Druckschrift 
Doctrinale (P. 2) : Mit Komm. von Johannes Synthen
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

ſtobliquoꝝ regimen quod ſcire laborasIn primis regimen qd̓ fit noīa. poſt hec.Quod verba. de hinc qd̓ fit per cetera dicamHinc exempla notes quibus iſta videbis aꝑte Gtūs eſt caſus ſignificans id cꝰ eſt alteꝝ. wes eēn dinckis ſtabit ingto. Item alia ꝯiunctio gtī qd̓ fere ſꝑ teutonice terminat̉ in es gtī ca-lus vel abltī caſus. qꝛ abltūs ponit̉ ſepe loco gtī. vt paꝝ panis multuꝫpaꝝ ſatis pecūie nihil bōi nihil mali. vt qͣntū nummoꝝhꝫ quiſqꝫ in arca tm̄ hꝫ fidei Notādum ſolet gͣtūs tripliciter accipi .ſ. actīe palſiue poſſeſſiue. Actiue. vt ꝓuidentia dei deſigͣt deus ꝓuidet. Paſſi-ue. timor dei .i. deus timet̉. Poſſeſſiue. vt regnū dei qd̓ regnum d̓s poſſidet. Ex illo ſequit̉ orō in qua ponit̉ gtūs ſepe ē amphibologica .i.ambigua dubioſa. vt amor dei ſuſpitio vxoris charitas pr̄is. p̄t eniꝫeſſe ſenſus nos diligimꝰ aut ipſe diligit nos ſic dubium ē de vtro fi-at ſermo an de amore quē deus hꝫ in nos an de amore quē nos in ſeDe charitate prīs in filios an filioꝝ in prēm. De ſuſpicatione matri-li an de ſuſpicatione vxoria. Inueniunt̉ tn̄ ſepe in vna orōne ab vna dictione duo gtī recti. vnꝰ actiue alter paſſiue abſqꝫ amphibologia. vt a-pud Ciceronē in catōne maiore. Quid de publij lucij craſſi pontifi-cij iuris ciuilis ſtudio loqr. ſtudio iuris ſignificat̉ ius diſci. ſtudiocraſſi ſignificat̉ actiue craſſus diſcere. Aliud exēplum eiꝰ dem in prin-cipio officioꝝ. Quare lucij fillæ. C. cæſaris pecuniaꝝ tranſlatio a iuſtis dn̄is ad alienos non dꝫ liberalis videri. trāſlatio lucij actiue. txanſlatio pecuniaꝝ paſſiue ſignificat̉ Nota ſcd̓o gtūs facit qͣtuor modis amphibologiā. Primo qn̄ regit̉ a ꝟbalibꝰ. vt amor ioānis. odiumpetri. amor dei ẜt em̄ deum amare vel ri. Scd̓o qn̄ gtūs regit̉ a diuerẜviribꝰ. vt liber ariſtotelis .i. liber poſſeſſus ab ariſtotele. vel ꝯpoſitꝰ abariſtotele vel ioāne. Sic. etiā fit qn̄ gͣtūs regit̉ a diuerſis dictionibꝰ. vtiſti frēs ep̄i ſunt. ibi p̄t regi vel a frēs vel a ſunt Tercio fit amphibologia qn̄ infinitiuꝰ ponit̉ inter duos gtōs. vt eſt io. miſereri pauli. qꝛ ē regula priſciani infinitiuus poſitꝰ eſt inter duos ſil̓es caſus. te vterlibet caſus p̄t conſtrui. qd̓ non tm̄ intelligit̉ de accō. veꝝetiā de qͦꝫ caſu. de dtō pet maiedicere mihi placet tibi. de accō cupio te videre me. deabltō. vtor pre digno filio. Quarto qn̄ gtūs regit̉ vel abſolute ponit̉ .i.qn̄ p̄t in vna orōne regi vel regi. vt recordor dauentrie .i. illiꝰ ciuita-tis. vel in dauentria alicuiꝰ rei heo memoriā. Miſereor dauentrie veldn̄or ꝯſil̓es. Et ē adhuc modus non facit amphibologiā ſed equo-catioēm .ſ. qn̄ eadem dictio p̄t eſſe diuerſoꝝ caſuū. vt aſini ſunt ep̄i. cuꝰorōnis eſt duplex ſenſus. vnꝰ ſi ep̄i ē gͣtī caſus. tunc ē ſenſus aſini poſ-fident̉ ab ep̄o. Scd̓s ſenſus ē impoſſibil̓ falſus .ſ. ſi ep̄i eſt ntī caſus Itē notādæ ſunt hic aliq̄ regulæ. Prima Quēcūqꝫ caſum regit to-tꝰ ntūs eundē regūt eꝰ obliqͥ. vt rex troyæ regis troyæ. ⁊c̄. oēs caſus.Itē totū ntm̄ intelligimꝰ ntūꝫ in maſculino feīo neutro gn̄ibꝰ. qꝛ ſi