Druckschrift 
Doctrinale (P. 2) : Mit Komm. von Johannes Synthen
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

eſt ſupremū erraticoꝝ fideꝝ latine d̓r. item ſaturnus fidijs frigidumet tardū errātium ſtellaꝝ longiſſime a terra abeſtTerne perſone generaliter omnis habeturRectus. ſed demas ꝓnomina quattuor inde.Iſta vocant rectos ad primam ſiue ſecundā.Pauꝑ ego ludo dumtudiues mediterisNos tuti loquimur dum vos timidi taceatis Oīs ntūs ē terciæ ꝑſonæ p̄ter hos qͣtuor ntōs. ego nos tu vos.qͣtuor ntī vocant ntōs terciaꝝ ꝑſonaꝝ vt ſecū ſupponant̉ ꝟbis primavel ſecundæ ꝑſonæ. Ntūs eo terciæ ꝑſonæ eſt. qꝛ ẜt rem de qua fit ẜmoUtūs eſt ſecundæ ꝑſonæ eo ẜt rem quā alloquimur. Genꝰ ſpe-cies in dn̄t. genus eſt nomen magis cōe qͣꝫ ſpecies eiꝰ. ſpecies āt nomen minus cōe eſt qͣꝫ genus eius. hoc eſt genꝰ plura ẜt qͣꝫ ſpecies. ſpēspauciora qͣꝫ genus eius. vt qꝛ animal plura ẜt qͣꝫ homo. paucioraẜt qͣꝫ aīal. ideo aiāl genus eſt. aūt ſpecies. Inde gn̄alis ꝑtinens adgenus. ſpecialis ꝑtinens ad ſpēm. Un̄ nomen gn̄ale d̓r nomen id qd̓genꝰ eſt. hoc eſt qd̓ in diuerſas ſpēs p̄t diuidi. vt Priſcianus inqͥt. Nomen vero ſpeciale d̓r nomen qd̓ ſpēs eſt. Genus totum d̓r. ſpes āt parseo res quas ſpēs ẜt pars ſunt eaꝝ reꝝ quas ẜt genus. vt vniuer-ſi hoīes qui ſignificant̉ noīe hoīs ſunt pars vniuerſoꝝ aiālium quæ ſignificant̉ noīe animalis. Gn̄aliter aduerbiū idem eſt qd̓ vniuerſalitervt cum dico aiāl hrē ſenſum tactus loquor gn̄aliter de vniuerſis aīalibus. Bn̄aliter idem eſt qd̓ cōiter. Cum em̄ dico ſocrates plato ph̓ifuerunt. loquor cōiter de ſocrate platōne. ſꝫ non gn̄aliter. Cum āt dico. oēs ph̓i ſunt ſapīæ amatores gn̄aliter oībus phis loquor. hoc eſtvniuerſitate ph̓oꝝ. Quidā vocant utm̄ rcm̄ gn̄alem. vtm̄ ſpēalē Sedid non videtur rōne aliqua niti. Non em̄ vtūs magꝭ ad ſpēm ꝑtinet qͣꝫntūs. neqꝫ oīs ntūs ad genꝰ ꝑtinet ſint multinti indiuidui qͥbꝰ nul genꝰ reꝝ ſignificat̉ quaꝓpter pn̄t iure gn̄ales vocari. Euocatio fit demr̄ātm̄ demrātū diuerſaꝝ ꝑſonaꝝ ꝟbo alicui ſupponunt̉ qd̓ demonſtratīo ꝯformat̉ non demr̄ato. vt ego pauꝑ ludo. Demratm̄ exeuocatio ꝯſtat eſt ſꝑ ꝓnomen. Demrātum p̄t eſſe ꝓnomen. vt ego ipſelego. nomē vt ego io. lego. ꝑticipiū. vt ego ſedēs ſcribo. Demratm vo-cat̉ ſuppoſitū. euocans. demrātum vero ſuppoſitū euocatū. Euocatio fit ex ſuppoſitꝭ diuerſoꝝ nuēroꝝ. ā aliqͥs de ſeipſo pl̓iter loqͥt̉. vtnos petrꝰ loqͥmur. aut ſuppoſitū euocatū nomē collectm̄ ē. vt nos ppl̓sſuꝑamur ab vno. aut ſuppoſita euocata copulant̓ ꝯiunctione. vt nospetrꝰ paulꝰ legimꝰ. aut ſuppoſitū euocatū diſtributm̄ ē. Oui. In magnis leſi rebꝰ vterqꝫ ſumus Prima ꝑſona p̄t euocare ſcd̓am intuen-tione hꝰ nōīs alter. ſcd̓a pͥmam. vt tu alter ego me non diligis. hoc eſttu qui es alter ego. hoc eſt es amicus meus. Ego alter tu diligo teeſt ego ſum alter tu hoc eſt amicus tuus diligo te Cum ſupͣpoſitū euocās ꝓfert̉ euocatio explicita vocat̉ ſubaudit̉ īplicita. ve