Druckschrift 
Doctrinale (P. 2) : Mit Komm. von Johannes Synthen
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

neqꝫ ſonitus meōr. vbi auras eſt gtī caſus more græco in as t̓miāturvt pater familias. Scd̓o Sciēdum oblitus regēs accm̄ vl̓ gtm̄ ẜtactiue. vt oblitus ſum eorum ꝟborum mihi dixiſti. oblitꝰ ſum ꝟbaea mihi dixiſti. Sꝫ oblitus regēs dt̄m̄ vel abltm̄ accipitur paſſiue.vt deus oblitus eſt a me vel mihi .i. obliuiōi deditus. Tercio Sciēdum obliuiſcor etiam ꝯſtruitur cum infinitiuo. vt oblitus ſum claudere os meum. Cōſtruit̉ etꝭ cum orōne incipiēte a q̄ſitiuo. vt oblitꝰ ſuꝫvbi viderim ioannem. qn̄ viderim eum. qualis ſit. quātꝰ. cuius. cuias.An ioānes ſit domi nec ne. oblitꝰ ſum iuerit ioānes. Itē oblitꝰ ſumlibꝝ meū tollere ex domo. Ic heb mijn hoec te huys ꝟgētē. Reliqͥ libꝝmeū domi Reliqͥ domi exoletam ꝟgiēm .i. adultamHis iunges iuuat atqꝫ decet delectat oꝑtet Hic d̓t hæc qͣtuor imꝑſonalia Iuuat Delectat Decet Oportet regūt accm̄ vt Agricolam arbor adfructum ꝑducta delectat Seneca in epl̓a xxxiiij. Decet clerum indui vel indutū eſſe veſte talari. oportuit chriſtum pati. ⁊c̄. Et ꝯſtruuntur hæc imperſonalia ſæpe cum in-finitiuo per intellectioēm accuſatiui vt iuuat legere auctores. Forſan hæc olim meminiſſe iuuabit. Uirgilius. Iuuat arna videre. Et iſtaimꝑſonalia pn̄t poni ꝑſoāliter p̄ter oportet regūt ntm̄ a ꝑte anterio-ri. vt te decet laus honor. te decet hymnꝰ deus in ſyon. Parnus ꝑuadecent. magnos maiora ſequūtur. vita quam agis non decet te. Decetimꝑſoāliter captum regit accm̄ cum infinitio. eius ꝯpoſitum eſt de-decet. vt dedecet te ita viuere. Iuuat inuenit̉ ꝑſoāl̓r auxiliari. vt ioānes iuuat me. Qn̄qꝫ etiam ꝑſoāliter delectare. vt nil niſi turpe iuuat om̄s arbuſta iuuāt. In qͥbus omnibꝰ iuuat ponit̉ ꝑſoāliter Sil̓rcum d̓r hæc res me delectat ibi ponit̉ ꝑſoāl̓r Sed delectat me ẜuire d̓oibi ponit̉ imꝑſoāliter. Et dn̄t delectat oblector delector. Nam delectat regit accm̄ vt dclectat me diſcere. Delector regit abltm̄. vt delectorſacris lrīs. carmiē Sed oblecto regit accm̄ cum abltō. vt oblecto meſacris lrīs. Cuius paſſiuum eſt oblector vt oblector carmine. Eſt em̄delectat imꝑſonale. delector deponētale. oblecto actīm. Sciendumtercio imꝑſoāle oportet ſolet in p̄terito ꝯſtrui cum acco ꝑticipij adſignificādam rem debuiſſe fieri. vel omitti. eſt rem aliquā ꝑperāfactā vel omiſſam eſſe. vt apud Ciceroēm Tamen id ſcm̄ oportuitIdem Appollinis ſignum ablatum certe non oꝑtuit. Sic. Non ita factum aūt dictum oꝑtuit. In qͥbꝰ ōibꝰ ſignificat̉ aliqͥd ꝑperam factum.Ita apud eundem Tullium. Totam rem integram ẜnatam oꝑtuit:id p̄dictum oꝑtuit. tꝭ dat ſoldemē te voren geſacht hebbē. in qͥbꝰ ſignificatur aliqͥd ꝑperam omiſſum. In eodem ſenſu ꝯſtruitur ꝟbū oportuit cum p̄terito plus qͣꝫ ꝑfecto infinitiui. vt ita feciſſe oportuit. Comicus. Nōne oportuit me preſciſſe anteOqꝫ ſibi quartum ſolet heu qͦqꝫ iungere caſum