dijnre. pudet me ignorantiæ. piget me huius. ¶ Circa lrām ſciendū pͥmo ꝙ hæc imperſonalia in littera habent quatuor ꝯſtructiones. Quādoqꝫ ponūtur fine caſu vt penitet heu ſero. Comicus. Piget pudetqꝫ.Apud eundem. Ah ſceleſta ouem lupo ꝯmiſiſti. Diſpudet id eſt valdepudet. Quandoqꝫ regunt accuſatiuū cum genitiuo. vt dicit littera pe-nitet me peccati. Quandoqꝫ ꝯſtruunt̉ cum accuſatiuo ⁊ infinitiuo poſito loco gtī. Ut Geneſi. vi. Penitet me feciſſe hoīem. id eſt penitentiatenet me. Et eſt infinitiuus ꝯſtruendus cum illo verbo penitet ſꝑ pre-teriti plus qͣꝫ perfecti tꝑis. quia pm̄a ſolum eſt de malis p̄teritis. Sedalia verba poſſunt ꝯſtrui cum alijs infinitiuis pn̄tis tꝑis. vt pudet melaborare ¶ Secundo ſciendū ꝙ hæc tria imperſonalia tedet miſeretpudet habent duplex p̄teritum. vnū ſub voce actiua. vt teduit miſeruitpuduit. Alteꝝ ſub voce paſſiua. vt teſum eſt. ꝑteſum eſt. miſertū eſt. puditū eſt. vt in Exodo. Perteſum eſt populū itineris ⁊ laboris. ApudComicum. Miſertū eſt me tui ita dij me ament. Apud Plautū. Ne-qꝫ me mei neqꝫ me tui puditum eſt. ¶ Et inueniunt̉ hæc etiam perſonaliter poſita habere ntm̄ a parte anteriori. ⁊ accm̄ a parte poſteriori.Ut vda pupilli quem gena miſeret̉. id eſt quē vda id eſt humida genapupilli ad miſericordiam ꝯmouet. Cato. Quod pudeat ſocios pru-dens celare memento. Sic perſonaliter dicimus. Nil pudet iſtum. ſcd̓ſæpius imperſonaliter loquimur ⁊ per gtm̄. vt nullius rei pudet iſtuꝫ¶ Sciend̓ Tercio ꝙ ſex ſunt verba imperſonalia quę iungi ſolent infinitiuis hoꝝ imperſonaliū penitere tedere miſerere. vt hæc cœpit incipit deſinit poteſt ſolet debet. vt cœpit eum penitere. Peccati poteſt tepigere. Solet me miſerere tui. debet te penitere. Unde QuintilianusPenitere eū ſui facti poteſt quæ etiā perſonaliter dictis infinitiuis iungi inueniunt̉. vt ille cœpit penitere. Sed melius loquimur imperſonaliter. vt cœpit illū penitere. Iungunt̉ ⁊ dicta ꝟba cœpit incipit deſinitp̄t ſolet debet infinitiuis alioꝝ imperſonaliū. vt cœpit mea intereſſe ī-cipit mihi libere bibere comedere. incipit me delectare bibere. Quaredicta imꝑſonalia dn̄r imꝑſonalia ex adiunctione. iungunt̉ em̄ infinitiuis alioꝝ imꝑſonaliū ¶ Sciend̓ quarto ꝙ eſt drā inter penitere pige-re ⁊ pudere. Nā penitere iungit̉ ꝟbis preteriti tꝑis. vt penitet me feciſſeqꝛ pm̄a ſolum ē de p̄teritis malis. Sꝫ piget ⁊ pudet iungunt̉ ꝟbis pn̄tis ⁊ p̄teriti tꝑis ⁊ futuri tꝑis. Accipit̉ penitere qn̄qꝫ ꝓ pm̄am hr̄e. vtpenitet me pctī. Qn̄qꝫ ꝓ pudere ſiue pudere. vn̄ Cicero de ſenectute.Nū igit̉ ſi ad centeſimū vixiſſet ānū ſenectutis eū ſuę peniteret. id ē puderet. Quandoqꝫ accipit̉ pro tedere. Apud Uirgiliū. Nec te peniteatcalamo triuiſſe labellum. ¶ Sciendum quinto. Differentia eſt intermiſeret imperſonale. ⁊ miſereor miſereris ſecundæ coniugationis ⁊ miſeror miſeraris pͥmæ ꝯiugationis. Nam miſeret imperſonale regit ac-cuſatiuū cum gtō. vt miſeret me tui. Miſereor eris ſecundæ ꝯiugationis regit genitiuū vel datiuum. vt miſerere mei deus. Miſerere mihidomine. ⁊ ſignificant hæc duo mente vel animo cōꝑati. Sed miſeroraris primæ ꝯiugationis regit accm̄. Unde canit eccl̓a. Miſerans p̄cepti tranſgreſſore. Prudentius. Miſerans labores hoīm In̄ miſerabil̓