git dtm̄ ſignificantem qͣntitatem precij. vt rūbus trium florenorumIo. vi. Ducentorum denariorum panes eis non ſufficerent.¶ Sciendum ꝙ lrā ſolum intelligitur de nōibꝰ ⁊ non verbis. qͥa deꝟbis loquitur alexander in regimine ablatiuorum. ¶ Nota ꝟba precij qualia ſunt hæc emo vendo veneo venūdo mereor cōſto liccor feneror paciſcor pango hn̄s pepigi comparo. Eſtimo ⁊ ſil̓ia regūt ſolumqͣtuor gtōs. vt tanti quanti pluris minoris cum eoꝝ ꝯpoſitis. vt tantidem tantilibet qͣntilibet qͣntiuis qͣnticūqꝫ ⁊ totidem Emi hanc remtanti qͣnti tu emiſti Cicero. Aiebat te tanti æſtimaſſe qͣnti ſacerdotē.Iuuenalis Magis illa iuuant q̄ pluris emūtur. Et p̄ter illos qͣtuorgtos dictos ꝟba precij ſemper regūt abltm p̄cij determinati ⁊ indeterminati. vt emamus ducentis denarijs panes. Plinius. Ueniſſe murēducentis nummis caſſilinū obſidente hannibale eumqꝫ qui vendide-rat fame interiſſe emptorem vixiſſe annales tradunt. Matheus Curvngentum hͦ nō venijt plus qͣꝫ triginta argenteis De precio indet̓miāto Poterit em̄ venūdari multo ⁊ dari pauꝑibꝰ Nunc emitur magnonil niſi poſſe loqui. Ualerius. ꝟtus magno vbiqꝫ eſtimatur præcio-Litterulæ mea non ꝯſtāt mihi ꝑuo. Et dictis quator gtīs nūqͣꝫ deb̓etiungi ſubſtantiuum gtī caſus. ſed ſunt cum ſubſtantiuo mutandi inabltos. ergo hæc locutio ioannes tanti emit equum quanti potuit nōeſt reſoluenda ſic Emit tanti precij quanti potuit. Sed in abltm̄. vtemit tanto precio qͣnto potuit. Sic hæc ¶ Non pluris vendo qͣꝫ alijfortaſſe etiam minoris id eſt nō plurimi precio fortaſſe minori. ergo dicendum erit vendam quāto potero pluri. vendam qͣꝫ plurimo poteroQuia genitiui pluris ⁊ minoris comꝑatiui gradus ſæpe inueniūturregere abltm̄ ſignificantem rem exceſſam ⁊ quātitateꝫ exceſſus. vt emiequuꝫ eneum pluris illo. emiſequum multo pluris paulo pluris dimidio pluris duplo triplo pluris. ⁊c̄. Emi pluris tribꝰ ſolidis talento ſe-milibra. ⁊c̄. Emi pluris conſueto precio. ſicut emi ꝯſueto precio .i. pluri p̄cio ſeu ære grandiori. ¶ Ex iam dictis ſequūtur duo. Unum adinterrogatioēm factam in gto ꝑ quanti rn̄deatur in abltō. vt quantiemiſtis. rn̄deri poteſt tribꝰ ſolidis. vt Comicus Quanti dos eſt t̓ginta nummis Apud Ciceronem. Quanti addicti mille nummum.¶ Scd̓m ſequēs ex p̄dictis eſt ꝙ cum dictis qͣtuor ntīs tāti quāti ⁊c̄cōiūctio p̄t copulare abltōs caſus. Apud Iuuenalem. Balnea ſexcētis ⁊ pluris porticus empta. Apud Comicum Quid agas niſi te vtredimas captū quē queas numo aut quāti queas. Uerba p̄cij inueniūtur non ſolum cum p̄dictis gtīs vel abltīs. ſed etiam cum aduerbijsꝯſtruntur. vt emi equū care. emequū carius qͣꝫ tu. emi hͦ vili vilius.Et ſunt vile ⁊ carum oppoſita ſic vēdidi domū carius qͣꝫtu Item ꝑꝟba p̄cij nō ſolum intelligūtur illa ꝟba emo vendo ⁊ hmōi ſed oīa aliaꝟba ꝑ q̄ fieri p̄t ꝯtractus ⁊ ꝯuētio. Et ſunt doceo diſco. vt apud Pli-nium. Neminem minoris docū talento. uanti hanc artem didici-ſtis ab illo Et ſimiliter hec verba mulcto cōdemno poſtulo vador. vtquanti eum pretor mulctauit. reſpondetur tricentis libris. Tullius.Accuſator vadatus eſt eum decem vadibꝰ. Item ablatiuus precij nof i