pͥ. Frimū igit̉ inquit bonis ſemper adeſſe potētiā. malos cūctis viribꝰ eē deſertos agnoſcas licebit. Quoꝝ quideꝫalterū demōſtrat̉ ex altero. Nam cū bonum malūqꝫ ꝯtraria ſint: ſi bonuꝫ potens eē ꝯſtiterit. liquet imbecillitas mali. At ſi fragilitas clareſcat mali. bonifirmitas nota ē. Sꝫ vti noſtre ſentenciefides abūdantior ſit. alterutro calle ꝓcedam. nūc hīc. nūc īde ꝓpoſita ꝯfirmās
Duo ſunt quibꝰ omnis humanoꝝ actuum conſtat effectus. voluntas ſcꝫ acpoteſtas Quoꝝ ſi alterutruꝫ deſit nihil
lid. iūc