do uero eſt ipſa diuinicipatōe vero nihil ꝓhibꝫ eē qͣꝫplurimostas ut ꝓbatū eſt. maniB. Et pulcꝝ īquā hoc atqꝫ p̄cioſuꝫ ſiuefeſtum eſt hoīes beatosporiſma ſiue cōrollariū vocari mauis.fieri adeptione diuinitatis. ſed ſicut adeptioneiuſticie fiunt homines iuſti. ⁊ adeptione ſapiētie ſapiētes. ita neceſſe eſt adeptione diuinitatis eē btōs ſiue deos. Igit̉ ōnis beatꝰ eſt deus. ſed natura quidem unꝰ deus eſt ⁊ non plures. participatione āt nihil prohibꝫ plures deoseſſe. Hanc cōcluſionē cōmendans Boeciꝰ dicit. Et pulcruꝫ inquā hoc .ſ. qd̓modo cōcluſiſti atqꝫ precioſum ſiue poriſma ſiue cōrollariuꝫ mauis id ē magis uelis ipſum uocari. ¶ Hotādum ꝙ ōnis beatꝰ eſt deꝰ. hoc probatur exlittera ſic. Homines fiunt beati adeptione beatitudinis. ſed beatitudo eſt diuinitas. ergo homines fiunt beati adeptione diuinitatis. ſed adeptiōe diuinitatis aliquis efficit̉ deꝰ. ergo ōnis beatus eſt deus Del pōt ſic argui Adeptione diuinitatis aliquis efficit̉ deꝰ adeptione diuinitatis aliquis efficit̉ beatus. cum diuinitas ſit idem cum beatitudine. ergo ōnis beatus ē de9. ¶ Hoͣẜm Vguicionē poryri. eſt ſubtile foramen in corpore per quod ſudor emanat. Inde poriſma atis. id ē apertio uel illuminatio ſenſus. Dicunt̉ etiaꝫ poriſmata regule quas geometre proponūt ad aliquid oſtēdendum eo ꝙ aperiant ⁊ illuminēt mentē lectoris. ⁊ ipſe allegat Boeciū in hoc libro de hoc nomine poriſma. ¶ Hotādum ẜm eūdem Vguicionē a corona uenit coronarijum quod ē premiū uictorie uel premiū belli uel certaminis ſcꝫ corona uel aliquid aliud. uel coronariū eſt unde aliquis meret̉ honorē uel adipiſcit̉ coronam. Et etiā allegat Boeciū in hoc loco de hoc nomine coronariū. ſed cōmuniter ipſum nominamꝰ cōrollariū. ⁊ eſt corollariū cōcluſio ſequēs ex premiſſis. ¶ Hota aliquis diceret Si ōnis beatus eſt deꝰ. cuꝫ plures ſint beati. plures erunt dii. Reſpōdet Boeciꝰ ꝙ unꝰ eſt deꝰ naturaliter ⁊ eſſentialiter ſꝫ participatiue. ſcꝫ participatione uirtutis ⁊ immortalitatis pn̄t eē plures dii. Vn̄pſalmiſta. Ego dixi dii eſtis ⁊ filii excelſi omnes. Item innuit phūs xii. methaphiſice ubi ſic cōcludit. Hō ualet pluralitas principū. ſit ergo unus princeps ſcꝫ ẜm naturā ⁊ eſſentiā Ergo dicit Gen̄. Uir ſpeculatiuꝰ eſt quaſi deusin humano corpore hoſpitatus. ¶ Pro quo ulteriꝰ notādum ꝙ deꝰ ē quadruplex. Aliquis eſt deꝰ nūcupatiue ut ydolū Aliꝰ uſurpatiue ut demōes cultum dei ſibi uſurpātes ut dicit ſcriptura. Omnes dugētium demonia. Tercius participatiue ut hoīes beatitudinē participātes. Quartꝰ eſt deus naturahabēs eſſentie eternitatē immutabilitatē ⁊ cōmunicabilitatē. Primis tribusmodis poſſunt bn̄ eē plures dii. ſed nō quarto modo. ¶ Vltimo nota deitatem ſiue diuinitatē participare non eſt niſi immortalitatē. impaſſibilitatē.ſubtilitatē. ⁊ agilitatē adipiſci. Hā mortale additū nobis ſeparat nos adusut dicit Porphiriꝰ. ergo adeptione immortalitatis erimus dii.
Druckschrift
De consolatione philosophiae : Mit Kommentar des Pseudo-Thomas de Aquino
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten