Expedit vobis vt vnus moriat̉ hō ꝓ populo .i. vtile eſt. ꝯuenit mihi irodomū. Et ſtat ꝓ placet ⁊ ſedet ſed poeticū eſt. Sic ꝯſtat mihi. ¶ Itemquædā ꝯplexa ex noīe ⁊ ꝟbo ſubſtantiuo regunt dtm vt opere preciumeſt ſcholaſtico ſcire grāmaticā .i. vtile eſt Opere preciū eſt habere quosimiteris. Conducibile eſt logicā diſcere volentibꝰ didiciſſe grāmaticāUolupe eſt nobis audire talia. In quibꝰ loquutionibus hoc ꝟbum ēpōt accipi ꝑſonaliter vel imꝑſonaliter ẜm quod ordinat̉ ꝯſtructioSic hic. renunciatū eſt mihi prēm diem ſuū obijſſe. MNarratū eſt mihiturcū ſuccubuiſſe ¶ Reiatū eſt mihi carnē placuiſſe/ ꝑſuaſum eſt mihi tehoc feciſſe In qͥbus dictū ſiue infinitiuus ſi p̄ conſtruat̉ eſt accipit̉ ꝑſonaliter. ſed ſi poſt ꝯſtruatur eſt accipit̉ imꝑſonaliter ¶ Item ſil̓r hn̄t ſeiſta ꝯplexā certū eſt mihi ire in hiſpaniā. Conſtitutū eſt mihi. deliberatū eſt mihi Decretū eſt mihi ire in patriā (i hſtitui decreui. hoc ē apudme cogitando ſic firmatū eſt Sed ꝯpertū eſt mihi ⁊ exploratū eſt mihiẜt ꝯperi ⁊ exploraui .i. ſcio per inueſtigationē. Et eadem ſm̄a d̓r exploratu habeo. ꝯpertum habeo. ⁊ negatiue. non exploratū habeo ¶ Tercio circa vocabula ſciendū ꝙ ꝯtingere qn̄qꝫ accipit̉ ꝑſonaliter. ⁊ ſic ẜtſimul tangere ⁊ ſic regit accm̄. vt illa ligna ſe ꝯtingunt. Ego ne minimo quidē digito meo te ꝯtigi. Inde dicta ſunt ꝯtigua quoꝝ vltima ſetangunt. ſed vnū non ſunt. vt cutis ⁊ camiſia. papirus ⁊ penna. ſed ꝯtinua ſunt quoꝝ vltima ſunt vnū. hoc eſt ꝯtigua dn̄r duo corpora ⁊ ꝯtiuua vnū corpus. vt ꝑtes trabis ſunt ꝯtiguæ. ¶ Scd̓o accipit̉ ꝯtingere imꝑſonaliter. ⁊ ẜt gheuallen of gheſchien̄. ⁊ ſic regit dtm̄. Et cōtigitmihi legere. Aliqn̄ cum dtō ꝯſtruit̉. vt ꝯtigit deum creare. Sic alia ¬ͥba pn̄t capi perſonaliter vel imꝑſonaliter. Accidit qn̄qꝫ accipit̉ perſonaliter ⁊ ſic habet ntm̄. vt res inaudita accidit. Qn̄qꝫ imꝑſonaliter. ⁊ſic regit dtm̄. vt accidit mihi Euenit ſimiliter accipit̉ ꝑſonaliter. ⁊ tūchabet ntm̄ a parte anteriori (vt talis fortuna eueniet tibi qualis mihieuenit. Placere behaghen. et ſub placet ꝯprehendunt̉ ꝯpoſita. vt per-placet diſplicet mihi. Licet ⁊ libet dn̄t. Nam licet dicit bonū honeſtūLibet bonū delectabile. vt proch pudor oē quod libet licet. ¶ Apl̓sOīa mihi licent ſed non expediunt. Et apud veteres ſcribit̉ per vcuoībus ab eo deriuatis. vt libido dn̄andi. Sic collubiū eſt cibus qͥ da-tur in fine cœnæ. vt poma nuces. ⁊ ſic de alijs. Itē hoc verbū licet componit̉ ⁊ d̓r. ſcꝫ. videlicet q̄ ſignificant idem. quod certe per amaritudi-nē cum quodā deriſu. vt apud Uirgiliū. Scilicet is ſuperis labor eſt.Qn̄qꝫ ſcilicet videlicet ponunt̉ per expoſitionē. vt quatuor ſunt virtutes cardinales. ſcꝫ prudentia eloquentia. ⁊cͣ. ſed hoc raro apud eloquē-tes. Nunqͣꝫ his duabus dictionibus vtendū eſt per interrogationem.ſed more donati q̄remus. vt partes orōnis quot ſunt. ⁊ in ſecunda q̄ſtione ponet̉ quæ ⁊ non ſcilicet. Inuenit̉ ⁊ ilicet quod qn̄qꝫ ponit̉ ꝓ ili-co velociter. vn̄ Uirgilius. Fugit ilicet aura. Item hoc ꝟbum licet ponitur qn̄qꝫ ꝯiunctionaliter ſignificans idem quod qͣꝫuis vel etſi. Et n̄pn̄s ſolum ſed licebit liceat. vn̄ Lucanus. Maioꝝ vertamus buſta licebit. Ab hoc vbo licet venit licentia. Et dn̄t licentia ⁊ libertas. Nalibertas accipit̉ in bono. cū quis non timide quod ſeruile eſt. ſed inge-