Druckschrift 
De consolatione philosophiae : Mit Kommentar des Pseudo-Thomas de Aquino
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

P. Hoc igit̉ quod ē vnū ſimplexqꝫ natura. prauitas hūana diſpertit. Et duꝫrei que partibꝰ caret: partē conat̉ adipiſci. nec portionē que nulla ē. nec ipſamquā minime affectat: aſſequit̉. B. Quonam inquā modo. P. Qui diuitias inquit petit. penurie fuga. de potētia nihil laborat. vilis obſcuruſqꝫ eē mauultMultas etiā ſibi naturales quoqꝫ ſubtrahit voluptates ne pecuniā quaꝫ parauit amittat. Sꝫ hoc mō nec ſufficientia quidem cōtingit ei quem valētia deſerit. quem moleſtia pūgit. quē vilitasabiicit. quē recōdit obſcuritas. Qui vero ſolū poſſe deſiderat. profligat opesdeſpicit voluptates. honorēqꝫ potētiacarentē. gloriā quoqꝫ nihilipēdit. Sedhunc quoqꝫ qͣꝫ multa deficiant vides.Fit eī vt aliqn̄ neceſſariis egeat. vt āxietatibus inordeat̉ Cūqꝫ hec depellere nequeat: etiā id qd̓ maxīe petebat potens