Ita tabellariꝰ accuſat̉ a me ꝑfidiæ ꝙlrās ad me datas nō reddidit Etinueniunt̉ hæc paſſiua accuſat̉ agit̉ varias regere gtōs vel abltōs vt petrus agit̉ vel accuſat̉ furti. petrus agit̉ ſacrilegij. hͨ eſt ꝙ ſuſtulerit ſacꝝde ſacro. ſacꝝ de non ſacro. non ſacꝝ de ſacro Agit̉ parricidij. hͦ eſt iecitmanꝰ in parentes. l̓ patriam ꝓdidit. l̓ inſequit̉. Agit̉ veneficij. hi heeftmit ꝟgiffeuis omnie ghegaen̄. Agit̉ maleficij hͦ eſt incantatōis. mit touerije. Petrus agit̉ illati ſtupri. hi heeft een ionefrou ꝟcrachticht Agitur maieſtatis ſeu leſæ maieſtatꝭ. hi hecft op die heren gheſproken. In̄crimen leſæ maieſtatis dcm̄ eſt. Agit̉ repetundaꝝ ſiue de pecunijs repetundis hͦ eſt accuſat̉. vt referat impēſa ſiue rōnem reddat. Agit̉ inter-uerſæ l̓ interuerſaꝝ hͦ eſt accuſat̉ de aliena pecunia ſiue rei ꝑ fraudē de-tentæ. on̄tholden datinē gheleent heeft. Tulliꝰ Uerres interuertit re-gis candelabꝝ Et eſt interuertere rem aliqua callide tenere. ne facile rehaberi poſſit. vn̄ Plinius. Marcꝰ curius interuerſis pecunijs accuſabat̉. Agit̉ ſpretaꝝ hͦ eſt accuſat̉ de ꝯtumacia. Agit̉ expilatæ heredita-tis. hͦ eſt accuſat̉ de infidelitate tutelæ. Accuſare eſt l̓ apud iudices velapud alium quēuis etiam apud illū ipſum: quē accuſes. ſignificare atqꝫ on̄dere aliquem peccaſſe Incuſare vero rep̄hendere mores alterius⁊ pleꝝqꝫ cum q̄rela ꝙ ab illo iniuria ſis affectus.Uerbaqꝫ ſumpta foris chriſti bonus ardet amorē¶ Hic d̓t ꝙ ꝟbum neutrale abſolutū poſitum ꝓ ꝟbo tranſitiuo regitaccm̄ caſum. vt bonus hō ardet chriſtū .i. ardent amat Uirgilius Formoſum paſtor chorydon ardebat alexim. Idē Pars ſtuꝑet innupte denū exiciale mineruæ. Eſaias. Iubilate montes laude. Idem Et nubes pluant iuſtū. Psͣ. Deꝰ pluet ſuꝑ pctōres laqueos. qd̓ v̓bum pluofreq̄ntius apud autores regit abltm̄. vt pluit lapidibꝰ. Psͣ. Exultabitlingua mea iuſticiā tuā. vbi tn̄ qͥdam dicunt accm̄ poſitū ꝓ abltō. vt inalio pſalmo. Et iuſticia tua exultabunt. Quē tremunt baratra morscruēta pauet. In actibꝰ apl̓oꝝ d̓r. Uincula ⁊ tribulationes me manēthieroſolymis. Sic etiam poeta. Uirgilius in ſuo libro Te qͦꝫ magnamanebunt regna. In quibꝰ orōnibꝰ manere ponitur pro futuꝝ eſſe Ineuangelio. Qui me erubuerit ⁊ ſermones meos hunc filiꝰ hoīs erube-ſcet cū venerit in maieſtate ſua. Itꝭ Qui viderit mulierē ad ꝯcupiſcendum eā iam mochatus eſt eā in corde ſuo. hͦ eſt iam cognouit in cordeſuo. Mochor abſolutū pro tranſitiuo ponit̉. Et in his exemplis ⁊ inoībꝰ ſimilibꝰ fit figura euphoniſmus dicta quæ ponit ꝟbum ꝓ verbo.Unde euphoniſmus erit ꝑ verbo ponere v̓bum. Exultat dn̄i laudemmea lingua ſuperni. ¶ Sciend̓ circa lr̄am ꝙ non omnia abſoluta ꝟ-ba regunt accm̄ in quem tranſit actus verbi. quare opꝫ ſequi autores.Nam quāuis ardeo regit hunc accūm. vt ardet deum. non tamen fla-gro ſuum ſynonymū nec feruet nec eſtuat quæ potius regunt ablatiuūUerba enim neutralia abſoluta ⁊ eti-Ut flagrat amore chriſti. ¶am verba deponentiā abſoluta frequentius regunt datiuū cauſa effi-cientis. Neutralia ſunt hæc. Exultat gaudet iubilat moret dolet hor