Druckschrift 
Doctrinale (P. 2) : Mit Komm. von Johannes Synthen
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

ſic ẜt narrare. Qn̄qꝫ ẜt reportare. vt apud Uirgiliū. Aſpice aratra iugo referunt ſuſpēſa iuuēci. Qn̄qꝫ retro ferre ſiue retrahere. vt refer pe. vn̄ Uirgili. Pedeqꝫ refert qͣſi tactus ab angue. Qn̄qꝫ grās agere.ſiue gͣtum eſſe oꝑe. vt apud Tulliū. Immortales tibi gras ago. agāqꝫdum viuā. nam me relatuꝝ tibi auſim affirmare. Sic d̓r. Ago vob̓ampliſſimas grās ſperoqꝫ me relatuꝝ. Qn̄qꝫ ẜt recipere. vt apud Boetiū. Hæccine p̄mia referimus tibi obſequētes. Qn̄qꝫ ẜt idem qd̓ iteꝝferre. Accipit̉ etiam aliqn̄ refert imꝑſonaliter. ſic d̓r ꝑui refert Itē intereſt diſtat qn̄qꝫ cum dto inuenit̉. vn̄ Comicꝰ Quid ſtul-to ſapiens intereſt. Qn̄qꝫ cum abltō refert. Un̄ Iuuenalis. Paruo diſcrimine refert. Quo geſtu lepores aut quo gallina feret̉. Item hocbum eſt equiuocat̉. Qn̄qꝫ accipit̉ ꝑſonaliter ſic qn̄qꝫ ponit̉ ſine caſuin appoſito. ſcd̓m dialecticos facit ꝓpōnem de eſt ſecundo adiacente-vt deus eſt .i. deus eſt ens. Sic etiā qn̄qꝫ hꝫ poſt ſe aduerbiū tꝑis vl̓ loci. vt deus eſt. ſꝑ petrus eſt domi. d̓s eſt vbiqꝫ. Qn̄qꝫ hoc ꝟbum eſt ponit̉ copulatiue. ſic ponit̉ inter ſimiles caſus. vt deꝰ ē miſericors. Qn̄qꝫ poſſeſſiue. ſic regit gtm̄. vt hoc pecus eſt petri Et pōt fere regereoēm gtm̄ quē regunt noīa. vt petrus ē magnæ autoritatis. vel etiā ab-ltm̄. eſt magͣ autoritate. ſic de alijs regiminibꝰ. Qn̄qꝫ accipit̉ ꝓyalet ſic regit gtm̄ precij. vt liber ē tanti. Conſtruit̉ hoc ꝟbum eſt etiā ſępecum dt̄ō. Primo qn̄ ponit̉ habeo. Eſt mihi domi pr̄ Sunt mihi bisſeptē preſtanti corpore nymphæ. Et ad hunc modū reducuntur taleslocutiones. Quid mihi tibi mulier. Ad Corinthios. Conuenienti/bus vobis in vnū non eſt dn̄icam cœna manducare. hoc eſt ꝯueni-entes in vnū non habetis māducare. Qn̄qꝫ ꝯſtruit̉ cum hoc noīe opꝰ.vt non eſt mihi opus hac re. In euāgelio. Opus eſt tibi vt quis teinterroget. Itē non opus eſt ſanis medico In qͥbuſdam eſt etiā ha-beo ponit̉. vt non eſt .i. habeo opus libro. Tercio regit dtm̄ mediantibus aduerbijs bene male vtꝝqꝫ qualitercūqꝫ. vt bene mihi ē. malemihi eſt. male illis ſit qui deum odio habent. Qn̄qꝫ ꝯſtruit̉ cum p̄dictisaduerbijs per ſuppletionem dtī. vt ſi vales bene eſt. ego quidem valeoSic vtcunqꝫ eſt placet. Quarto accipitur reputat̉. regit etiam datiuum. vltra dt̄m gtm̄. vt apud Eſopū. Reddit ꝟba lupus. Non eſtmihi copia tanti. vt ſeruus fieri ventris amore velim .i. copia cibi di-uitiaꝝ reputat̉ mihi tanto p̄cio. ad hunc modū reducunt̉ tales locutiōes. iſte eſt mihi multꝭ. vn̄ Paulꝰ minimo mihi eſt vt ab hoībꝰiudicer. Quinto ponit̉ acqͥſitiue regit duos dtōs. vt dn̄e non ē tibi cu ſoror mea reliqͥt me ſolā miniſtrare. Itē ꝟbum ē etiā ponit̉ imperſonaliter ꝯtingit. vt eſt qn̄ tercia ꝯiugatio. ⁊c̄. apud HoratiumInterdum vulgus rectum videt eſt vbi peccat. Et Iohel prophetaEt erit vt omnis qui inuocauerit nomen domini ſaluus erit. id eſttinget. Qn̄qꝫ habet poſt ſe ntm̄ in ſuppletionē preteriti verbi imperſo-nalis. vt lectum eſt vel a magiſtro lectum eſt. Quandoqꝫ habet gerundium. vt diluceſcit ſurgendum eſt. Quandoqꝫ cum infinitiuo prolicet. vt cernere erat id eſt cernere licebat. Et quādoqꝫ regit datiuum