q̓ ⁊ repetitum poſſe fieri. Ouidius. Mulciberi capti marſqꝫ venusqꝫdolis. vbi ꝯceptio geneꝝ fit ꝑqͣꝫ repetitum Coniunctio encletica cuream fit ꝯceptio ponēda eſt poſt ſuppoſita. vt ego tuqꝫ damus. Cum arponit̉ inter ſuppoſita nccē eſt repetitionem eꝰ facere. vt egoqꝫ tūqꝫ da-mus. Quo mō em̄ ꝯiunctio ⁊ nō facit ꝯceptionē cum p̄ponit̉ niſi repotat̉. Ita ꝯiunctioqͣꝫ non facit ꝯceptiōem cū interponit̉ niſi repetaturCū ꝯiunctio encletica copulatiua aut diſiūctiua interponit̉ inter ca-ſus ꝟba aut aduerbia ncc̄ē eſt eā repeti. Quaꝓpter he orōes non ſuntꝯgrue Ioānesqꝫ petrꝰ legunt. Io. ſcribitqꝫ cantat Io. ſcribit bn̄qꝫ velociter. In̄ fit vt apud Uirgiliū legat̉. Oīa mercurio ſil̓is vultumqꝫcolorēqꝫ. Qui ꝟſus hyꝑmeter abundat vna ſyll̓a vt latinitas ſeruet̉.Alexand̓ cum ſcpͥſit. Dant duo bos. ⁊c̄. ſi ꝟſum hyꝑmetꝝ ſcpͥſiſſet la-tine ſcripſiſſꝫ. Suppoſitū ꝯceptū p̄t ſuppoſito ꝯcipiēti p̄poni cū alquēhōrare volumꝰ ⁊ nobis p̄ferre. vt mgr̄ meus ⁊ ego legimꝰ. ⁊ ita locutafuit btā ꝟgo cum inqͥt. Pr tuus ⁊ ego dolētes ⁊cͣ. ¶ Uerbū in ꝯception erit numeri pl̓is. qͥꝓpter hęc oro Et petrus ⁊ ego lego nō ē ꝯcentoria ſꝫ zeugmatica. ¶ Cōceptio nō eſt vicioſa. Nō eī vicium id ſuppoſitū eſſe diſſimile ꝟbo qd̓ non dꝫ ei ſil̓e eē. ſicut nō eſt viciū huānæ formæmanū eſſe diſſil̓em pedi cū debeat eſſe diſſil̓is. ſi āt manus manui diſſimilis eēt forma hūana viciata eēt. ¶ Cōceptio fcā ē ad hanc regulamSi duobꝰ ſuppoſitis diuerſaꝝ ꝑſonaꝝ qͦꝝ alteꝝ eſt pͥmæ ꝑſonæ appo-nat̉ ꝟbum pl̓e id erit pͥmæ ꝑſonæ. Aut ad hanc. Si duobꝰ ſuppoſitisdiuerſaꝝ ꝑſoāꝝ qͦꝝ neutꝝ ē pͥmæ ꝑſonæ apponat̉ ꝟbū pl̓e id erit ſcd̓æꝑſonæ. aut ad aliquā hmōi. ⁊ qꝛ ad regl̓am fcā vicioſa nō ē. In ꝯceptione ſubaudit̉ qn̄qꝫ ſuppoſitū ꝯcipiēs ⁊ vocat̉ īplicita. vt ipſe ⁊ petrꝰ legimus. Tu es qui ipſe ⁊ petrus legitis. ego ſum qui ipſe ⁊ petrus le-gimꝰ. qn̄qꝫ ꝓfert̉ ⁊ vocat̉ explicita ¶ Suppoſita in ꝯceptōe cū ꝯiungūtur ꝯiunctōe copulatīa ꝯceptio directa vocat̉. cū ꝟo p̄pōe cū indirca.Fit āt ꝯceptio īdirecta ex directa qꝛ cū ꝯiunctio ſil̓es caſus copulat p̄talt̓ ex eis in abltm̄ mutari ⁊ ꝯiunctio in p̄pōem. Ego ⁊ petrꝰ legimꝰ.mutat̉ in hāc orōem. ego cū petro legiꝰ. hæc orō actiua video petꝝ cuꝫpaulo mutat̉ in hāc paſſiua. petrꝰ cū paulo a me vidēt̉ Amo te cū frētuo. mutat̉. tu cū frē amaīni a me. Cū hēꝰ directā ꝯceptionē poſſuꝰ dictionē ꝯcipiētē in abltm̄ mutare. vt hec orō. tu ⁊ ego dēꝰ mutat̉ in hāctu mecū dēꝰ Uirgi. Diuellimur in̄ iphitꝰ ⁊ pelias mecū. vbi dcīo ꝯci-piēs ē abltī calus. Ego cū petro legimꝰ. recte d̓r ſi abltūs petro ſupponit̉ ꝟbo legimꝰ Ego cn̄ petro lego. etiā recte d̓r ſi abltūs petro appoit̓ꝟbo lego. ita vt ſenſus fit. ego lego ⁊ petrus ¶ Cōiunctio diſiunctiuanegata ꝯceptioēm facit. vt nō ego aut tu fecimus hoc. Significat̉ em̄hac orōe neuter eoꝝ hoc feciſſe. qua ꝓpter ꝟbum erit pl̓is nuēri. In hacorōne Tū qͥd ego ⁊ ppl̓s mecū deſiderat audi. non eſt ꝯceptio ſꝫ hypozeugma. nō em̄ abltus me ſupponit̉ ꝟbo deſiderat. ſed apponit̉. ¶ Notādū ꝙ vel qn̄qꝫ idem ē qd̓ etiā. Comicus. Uel rex ſꝑ maximas mihigrās agebat qͥcqͥd effecerā. alijs nō itidem. hͦ ē Etiā rex. ⁊c̄. alijs nō ſil̓rfecit. Itidem em̄ idem eſt qd̓ ſil̓r. Qn̄qꝫ idem eſt qd̓ ſaltem. vt ſi nō ſuis vatibus credāt vel gentilibus Hortantur em̄ iudei. vt ait ſuis aut