uū. vt dn̄s rei poſſeſſe. dn̄s d̓r ſicut dn̄s agri. ⁊c̄ijs. Scd̓o d̓r dn̄s ille qͥhabet ſeruū. ⁊ ſic ſuum correlatm̄ eſt ſeruus. Primo mō capit̉ large. vtvnuſquiſqꝫ eſt dn̄s ſuaꝝ reꝝ. ſcd̓o mō ſtricte. ¶ Sciend̓ ꝙ ſola poſſecſiua noīa ſunt reſoluenda. ſed non ꝓnoīalia. qꝛ non manet ſꝑ eadē ſm̄avt amor meus .i. amor mei non valet. Prior eī orō actiue ẜt .i. amor qͦego alium amo. Sed amor mei paſſiue ẜt .i. amor qui de me habet̉.Qn̄qꝫ etiam orō non maneret latina ſi ꝓnomen poſſeſſiuū reſolueret̉ īgtm̄ primitiui. Nā liber tuus ſuus meus nr̄ vr̄ ſunt latine orōes libermei tui ſui. ⁊c̄. non ſunt latine qꝛ apud autores tales orōnes non reperiunt̉. ꝙ non ſint latinæ pꝫ ex triplici ſigno. Primū eſt ꝙ autores potius cōpulant diſſil̓es caſus mediante ꝯiunctione. vt ager meus ⁊ p̄terid̓r latinius qͣꝫ ager mei ⁊ petri. Apud Comicū. Meo p̄ſidio atqꝫ hoſpitis. Psͣ. Renouat̉ iuuentus tua ſicut ceruoꝝ. In eodē. Edificauitſicut vnicorniū ſacrificium ſuū. Ouidius. O multū miſeri meus illi-usqꝫ parentes. ꝓ meus tn̄ aliqͥ mis legunt. Scd̓m ꝙ ad interrogatimrn̄detur meū ⁊ non mei. Terciū ꝙ ſæpe illis poſſeſſiuis iungunt̉ gtī potiſſimū illi gtī ſolius ipſius iſtius. vt meꝰ ipſius liber eſt iſte. mea ſoliꝰoꝑa defenſus es. Tua ipſius aīam gladius doloris pertranſiuit. Nr̄aipſoꝝ corpora in nouiſſima die reſurgent. Sic etiā gͣtūs ꝑticipialis vtabige muſcas a facie mea ſcribentis. ¶ Hinc ſequit̉ cor relarie ꝙ illaduo noīa cauſa ⁊ natura apud bonos autores ſꝑ iungunt̉ poſſeſſiuis.nunqͣꝫ gtīs primitiuis. vt veni huc tua cauſa. feci id vrā cauſa. Omēshoīes natura ſua bonū appetunt. ⁊ nō natura ſui. Quare apud Boe-tiū quidā libri ſunt deprauati menda librarioꝝ hn̄tes more græcoꝝ.Faciam id tui cauſa libenter cū libri non deprauati habeant. Faciāid tua cauſa libenter ⁊ natura ſua. nō natura ſui. De fortuā. ſeruauitin ipſa mutabilitate ſua ꝯſtantiā. ⁊ nō mutabilitate ſui. qꝛ nō latinusſed mos græcanꝰ eſt. ¶ Itē poſſeſſiua noīalia reſoluta in gtm̄ non ſꝑfaciunt eandē ſm̄am. vt ſuſpicio vxoria ẜt ſolū actiue. ſed ſuſpicio vxoris eſt dubioſa ſn̄ia. an locutio de ſuſpitione vxoria vel maritali. ⁊ ẜtactiue ⁊ paſſiue. ſic amor patrius ẜt ſolū actiue Sed amor pr̄is ⁊ actiue ⁊ paſſiue ẜt. Sic amor filialis actiue ẜt. ſed amor filij ⁊ actiue ⁊ paſſiue ẜt. Ergo tutius eſt loqͥ ꝑ poſſeſſiua qͣꝫ per gtm̄ primitiui. Itē communes terminationes poſſeſſiuoꝝ ꝯtinent̉ his ꝟſiculis. Enſis atus l̓eus anus ſil̓ addit̉ inus. Poſſeſſiuoꝝ dicas finalia quinqꝫ. vt ager da-uentrienſis. hō vnnenſis. hō ciuitatis vnnæ. ⁊ fere ſꝑ formant̉ a ꝓprijsp̄ter pauca. vt hortenſis. De atus Auratus hō. Numatus .i. hō multoꝝ nūmoꝝ. Un̄. Nunc bn̄ nūmatū decorat ſuadela venuſqꝫ. De eusvt æneus. Anulus æneus .i. ære factus. Clipeus æneus. De inus ml̓ta ſunt. Nā de oībus noībꝰ beſtiaꝝ format̉ nomē in inus. vt ouinꝰ ca-ſeus .i. de ouibꝰ. Caro porcina. In̄ excipit̉ ſus qd̓ format fuillus a um.vt comedi carnē ſuillā. Hinc cæſar auguſtus audiens herodē inter infantes ꝓpriū filiū occidi mandaſſe Herodis inqͥt me porcū eſſe malimqͣꝫ filium alludens more hebraico. Sic em̄ carnibus ſuillis ſicut hūa-nis abſtinent. Teſte Iuuenale. Quidā ſortiti metuentē ſabbata preꝫNil præter nubes ⁊ cœli numen adorant Nec diſtare putant humana