Nō em̄ diſſimile ē miraculū neſciēti cuiſanis corꝑibꝰ his quidē dulcia illis b̓oamara ꝯueniāt. Cur egri etiā ꝗd̓aꝫ leuibus. quidaꝫ vero acribꝰ adiuuant̉. Athoc medicꝰ qui ſanitatis ipſio atqꝫ egritudīs moduꝫ tꝑamentūqꝫ dinoſcit. minime mirat̉. Quid vero aliud animoꝝſalus videt̉ eē qͣꝫ ꝓbitas? Quid egritudo qͣꝫ vicia? Quis autē alię vel ſeruatorbonoꝝ. vel malorū depulſor. qͣꝫ rectorac medicator mentiū deę? Qui cuꝫ ex alta prouidētie ſpecula reſpicit. quid vnicuiqꝫ ꝯueniat agnoſcit. Et qd̓ cōuenirenouit. accōmodat. Hinc iaꝫ fit illud fatalis ordinis īſigne miraculū. cū a ſciēte gerit̉. qd̓ ſtupeant ignorātes.