Quod ex collatiōe tēporaliū clarius liquet. Naꝫ quicquid viuit in tempore:id pn̄s a preteritis in futura ꝓcedit Nihilqꝫ ē in tēpore ꝯſtitutū. qd̓ totuꝫ viteſue ſpaciū pariter poſſit āplecti. ſꝫ craſtinum quidē nondū apprehēdit. heſternum vero iam perdidit. In hodiernaquoqꝫ vita: non āplius viuitis qͣꝫ in illo mobili trāſitorioqꝫ momēto. Qd̓ igitur tēporis patit̉ cōditioneꝫ. licet illud(ſicuti de mūdo cēſuit Ariſtioeles) necceperit vnqͣꝫ eē. nec deſinat. vitaqꝫ eiuscum tēporis infinitate tendat̉. nonduꝫtamē tale ē vt eternū eē iure credat̉ Nōem̄ totū ſimul infinite licꝫ vite ſpaciuꝫꝯprehēdit atqꝫ ꝯplectit̉. ſꝫ futura nondum trāſacta iam nō habet. Quod igitur interminabilis vite plenitu dinē totā pariter ꝯprehēdit ac poſſidet. cui neqꝫ futuri quicqͣꝫ abſit. nec preteriti fluxerit. id eternum eſſe iure perhibetur. Idqꝫ neceſſe eſt et ſui compos preſens ſibiſꝑ aſſiſtere ⁊ infinitatē mobilis tēporishabere preſentem.