do. Et regit diſco cū ꝯpoſito didiſco accm̄. vel ꝯſtruit̉ cum infinitiuoloco accī. vt diſco latinuidiſco loqui latine vn̄ Ouidius. Nam didicigetice barbariceqꝫ loqui dediſcit barbariem vel dediſcit barbare lodͥiItem inſtruere qn̄qꝫ eſt idem qd̓ preꝑare. vt inſtruere claſſem etiā militem. cauſam Sic d̓r. miles inſtructus quaſi bn̄ ad pugnam aratꝰ.Et ſic gn̄aliter hn̄s inſtrumenta ad aliquam rem d̓r eſſe inſtructusQn̄qꝫ accipit̉ ꝓ docere. Ut apud Catonē. Si tibi ſint nati nec opestunc artibꝰ illos. Inſtrue. ⁊c̄. In qua or̄one hoc ꝟbum inſtruo regitaccm̄ cum abltō. Qd̓ etiam faciunt talia ꝟba vxhementiſſimæ tran-ſitionis. hͦ eſt docendi rogandi veſtiendi ꝟba. Et potiſſimū hæc paſſiua imbuor inſtruor inicior regunt abltm̄. vt eſt imbutus lr̄is. inſtru-ctus lr̄is. ē imbutus malis artibꝰ. ⁊ eſt inſtruere erudire Inſtituere ſicetiam regit accm̄ cum abltō loco ſecundi accīpoſito. vt plurimum emintererit quibꝰ artibꝰ ⁊ quibꝰ hos tu moribꝰ inſtituas. Qn̄qꝫ inſtituoidem eſt qd̓ ꝓpono. ⁊ ſic ꝯſtruit̉ cum infinitiuo. ſt inſtitul hic maneredonec petrus reuertat̉ ¶ Qn̄qꝫ inſtituo idem eſt qd̓ facere ẜt. ⁊ ſic regitduos accōs ſtantes ꝑ eodem. vt inſtituo te herede. Et eſt drā inter in-ſtitutū ⁊ inſtitutiones. nā inſtitutum .i. bonus mos. Inſtituta ſunt boni mores t petrꝰ eſt imbutꝰ optimis inſtitutis .i. bonis moribꝰ. Faciam meo inſtituto .i. meo more nſtitutū nonnunqͣꝫ ẜt ꝓpoſitum ⁊ in-cœptū. vt nunqͣꝫ ab inſtituto meo recedā .i. ꝓpoſito. Sed inſtitutioēsſunt p̄ceptiones quibꝰ inſtituunt̉ ⁊ docent̉ hoīes. Un̄ libri Quintili.ani dicti ſunt de niſtitutione oratoria Sic d̓r libri inſtitutionū. gram-maticæ dialecticæ. Itꝭ diſcere non regit accōs vt multi exiſtimatObuius atqꝫ viā vio ve ſil̓ heu qͦꝫ iungam¶ Hic d̓t ꝙ hͦ nomen adiectim̄ obuius ⁊ hoc ꝟbum obuio ⁊ hoc aduerbium obuiam cū his duabus interiectionibꝰ ve ⁊ heu regunt dtm̄.vt obuius ſum tibit venit mihi obuiam ſobuiauerunt dn̄o clamantes⁊ dicentes. ⁊c̄. Ue mundo a ſcandalo. ve vobis ridentibꝰ qꝛ flebitꝭ vosHeu mihi qꝛ incolatus meus ꝓlongatus eſt. ¶ Sciēdum ꝙ obniuseſt nomen adiectiuū ⁊ ꝯſtruit̉ cum ꝟbis ſubſtantiuis vt obuiꝰ tibi ſūobuius tibi futurꝰ ſum. Etiā hoc verbo fero. vt obuiū me tibi fero.obuiū me tibi fortuna obtulit. Et cū hoc verbo habeo. vt eunti colo-niam forte habui mihi petꝝ obuiū. Obuiam eſt aduerbiū ⁊ ſtat cū ꝟbo motus. vt ioannes venit mihi obuiā. obuiam ꝓceſſi. obuiam iui.Sub verbo obuio intelligi dn̄t occurro occurſo offero aſſurgo inſur-go. vt hebrei occurrerunt dn̄o. Occurſare capro cornu ferit ille cauetoUirgilius. Optime te mihi offers Oportune te obtuliſti mihūj Obuiare quandoqꝫ tranſſumit̉ pro reſiſtere. vt ego ei ꝓ virili mea ꝑte ob-uiabo. ¶ Item ve qn̄qꝫ eſt ꝯiunctio encletica. ⁊ ſic ponit̉ in fine poſtdictiones quas copulat. vt petrꝰ paulus ve. ſcribit legit ve. Quæ ſi poſita fuerit in medio eſt geminanda. vt non refert ſi id meumve tuum vedixeris Et ꝯponitur cum ne ⁊ d̓r neue vel neu per apocopam id eſt vt