corrujta. ¶ Item notandū ꝟbum vl̓ adiectm̄ in meſozeugmateꝯformabit ſe priori Sed in ꝓtoꝫ eugmate ⁊ hypozeugmate ꝯformabitſe ꝓximiori Sunt tn̄ duæ exceptiones cū non ꝯformat ſe ꝓximiori qn̄fit ꝑ aduerbia ꝯꝑandi vel ſil̓itudinis vt melius ego iſtud qͣꝫ vos feciſſēhoc ē melius ego iſtud qͣꝫ vos feciſtis feciſſem. De aduerbio ſil̓itudīs.hoc ille ita prudenter vt ego feciſſeꝫ. Item zeugma p̄t fieri ſine mediovel cū medio Sine medio vt ego oīſco grāmaticā. petrꝭ logica UirciHic illiꝰ arma. hic currus fuit. Cū medio fit diuerſis modis ſcꝫ per exvt hebrei ſunt ⁊ ego. Per vel. vt petrꝰ currit vel ego. ꝑ neqꝫ. vt neqꝫ petrꝰ currit neqꝫ ego. ꝑ an̄. vt id viſo tu an ille inſaniat. ꝑ niſi. vt neſciat hquiſquā niſi tu. ꝑ tam qͣꝫ atqꝫ ac. vt non ſecꝰ te diligo atqꝫ petrꝰ. pindete diligo atqꝫ petrꝰ .i. tam te diligo qͣꝫ petrus .i. tātum te diligo qͣꝫtū petrus. Per ſed vt Uos eſtis mūdi ſꝫ non oēs Nullā eām inuenio in eoſed neqꝫ herodes. Itē zeugma facit hypoteticā ꝓpōnem non categoricāvt vos eſtis mūdi ſꝫ non oēs. hoc ē plurimi ex vobis mundi ſunt nō ātoēs. ¶ Nota ꝙ ſuppoſita in zeugmate capiunt̉ dupl̓r. Uno mō ꝯiun-ctim .i. categorice. ⁊ ſic faciunt ꝯceptōem. vt vos ⁊ nos currimꝰ Alteromo hypotetice. ⁊ ſic faciunt zeugma. vt pueri ⁊ nos legimꝰ Uel. ego ⁊tu legis. Lucanus. Cartago mariuſqꝫ tulit. Horatius. Tu qͥd ego ⁊ppl̓s mecum defiderat audi. ⁊c̄. Item fit aliqn̄ zeugma per diuerſa tꝑaPaulus. Uidemꝰ nunc ꝑ ſpeculum in ænigmate tunc āt facie ad fa-ciem. Prō zeugmatica non ē vicioſa. qm̄ in ea alteꝝ ſuppoſitoꝝ ꝯfor-matur ꝟbo expreſſo alteꝝ ſubaudito. quo mō nec vicioſe rūdet interrogatus. quis fecit ſi dicat ego ſubauditur em̄ feciInuenies rectū qn̄qꝫ regente ſolutū.¶ Ntūs ſæpe ponit̉ abſolute .i. ſine regente expreſſo. vt pax vobis. gl̓aprī ⁊ filio ¶ Nota abſolutū eſt nomen ambiguū. Uno mō eſt nomengrammaticū. ⁊ valet tm̄ qͣꝫtum carēs regente ⁊ ſic accipit̉ hic. Secundo dn̄r etiā quædam ꝟba in grammatica abſoluta .i. perfecta. ⁊ ſunt q̄perfectum faciūt ſenſum ſine accō. vt dormio ſedeo. Dn̄r in gramma-tica etiam noīa abſoluta .i. quæ non indigent adiectiuo. vt pax d̓s an-gelus ꝟtus. Non em̄ bona pax dicere indigemus. Tercio ē in vſu di-alecticoꝝ ⁊ hoc modo nomē abſolutum ē quod ẜt aliquid ⁊ nihil conſignificat cui opponitur nomē ꝯnotatiuū. Quarto ē in vſu iuriſperi-toꝝ. ⁊ ſic d̓r aliquis abſolutus a vinculo excommunicatiōis. Quintoeſt nomē theologicum. ⁊ ſic d̓r aliquis abſolutus a pctīs Etiam ē idēquod finitus. vt liber ꝓpe abſolutus ē. ¶ Ntūs ponit̉ abſolute cā bre-uitatis. vt Mirabile dictu. haud̓ mora. fide maius. gͣuis culpa. grande vicium. Liber gn̄ationis ieſu chriſti. ⁊c̄. id ē hic eſt liber. omelia btīgregorij .i. hæc ē Omelia. Inicū ſancti euangelij ſcd̓m io. i. hoc eſt ini-cium. ⁊ ille modus tuagitur ibi. Uerbum multotiēs ſubſtantiuū. ⁊c̄.Secundo cauſa relationis. ⁊ etiam cauſa breuitatis. ⁊ ille modus ta-gitur ibi. Ponis ob id ſolum præcedens. Tercio apud veteres poni-tur noīatiuus abſolute abltī loco in deſignatione ꝯſequētiæ. vt Cuiꝰ