rerum imperiū tenuit. Quando vero regit ablatiuum exponitur per obtinuit. vt potius eſt victoria id eſt pugnando vel labo-rando ſobtinuit victoriam. Sic nomē compos eſt eius ſimile. Namſum compos mentis. compos animi. ꝯpos rationis. tentonice die ſynverſtant heeft. Compos ſanitatis id eſt qui hanc tenet vel habet. Atcompos voti. compos victoriæ. compos optati. id eſt hæc labore obti-nui. ⁊ eſt potior tercię coniugationis ⁊ quartæ. Unde duodecimo me-thamorphoſeos legendum eſt. Tuqꝫ tuis armis nos te poteremur a-chille. non potiremur ſcd̓a ſyllaba breui non longa ¶ Tercio ſciēdum