tet. Quod enim ſenſibile vel imaginabile eſt. id vniuerſum eſſe nō poſſe. Autigit̉ rationis verum eē iudiciū nec quicqͣꝫ eſſe ſenſibile. aut quoniam ſibi notuꝫſit plura ſenſibus ⁊ imaginationi eē ſubiecta inanē ꝯceptionē eē rōnis. que qd̓ſenſibile ſit ac ſingulare quaſi quoddaꝫvniuerſale cōſideret. Ad hec ſi ratio cōtra reſpōdeat ſe quidē ⁊ quod ſenſibile ⁊quod imaginabile ſit. in vniuerſitatisrōne ꝯſpicere. illa vero ad vniuerſitatiscognitionem aſpirare nō poſſe. quoniāeorū notio corporales figuras nō poſſet excedere. De rerum vero cognitionefirmiori potius perfectioriqꝫ iudicio eſſe credendum. In hmōi igitur lite nosquibus tam ratiocinādi qͣꝫ imaginā dietiam ſentiendiqꝫ vis ineſt. nonne rationis potius cauſam probaremus:

34