¶ Omnino enim nullius rei natura ſuoprincipio melior poterit exiſtere. Quare qd̓ omniū principiū ſit: id etiam ſuiſubſtātia ſummū eē bonū veriſſima rōne cōcluſerim. B. Rectiſſime inquaꝫ PSꝫ ſummū bonū beatitudinē eē cōceſſum ē. B. Ita eſt inquā. P. Igit̉ inquitdeū eē ipſaꝫ beatitu dinē neceſſe ē ꝯfiteri. B. Nec propoſitis inquā prioribusrefragari queo. ⁊ illis hoc illatum conſequens eſſe perſpicio.

h. Reſpice inquit an hinc quoqꝫ idē firmius approbetur ꝙ duo ſumma bonaque a ſe diuerſa ſint eē nō pn̄t. Etenimque diſcrepāt bona: nō eē alteruꝫ qd̓ ſitalterū liquet. Quare neutrū poterit eē ꝑfectum cum alterutri alteruꝫ deeſt. Sedquod perfectū nō ſit. id ſummū non eēmanifeſtum eſt. Nullo modo igit̉ que