re debemus nō ſcribere in fine ꝟſus p̄cedentis ⁊ ſter in pͥncipio ſeq̄ntꝭCum volumꝰ nomen doctor diuidere. terminabimꝰ ꝟſum p̄cedentemſyllaba do. ⁊ ſequentē incipiemꝰ a ſyllaba ctor. Cum vicioſe hoc eſt ſi-ne metaplaſmo ſyllaba breuis ꝓducitur aut ꝓducta corripit̉ barbariſmus fit ꝓnunciando. Alexand̓. Barbarus ē vocis corruptio fcā lati-ne. hoc viciū facimus dicendo dn̄a dn̄s ¶ Qui noīa cū diphthongoꝙ vel oe ſcripta ita profert vt ſcripta ſunt barbariſmū facit. qd̓ ne fiatſcribuntur a pheriſqꝫ noīa qͥbus dipthōgus debetur abſqꝫ dipthōgofatēdum tn̄ eſt ea noīa integriora eſſe quæ cū dipthongo debita qͣꝫ q̄ ſine ea ſcribūtur. ¶ Soloeciſmus cū oē dipthōgo ſcribit̉ ⁊ eſt nomenqͣtuor ſyllabaꝝ. Si enim eſſet nomē penthaſyllabum. vicioſus eſſet h̓ꝟſus Iuuenalis. Uerba ſoloeciſmū liceat feciſſe marito. ¶ Soloe-ciſmus eſt vicioſa ꝯſtructio dictionū Et fit ſoloeciſmus cū ꝑs orōnisvicioſe pro ꝑte ponitur. Dicitur vicioſe qm̄ ꝑ tropum ꝑs ꝓ ꝑte ponit̉ſed nō vicioſe. Ut apud ꝟgilium ardebat ꝓ amabat ponitur. cū inqͥt.Formoſum paſtor corydon̄ ardebat alexim ¶ Cum infinitiuus mo-dus ꝓ preterito imꝑfecto indicatiui poſitus habet ntm̄ ſuppoſitū nonfit ſoloeciſmus. qͥa hoc ſine vicio ſit cum id oronis genus ab autoribꝰtritum ſit ſed antitheſis vt apud Saluſtium. pauci ex amicis auxilioeſſe. Cum ablatiuus caſus nominis quarte decliātiōis pro dtō ponit̉ſoloeciſmus nō fit ſed antiptoſis vt apud Uirgiliuꝫ parce mētu ꝓ metui. Cum particula vt pro ꝑticl̓a ꝙ ponitur aūt ꝙ pro vt ſoloeciſmusfit. qͥa hmōi poſitio vicioſa eſt. nō recte ergo d̓r joānes rogauit me ꝙ legerem. qͥa ponitur ꝙ pro vt niſi velimus tātum ſignificare quātum ioannes rogauit me ꝓpterea qͥa legebam. Nec recte dicitur ioannes tamdoctus eſt ꝙ mirum eſt. dicendum em̄ ē ioannes tam doctus eſt vtmirum ſit eum tam doctum eſſe. ¶ Cum particula ꝙ pro neponitur ſoloeciſmus committitur. igitur melius dicitur timeo ne magiſter veniat qͣꝫ timeo ꝙ magiſter veniat. ¶ Grammatica aliter definitur trita definitiōe. Grāmatica eſt ſciētia docēs recte ſcribere. rectaſcripta recte intelligere. recta intellecta recte ꝯponere. recte compoſitadebito modo pronuciare. Quæ definitio quatuor ꝑtes grammaticæcomplectitur quarum vna dicitur orthographia quæ docet recte ſcribere Orthos rectus dicitur graphia ſcriptura Inde latine orthographia recta ſcriptura. ⁊ orthographus qͥ recte ſcribit. Altera ꝑs gr̄ammatice dicitur etymologia Etymos grece latine verus dicitur. logiaeloqͥum. inde latine etymologia componitur ⁊ interpretatur veriloqͥ-um. Etymologia docet vnde dictiones origiēm trahant ⁊ quid ſignificent. Ex etymologia ſcimus ꝙ areopagus interpretatur vicus martꝭares enim habens areos genitinum mars dicitur ⁊ pagus vicus. Fuit autem areo pagus athenis locus iudicij in vico martis. Inde latineareopagitæ iudices qͥ in areopago iudicabāt. In ebrardo ⁊ catholicoares virtutem ſignificare dicitur. ſed ſi volumus græcis credere virt̉arete dicitur non ares. ¶ Ex Etymologia ſcimus ꝙ aner grece lati-ne vir dicitur cuius genitiuus eſt andros ſignificans id quod viri. ꝙSyne mulier dicitur. ¶ Inde androginus qui vir ⁊ mulier eſt qua-a iij