Hunc em̄ vite immobilis preſentariuꝫſtatum. infinitꝰ ille tēporaliuꝫ reꝝ motus imitat̉. Cunqꝫ eum effingere atqꝫ egͣre nō poſſit. ex immobilitate deficit immotum. ⁊ ex ſimplicitate preſentie: decreſcit in īfinitam futuri ac preteriti qͣntitatem. Et cum totā pariter vite ſue plenitudinem nequeat poſſidere. hoc ipſoqꝫ aliquo modo nunqͣꝫ eē deſinit. illudquod implere atqꝫ exprimere nō poteſtaliquatenus videtur emulari. alligansſe ad qualēcunqꝫ preſentiam: huius exigui volucriſqꝫ monenti. Que quoniammanentis illius preſentie quandam geſtat imaginem quibuſcunqꝫ contigerit:id preſtat vt eſſe videantur. Quoniamvero manere non potuit: infinitum tēporis iter arripuit. Eoqꝫ modo factū ēvt ꝯtinuaret eūdo vitā. cuiꝰ plenitudinem cōplecti nō valuit ꝑmanendo.