verſat̉ in malo ⁊ a bono ꝟſus eſt. Qn̄qꝫ ꝑ in ꝯpōne notat ꝑfectiuōemrei. ⁊ in finem eius vſqꝫ ꝯtinuatioēm. vt ꝑlegere eſt ad finem vſqꝫ legere. Lactātius. Peto ſi quis erit qͥ inciderit in hͦ ſi legit ꝑlegat. Scribere ad finem aliquam rē vſqꝫ ſcribere. Apud Titum liuium. Ut facturus ne oꝑe p̄cium ſi res geſtas ppl̓o romāo ab inicio ꝑſcripſerim. Perferre eſt ad ꝯſtitutum vſqꝫ finem ferre. Sic multi ferūt lrās. ſed eas vl̓nebligētia vel dolo vel caſu nō ꝑferūt. Un̄ Cicero. Nūcius ille qͥ lit-teras accepit nō ꝑtulit Seneca Leue eſt miſerias ferre ꝑferre gͣue eſtid eſt ad ſpacium tꝑis eſſe in miſerijs leue eſt ad finem ꝟo vſqꝫ vitæ gͣuePeruigilare vſqꝫ ad finem noctꝭ vigilare. vt Apd̓ Martialem Namvigilare leue eſt. ꝑ̄uigilare gͣue. hͦ eſt ꝑtē noctꝭ vigilare leue eſt vſqꝫ ꝟoad finem ⁊ totam noctem inſomnem ducere gue eſt. Peragere eſt accuſatorem ad finem vſqꝫ agere qͦ reus ꝯdemnet̉. Perorare eſt ad finē orōnis orare. vn̄ ꝑoratio finis oronis d̓r. Perorare eſt etꝭ orādo inducere īaliquem effectum vt indignatioēm ⁊ miām. Perſuadere eſt ꝑſuadēdoinducere ſic multi ſuadēt qͥ nō ꝑſuadēt. ⁊ iō d̓ Sic mihi ꝑſuadeo ꝑſuaſum hēo. ꝑſuaſum eſt mihi. Permanere in finem vſqꝫ manere. UndePlinius. Nec tn̄ ꝑmanēt ſed an̄ finem recedūt. Secūdum præpō qn̄qꝫ ẜt iuxta. vt apud Sulpicium Marcum marcellum pugione ꝑcuſſum eſſe ⁊ duo vulnera accorpiſſe. vnum in ſtomacho alteꝝ ſcd̓m aurēid eſt iuxta aurem. Qn̄qꝫ ſcd̓m eſt idem qd̓ poſt ⁊ qͣſi ſcd̓o loco. vt apd̓Ciceroēm Proxime aūt eſt ẜm deos homiēs hōibꝰ maxīe vtiles eē pn̄thͦ eſt poſt deos. Qn̄qꝫ ſcd̓m eſt idem qd̓ ꝓ. vt ẜm me litem do. ẜm teiudicium da. ẜm ſe iudicium dat. id eſt ꝓ me te ſe. Qn̄qꝫ accipit̉ ꝓ in vtẜm qͥetem habui ſomnia. Utimur ca ꝓpōne ẜm in allegādo. vt ẜm platoēm. nō nobis ſolis nati ſumus. ¶ Trans p̄pō dr̄t a p̄pone vltra.Nam trās ꝯſtruit̉ cum ꝟ̓bo qͥetꝭ. vt ioānes hītat trās rhenum Occiſeſt trās tyborim. Sed vltra ꝯſtruit̉ cum ꝟbo motus ad locum vt fugitvltra rhenum. Trans in ꝯpoſitꝭ ns ẜuabit vbiqꝫ Excipe traijcio traduco tradoqꝫ trano. ouerſwemmē. ¶ Præter ppō qn̄qꝫ facit excep-tionem a toto in quantitate. hoc eſt a nomine communi cum ſignovniuerſali. vt omne animal præter hominem eſt irrationale.Quādoqꝫ præter eſt idem quod extra. vt Pollicitus esᵐ. ne prætermea regna redires ¶ Quandoqꝫ accipitur pro ⁊. vt mittam aurumEt ab aliquibuspræter argentum. id eſt aurum ⁊ argentum.tunc dicitur accœpta aſſociatiue. ¶ Quandoqꝫ accipitur diminuitiuevt duo præter tria ſunt quinqꝫ. id eſt duo demptis tribus. Quan-doqꝫ pro ſine. vt præter officium. id eſt ſine officio.¶ Uſqꝫ prepoſitio poſtponitur ſuo caſuali. vt ad occidentem vſqꝫvt ſuperius dictum eſt de illa prepoſitione Uerſus. Et vſqꝫ quan-doqꝫ conſtruitur: cum accuſatiuo ſignificante tempus futurum. adquod ſcilicet durabitactus. vt diligam te deum meum vſqꝫ ad finemvitæ meæ. Quandoqꝫ conſtruitur cum ablatiuo ſignificante tem-pus a quo incœpit actus vt vſqꝫ ab adoleſcentia mea te maximope-re ſemper dilexi. In priori modo iungitur verbo futuri tꝑis. In hocalitem modo ꝟbo præteriti tꝑis iūgitur. Conſtruitur etiā cū abltō qn̄